Σε μια εποχή που η κινηματογραφική βιομηχανία μοιάζει να αναζητά διαρκώς τον προσανατολισμό της, ακόμη και δημιουργοί με το ειδικό βάρος του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ δυσκολεύονται να βρουν τον δρόμο προς την επόμενη ταινία τους. Ο 83χρονος σκηνοθέτης, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σύγχρονου κινηματογραφικού τρόμου και του λεγόμενου body horror, αποκάλυψε σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα Il Resto del Carlino πως το επόμενο κινηματογραφικό του σχέδιο παραμένει στον αέρα, καθώς δεν έχει καταφέρει ακόμη να εξασφαλίσει χρηματοδότηση. Το σενάριο είναι ήδη ολοκληρωμένο και αφορά μια ιστορία που ο ίδιος χαρακτηρίζει «μια εξαιρετική κατασκοπική ταινία». Πρόκειται για τη μεταφορά του μυθιστορήματός του «Consumed», που κυκλοφόρησε το 2014 και ακολουθεί δύο δημοσιογράφους με εμμονή στην τεχνολογία, έναν φιλόσοφο που κατηγορείται για κανιβαλισμό και έναν κόσμο όπου η διαφθορά έχει εισχωρήσει μέχρι τον πυρήνα της δημοσιογραφίας και των μέσων ενημέρωσης. Οπως παραδέχτηκε χαρακτηριστικά, η ταινία θα μπορέσει να γίνει πραγματικότητα μόνο «όταν βρει τα χρήματα».
Ο Κρόνενμπεργκ θεωρεί πως η κατάσταση έχει γίνει ιδιαίτερα περίπλοκη μετά την πανδημία, με την εξάπλωση των streaming υπηρεσιών να έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο χρηματοδοτούνται, παράγονται και διανέμονται οι ταινίες. «Από την πανδημία και μετά, η βιομηχανία βρίσκεται σε χάος, κυρίως εξαιτίας του streaming. Κανείς δεν ξέρει πλέον αν δημιουργεί κάτι για τις κινηματογραφικές αίθουσες, για τις πλατφόρμες ή για ανθρώπους που παρακολουθούν ταινίες στα κινητά τους», ανέφερε, εξηγώντας παράλληλα πως η ανεξάρτητη παραγωγή έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση.
Μέσα σε αυτή την αβεβαιότητα, τα πιο προσωπικά και αντισυμβατικά σχέδια είναι εκείνα που δυσκολεύονται περισσότερο να βρουν υποστήριξη, καθώς οι χρηματοδότες εμφανίζονται ολοένα και πιο διστακτικοί απέναντι σε δημιουργούς που δεν ακολουθούν τις εμπορικές συνταγές της εποχής. Και είναι πραγματικά παράδοξο να σκέφτεται κανείς πως ο άνθρωπος πίσω από τις ταινίες «Η Μύγα», «Videodrome», «Dead Ringers» και «Crash» βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με ένα τέτοιο εμπόδιο, παρά τη διαδρομή και την κινηματογραφική παρακαταθήκη του.
Διαβάστε ακόμα: Γιατί ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ δεν πηγαίνει πια σινεμά (;)
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν, πάντως, και οι απόψεις του για την τεχνητή νοημοσύνη, καθώς ο ίδιος αποκάλυψε πως τη χρησιμοποιεί καθημερινά και πιστεύει ότι σύντομα θα δημιουργηθεί μια «πολύ καλή» ταινία εξ ολοκλήρου με τη βοήθειά της. Δεν θεωρεί, ωστόσο, πως αυτού του είδους η παραγωγή θα καταφέρει απαραίτητα να καθιερωθεί στο mainstream σινεμά. Η τοποθέτησή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστούμε πως ο Κρόνενμπεργκ έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της φιλμογραφίας του στη σχέση ανθρώπου και τεχνολογίας, εξερευνώντας τις μεταμορφώσεις και τους κινδύνους που προκύπτουν από τη μεταξύ τους ένωση.
Παράλληλα, η θετική στάση απέναντι στις νέες τεχνολογίες φαίνεται να κερδίζει έδαφος ανάμεσα σε αρκετούς καταξιωμένους σκηνοθέτες μεγαλύτερης γενιάς, όπως οι Ντάρεν Αρονόφσκι, Στίβεν Σόντερμπεργκ, Μάρτιν Σκορσέζε, Μάικλ Μαν, Νταγκ Λάιμαν, Πίτερ Τζάκσον, Ρόμπερτ Ζεμέκις, Αλεξ Προγιάς και Τζορτζ Μίλερ. Κάποιοι από αυτούς έχουν αντιμετωπίσει αντίστοιχα προβλήματα χρηματοδότησης για τις επόμενες δουλειές τους, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να αξιοποιήσουν την τεχνητή νοημοσύνη προκειμένου να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους. Ετσι, η προοπτική να κινηθεί και ο Κρόνενμπεργκ προς αυτή την κατεύθυνση δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Υπάρχει, βέβαια, και ένας ακόμη παράγοντας που κάνει τους υποψήφιους χρηματοδότες περισσότερο επιφυλακτικούς. Η τελευταία του ταινία, «Ο Κύριος των Νεκρών», ένα ιδιαίτερα προσωπικό δράμα του 2024 με επίκεντρο το πένθος και την απώλεια, κόστισε περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια, αλλά απέφερε μόλις 1,3 εκατομμύρια στο παγκόσμιο box office. Για μια κινηματογραφική αγορά που πλέον αντιμετωπίζει με καχυποψία κάθε επένδυση χωρίς ξεκάθαρες εμπορικές προοπτικές, τέτοιες επιδόσεις αποτελούν ένα επιπλέον εμπόδιο. Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν αφορά αποκλειστικά τον Κρόνενμπεργκ, αλλά μια ολόκληρη γενιά δημιουργών που καλείται να προσαρμοστεί σε μια βιομηχανία η οποία δείχνει να έχει ολοένα και λιγότερο χώρο για το προσωπικό, το τολμηρό και το καλλιτεχνικά απρόβλεπτο.
Διαβάστε ακόμα:
