Η επιτυχία του «Είσαι Ετοιμος;» δεν βασίστηκε μόνο στο ευρηματικό του concept, αλλά κυρίως στην ακρίβεια με την οποία το αξιοποίησε. Ηταν μια ταινία που ήξερε ακριβώς τι ήθελε να πει και πώς να το πει, εγκλωβίζοντας τον θεατή σε ένα σαδιστικό παιχνίδι επιβίωσης που λειτουργούσε ταυτόχρονα ως αιχμηρή κοινωνική σάτιρα. Με περιορισμένο χώρο, σφιχτή σκηνοθεσία και έναν ξεκάθαρο στόχο, κατάφερε να μετατρέψει την απλότητα σε δύναμη.
Το «Είσαι Ετοιμος; 2» επιστρέφει σε αυτόν τον κόσμο με σαφώς μεγαλύτερες φιλοδοξίες, επιχειρώντας να επεκτείνει την ιστορία και να δώσει στο αρχικό του εύρημα μια πιο «ανοιχτή» διάσταση. Από νωρίς γίνεται φανερό πως οι δημιουργοί δεν ενδιαφέρονται να αναπαράγουν απλώς τη συνταγή της επιτυχίας, αλλά να την εξελίξουν σε κάτι πιο φιλόδοξο και πιο θεαματικό. Αυτή η επιλογή, ωστόσο, συνοδεύεται και από απώλειες.
Λίγα λεπτά αφότου επιβίωσε της σφοδρής δολοφονικής επίθεσης από την οικογένεια Λε Ντομάς, η Γκρέις ανακαλύπτει ότι έχει φτάσει στο επόμενο επίπεδο του εφιαλτικού παιχνιδιού και αυτή τη φορά με την αποξενωμένη αδελφή της Φέιθ στο πλευρό της. Η Γκρέις έχει μόνο μία ευκαιρία να επιβιώσει, να κρατήσει την αδελφή της ζωντανή και να διεκδικήσει την Ανώτατη Θέση του Συμβουλίου που ελέγχει τον κόσμο. Τέσσερις αντίπαλες οικογένειες την κυνηγούν για τον θρόνο, και όποιος κερδίσει θα κυβερνά τα πάντα.
Σκηνοθετικά, οι Ματ Μπετινέλι Ολπιν και Τάιλερ Τζίλετ δείχνουν διάθεση να παίξουν με μεγαλύτερους χώρους και πιο σύνθετες σκηνές δράσης. Υπάρχουν χαρακτηριστικές σκηνές, όπως μια εκτεταμένη καταδίωξη σε ανοιχτό περιβάλλον και μια σκηνή σύγκρουσης μέσα σε έναν χώρο πολυτελούς ψυχαγωγίας, όπου η κάμερα κινείται με ένταση, ακολουθώντας το χάος και τον πανικό. Παρά τη δεξιοτεχνία όμως, λείπει εκείνη η ελεγχόμενη, σχεδόν ασφυκτική ένταση της πρώτης ταινίας που έκανε κάθε στιγμή να μοιάζει απειλητική.
Το gore εδώ είναι πιο έντονο και πιο εξωφρενικό από ποτέ. Οι σκηνές βίας δεν διστάζουν να φτάσουν στα άκρα, με υπερβολικές εκρήξεις αίματος που συχνά λειτουργούν ως μαύρα κωμικά στιγμιότυπα. Ωστόσο, αυτή η υπερβολή δεν έχει πάντα την ίδια λειτουργικότητα και σε ορισμένα σημεία μοιάζει να υπάρχει περισσότερο για εντυπωσιασμό παρά για ουσιαστική αφήγηση. Αντίστοιχα, το χιούμορ παραμένει σκοτεινό και ειρωνικό, αλλά δεν διαθέτει την ίδια φυσικότητα και ακρίβεια που χαρακτήριζε το πρώτο φιλμ.
Σεναριακά, η προσπάθεια διεύρυνσης του μύθου οδηγεί σε μια πιο σύνθετη αλλά και πιο άνιση αφήγηση, η οποία επιχειρεί να μεταφέρει την ιστορία από το επίπεδο της οικογενειακής παράνοιας σε ένα ευρύτερο σύστημα εξουσίας. Η ελίτ δεν παρουσιάζεται πλέον μόνο ως μια διεστραμμένη οικογένεια, αλλά ως μέρος ενός μεγαλύτερου, σχεδόν μηχανιστικού δικτύου που αναπαράγει βία και προνόμιο. Ως ιδέα, αυτό προσφέρει μια πιο φιλόδοξη αλληγορία για τον τρόπο με τον οποίο η ισχύς συντηρείται και διαιωνίζεται, όμως η εκτέλεση δεν έχει την ίδια καθαρότητα. Εκεί όπου το πρώτο φιλμ στόχευε με ακρίβεια στην ταξική ανισότητα και την υποκρισία των πλουσίων, εδώ το σχόλιο γίνεται πιο διάχυτο και λιγότερο αιχμηρό, σαν να χάνεται μέσα στην ίδια την έκταση του κόσμου που προσπαθεί να χτίσει. Η ταινία μοιάζει να λέει περισσότερα, αλλά τελικά καταφέρνει να επικοινωνήσει λιγότερα με την ίδια ένταση.
Μέσα σε αυτό το κλίμα η Σαμάρα Γούιβινγκ επιστρέφει με την ίδια ένταση, συνδυάζοντας ευαλωτότητα και αποφασιστικότητα με έναν τρόπο που κρατά τον χαρακτήρα της ζωντανό και απρόβλεπτο. Δίπλα της, η Κάθριν Νιούτον προσθέτει ενέργεια και ρυθμό, δημιουργώντας μαζί της μια δυναμική που δίνει στην ταινία έναν πιο ανθρώπινο πυρήνα. Η χημεία τους είναι από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν, ακόμη και όταν το σενάριο δεν τους δίνει τον χώρο που θα μπορούσε.
Το «Είσαι Ετοιμος; 2» είναι μια ταινία που επιλέγει τη μεγέθυνση αντί για τη συγκέντρωση. Είναι από εκείνες τις συνέχειες που σε παρασύρουν με τον ρυθμό, την ενέργεια και την υπερβολή τους, όμως δεν καταφέρνουν να καρφωθούν το ίδιο βαθιά στο μυαλό. Το παιχνίδι συνεχίζεται, γίνεται πιο μεγάλο, πιο άγριο, πιο θορυβώδες, αλλά ίσως όχι πιο ουσιαστικό. Σε κρατά σε εγρήγορση όσο διαρκεί, αλλά ταυτόχρονα δείχνει πως η πραγματική του δύναμη βρισκόταν στην απλότητα και στον έλεγχο.
