Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Η Οντρεϊ Χέπμπορν θα μπορούσε να είχε γράψει ένα ακόμη κεφάλαιο στην ιστορία του «Ημερολογίου της Αννα Φρανκ», όμως όταν της προτάθηκε ο ρόλος της νεαρής Εβραίας στην ταινία του Τζορτζ Στίβενς το 1959, τελικά έκανε πίσω. Δεν ήταν οι απαιτήσεις του ρόλου που την προβλημάτισαν, αλλά η βαθιά προσωπική σύνδεση με την ιστορία: η Χέπμπορν είχε ζήσει τη γερμανική κατοχή της Ολλανδίας και αναγνώριζε στη ζωή της Αννα Φρανκ τις δικές της εμπειρίες από τον πόλεμο.
Η αποκάλυψη έρχεται μέσα από τη νέα εξουσιοδοτημένη βιογραφία της, «Intimate Audrey: An Authorized Biography», την οποία υπογράφουν ο γιος της, Σον Χέπμπορν Φέρερ, και η Γουέντι Χόλντεν. Η Χέπμπορν βρισκόταν στην Ολλανδία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα χρόνια εκείνα άφησαν πάνω της βαθιά σημάδια. Ως έφηβη βίωσε την εξαθλίωση της κατοχής, ενώ άνθρωποι από το περιβάλλον της εξαφανίζονταν και εκτελούνταν. Δεν επρόκειτο, επομένως, για μια ιστορική περίοδο που μπορούσε να προσεγγίσει από απόσταση.
Η σχέση της με την ιστορία της Αννα Φρανκ είχε ξεκινήσει ήδη από το 1946, όταν, σε ηλικία 17 ετών, διάβασε ένα πρώιμο χειρόγραφο του «Μυστικού Παραρτήματος», του βιβλίου που αργότερα θα κυκλοφορούσε ως «Το Ημερολόγιο της Αννα Φρανκ». Η Χέπμπορν συγκλονίστηκε από την ανάγνωση, καθώς αισθάνθηκε ότι η Φρανκ περιέγραφε εμπειρίες και συναισθήματα που ήταν σχεδόν ίδια με τα δικά της. Η απομόνωση, η απώλεια της ελευθερίας, ο φόβος και η καθημερινή προσπάθεια επιβίωσης μέσα σε έναν κόσμο που κατέρρεε γύρω τους δημιουργούσαν μια οδυνηρή ταύτιση.
Ακόμη πιο οδυνηρή ήταν η αναφορά στις εκτελέσεις αμάχων, καθώς ανάμεσα στα θύματα που μνημονεύονται στο ημερολόγιο της Άννα Φρανκ βρισκόταν και ο θείος της Χέπμπορν. Η σύνδεση αυτή έκανε την ανάγνωση ακόμη πιο προσωπική για την ηθοποιό, η οποία χρόνια αργότερα εξομολογήθηκε στον γιο της πως ένιωθε ότι η Άννα Φρανκ είχε καταγράψει στο χαρτί εμπειρίες και συναισθήματα που είχε ζήσει και η ίδια.
Οταν, μετά την επιτυχία των «Roman Holiday» και «Sabrina», ο Τζορτζ Στίβενς και η 20th Century Fox άρχισαν να αναζητούν την πρωταγωνίστρια για την κινηματογραφική μεταφορά, η Χέπμπορν βρέθηκε ανάμεσα στις πρώτες επιλογές. Η ιδέα, όμως, την έκανε να διστάσει. Η επιστροφή στο ημερολόγιο της Φρανκ αποδείχθηκε τόσο έντονη ώστε, σύμφωνα με τη βιογραφία, η Χέπμπορν βίωσε ξανά εφιάλτες και μια συναισθηματική κατάρρευση που συνδεόταν με τις δικές της αναμνήσεις από τον πόλεμο.
Τελικά, αρνήθηκε τον ρόλο. Την Αννα Φρανκ υποδύθηκε τελικά η Μίλι Πέρκινς, η οποία απέσπασε οκτώ υποψηφιότητες για Οσκαρ και κέρδισε τρία βραβεία. Η απόφαση της Χέπμπορν, ωστόσο, δεν σήμαινε ότι απομακρύνθηκε από την ιστορία της Φρανκ. Το αντίθετο.
Αργότερα, όταν η ίδια αφιερώθηκε όλο και περισσότερο στην ανθρωπιστική της δράση ως πρέσβειρα καλής θέλησης της UNICEF, επέστρεφε συχνά στα λόγια της Αννα Φρανκ, χρησιμοποιώντας τα ως σημείο αναφοράς για να μιλήσει για τον πόλεμο, την ανθρώπινη αντοχή και τα παιδιά που εξακολουθούν να ζουν μέσα σε συνθήκες βίας.
«Ο πόλεμος μου άφησε μια βαθιά γνώση του ανθρώπινου πόνου», είχε πει η Χέπμπορν, εξηγώντας πόσο καθοριστικά ήταν για εκείνη όσα είχε δει στην Ολλανδία. Και ίσως αυτή ακριβώς η εμπειρία εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο γιατί δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει την Αννα Φρανκ ως έναν ακόμη κινηματογραφικό ρόλο. Για τη Χέπμπορν, η ιστορία δεν ανήκε στο παρελθόν. Ήταν ένα κομμάτι της δικής της ζωής.