Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Η αλήθεια, τελικά, μπορεί να χρειαστεί λίγο περισσότερο χρόνο για να βγει στην επιφάνεια. Στην περίπτωση του Κρις Κάρτερ, χρειάστηκαν σχεδόν δύο δεκαετίες. Ο δημιουργός του «The X-Files» επιστρέφει στη δεύτερη κινηματογραφική περιπέτεια των Φοξ Μόλντερ και Ντέινα Σκάλι, παρουσιάζοντας ένα νέο director’s cut που φιλοδοξεί να αποκαταστήσει την ταινία που δεν κυκλοφόρησε ποτέ το 2008 όπως ακριβώς την είχε οραματιστεί.
Η νέα εκδοχή, με τον τίτλο «The X-Files: I Want to Believe – Vrach Frankenshteyn» έρχεται στο Disney+ στις 14 Αυγούστου και δεν πρόκειται απλώς για μια μεγαλύτερη έκδοση με μερικές επιπλέον σκηνές.
Ο Κάρτερ ξαναμοντάρισε την ταινία από την αρχή, επιστρέφοντας στο πιο σκοτεινό και τρομακτικό DNA της ιστορίας και επαναφέροντας στοιχεία που είχαν αφαιρεθεί πριν από την αρχική κυκλοφορία, προκειμένου η ταινία να αποκτήσει την επιθυμητή από το στούντιο καταλληλότητα PG-13.
Οπως αποκάλυψε ο δημιουργός σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Hollywood Reporter, η πρώτη σύγκρουση με την 20th Century Fox ήρθε ήδη από την πρώτη προβολή της ταινίας για τα στελέχη του στούντιο. Το πρόβλημα ήταν απλό: αυτό που είχαν παραλάβει δεν ήταν η PG-13 ταινία που περίμεναν. Η ταινία ήταν πιο σκοτεινή, πιο βίαιη και σαφώς πιο προσανατολισμένη στον τρόμο από εκείνη που τελικά έφτασε στις αίθουσες.
Ακολούθησαν νέες παρεμβάσεις και ακόμη περισσότερες περικοπές. Ακόμη και μετά την πρώτη εκδοχή, η επιτροπή καταλληλότητας έκρινε πως η ταινία εξακολουθούσε να μην πληροί τα κριτήρια για την πολυπόθητη PG-13 διαβάθμιση, οδηγώντας σε περαιτέρω αφαίρεση των πιο σκοτεινών και τρομακτικών στοιχείων της. Για τον Κάρτερ, κάθε νέα περικοπή απομάκρυνε σταδιακά το φιλμ από την αρχική του πρόθεση, μετατρέποντας μια ιστορία που σχεδιάστηκε ως καθαρόαιμο θρίλερ σε μια πιο συμβατική κινηματογραφική περιπέτεια.
Το «I Want to Believe» κατέληξε να δίνει περισσότερο χώρο στη σχέση του Μόλντερ και της Σκάλι και λιγότερο στο μυστήριο και την ατμόσφαιρα τρόμου που ο Κάρτερ είχε εξαρχής στο μυαλό του. Η δυναμική των δύο πρακτόρων παρέμενε, φυσικά, στον πυρήνα της ιστορίας, όμως ο δημιουργός ήθελε κάτι διαφορετικό: ένα αυτοτελές, σκοτεινό θρίλερ με έντονα στοιχεία τρόμου, που θα μπορούσε να λειτουργήσει και έξω από τη μυθολογία της σειράς.
Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά, ο Κάρτερ επιστρέφει στην ταινία για να διεκδικήσει, έστω και εκ των υστέρων, την εκδοχή που δεν κατάφερε ποτέ να παρουσιάσει στο κοινό. Αυτό που μοιάζει πιο ενδιαφέρον είναι πως δεν προσπάθησε απλά να μετατρέψει τη νέα εκδοχή σε ένα υπερφορτωμένο director’s cut. Αντίθετα, η νέα ταινία θα είναι μικρότερη σε διάρκεια από την κινηματογραφική εκδοχή του 2008, καθώς ο δημιουργός δεν πρόσθεσε απλά ό,τι είχε κοπεί, αλλά ξαναδούλεψε το μοντάζ με στόχο να επαναφέρει την ατμόσφαιρα, τον ρυθμό και κυρίως τον τρόμο που θεωρούσε ότι είχαν χαθεί.
Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκονται και πάλι ο Ντέιβιντ Ντουκόβνι και η Γκίλιαν Αντερσον ως Μόλντερ και Σκάλι, αυτή τη φορά μπλεγμένοι σε μια αυτοτελή υπόθεση που κινείται περισσότερο στα πλαίσια του μεταφυσικού θρίλερ και λιγότερο στις μεγάλες θεωρίες συνωμοσίας που καθόρισαν τη μυθολογία της σειράς. Ο σκηνοθέτης περιγράφει πλέον την ταινία και ως μια σύγχρονη παραλλαγή του «Φρανκενστάιν», με το «μην τα παρατάς» να λειτουργεί ως μία από τις βασικές ιδέες που ήθελε να κρατήσει ζωντανές.
Η επιστροφή του Κάρτερ στην ταινία συμπίπτει, άλλωστε, με μια νέα περίοδο αναγέννησης για το franchise. Το «The X-Files» έχει ήδη επιχειρήσει δύο φορές να επιστρέψει στην τηλεόραση, με τις σεζόν του 2016 και του 2018 να επαναφέρουν τους Μόλντερ και Σκάλι στη δράση. Τώρα, όμως, το σύμπαν της σειράς ετοιμάζεται να περάσει σε μια νέα εποχή, με τον Ράιαν Κούγκλερ να αναλαμβάνει μια καινούργια εκδοχή του «The X-Files» για το Hulu.
Ο σκηνοθέτης των «Black Panther» και «Sinners» δεν επιχειρεί, μάλιστα, να αναπαραγάγει απλώς τη φόρμουλα της αρχικής σειράς.
Ο Χάμις Πατέλ και η Ντανιέλ Ντέντγουάιλερ αναλαμβάνουν τους νέους πρωταγωνιστικούς ρόλους, σχηματίζοντας ένα διαφορετικό δίδυμο πρακτόρων του FBI που καλείται να ερευνήσει υποθέσεις ανεξήγητων φαινομένων. Ετσι, αντί για μια απλή αναπαράσταση της δυναμικής Μόλντερ-Σκάλι, ο Κούγκλερ φαίνεται να επιχειρεί μια νέα ανάγνωση του κόσμου που δημιούργησε ο Κάρτερ πριν από περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Ο Κάρτερ μάλιστα θα συμμετάσχει στο νέο εγχείρημα ως executive producer, έχοντας επιλέξει ωστόσο να μην εμπλακεί δημιουργικά σε αυτή τη φάση. Οπως δήλωσε ο ίδιος, δεν διάβασε καν το σενάριο, προτιμώντας να ανακαλύψει τη σειρά μαζί με το κοινό. Αντί να αντιμετωπίζει την εκδοχή του Κούγκλερ ως ανταγωνιστή, ο δημιουργός μοιάζει περισσότερο περίεργος να δει τι μπορεί να προκύψει όταν ένας σκηνοθέτης με εντελώς διαφορετική κινηματογραφική γλώσσα επιστρέφει σε έναν κόσμο που έχει πλέον αποκτήσει τη δική του ζωή.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως έχει εγκαταλείψει τη δική του ιστορία, καθώς εξακολουθεί να θεωρεί ότι η αφήγηση των Μόλντερ και Σκάλι δεν έχει κλείσει οριστικά και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας συνέχειας, εφόσον βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος να επιστρέψει. Ακόμη και ορισμένες από τις πιο αμφιλεγόμενες αποφάσεις των τελευταίων σεζόν, όπως η εγκυμοσύνη της Σκάλι στο φινάλε της 11ης σεζόν, εντάσσονταν, σύμφωνα με τον ίδιο, σε ένα μεγαλύτερο σχέδιο που δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί.
Κι αν υπάρχει μια στιγμή κατά την οποία το «The X-Files» μοιάζει ξανά παράξενα επίκαιρο, αυτή είναι τώρα. Στα χρόνια που μεσολάβησαν από το φινάλε της σειράς, αποχαρακτηρισμένα έγγραφα, καταθέσεις πληροφοριοδοτών και ακροάσεις στο αμερικανικό Κογκρέσο έφεραν τα UFO από την περιφέρεια των θεωριών συνωμοσίας στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Ο Κάρτερ, ωστόσο, παραμένει επιφυλακτικός. Παρά τον θόρυβο γύρω από τις τελευταίες αποκαλύψεις, δεν θεωρεί ότι έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα επαρκές αποδεικτικό υλικό που να επιβεβαιώνει ότι εξωγήινοι έχουν επισκεφθεί τη Γη. Ταυτόχρονα, δεν κρύβει ότι όλη αυτή η συζήτηση αποτελεί εξαιρετικό υλικό για έναν δημιουργό που εδώ και δεκαετίες έχει κάνει την αμφιβολία, την παράνοια και το άγνωστο βασικά συστατικά της δουλειάς του. Η νέα πραγματικότητα, με άλλα λόγια, δεν του προσφέρει απαραίτητα απαντήσεις. Του προσφέρει περισσότερα ερωτήματα. Και αυτά είναι, τελικά, που ενδιέφεραν πάντα περισσότερο το «X-Files».
Ισως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σχέσης του δημιουργού με τη σειρά, πάντως, είναι η διαρκής επαφή του με το κοινό της. Ο ίδιος παρακολουθεί τις αντιδράσεις των fans, ακόμη και όταν είναι ιδιαίτερα σκληρές, και δεν θεωρεί ότι η σχέση δημιουργού και θεατή πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στην ικανοποίηση των προσδοκιών. Για τον ίδιο, υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά ανάμεσα στο να προσφέρεις στο κοινό αυτό που περιμένει και στο να του δίνεις κάτι που δεν περίμενε ποτέ. Η δεύτερη επιλογή ήταν ανέκαθεν αυτή που τον ενδιέφερε περισσότερο, ακόμη κι όταν οδηγούσε σε αντιδράσεις.
Και ίσως αυτό να εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη διαδρομή του «The X-Files». Η σειρά δεν έγινε φαινόμενο επειδή έδινε εύκολες απαντήσεις, αλλά επειδή επέμενε να αφήνει τις μεγαλύτερες ερωτήσεις ανοιχτές. Τριάντα και πλέον χρόνια μετά, ο Κρις Κάρτερ εξακολουθεί να κινείται στην ίδια ακριβώς περιοχή: εκεί όπου η αλήθεια δεν είναι ποτέ δεδομένη και η αμφιβολία αποτελεί μέρος της διαδρομής.
