Παρίσι, 2013. Η Σελίν και η Νάντια είναι από τα πρώτα λεσβιακά ζευγάρια στη Γαλλία που παντρεύονται νόμιμα (Loi Taubira) και κάνουν παιδί με εξωσωματική. Τα πράγματα όμως δεν είναι καθόλου απλά. Καθώς η Νάντια το κυοφορεί, η Σελίν πρέπει να αποδείξει -μέσα από επίπονη γραφειοκρατεία- ότι είναι κι εκείνη γονιός του. Πρέπει να συγκεντρώσει 15 συστατικές επιστολές, από φίλους και συγγενείς, που να αποδεικνύουν το δέσιμό της με το παιδί και την ειλικρινή της θέληση να γίνει κι αυτή μητέρα. Γράμματα αγάπης, ή μάλλον, απόδειξης ότι υπάρχει αγάπη.

Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, η Αλίς Ντουάρ συνθέτει ένα queer δράμα, που με το εύρημα των επιστολών ξεπερνά και την πρώτη του πρόθεση: να αποτυπώσει την καλά κρυμμένη κοινωνική ομοφοβία που ζητά αποδείξεις γονεϊκής επάρκειας. Η Σελίν προσεγγίζει τον περίγυρό της για να συλλέξει τα γράμματα κι αυτό ανοίγει τις πόρτες ακόμα περισσότερων σπιτιών, ακόμα περισσότερων γάμων, αποκαλύπτοντας αλήθειες για την μητρότητα που αποτελούν ταμπού, βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις για τα φύλα, αλλά, κυρίως την αλήθεια που κανείς δεν τολμά να πει: φέρνουν τα παιδιά την ευτυχία;

Κομβική ιστορία η σχέση της Σελίν με τη διάσημη πιανίστα μητέρα της (που ερμηνεύει με αριστουργηματική, πολύπλοκη ψυχρότητα η Νοεμί Λβοφσκί). Ποτέ δεν την είχε προτεραιότητα, τη στρίμωχνε στα περιθώρια της καριέρας της. Μητέρα ήταν αυτή; Ναι, απαντά θαρραλέα η Ντουάρ ανοίγοντας έναν δύσκολο διάλογο με τον θεατή για το πώς κάθε γυναίκα βιώνει (με ενοχές) τις αλλαγές που φέρνει ένα παιδί στη ζωή της.

Κοιτώντας με ειλικρίνεια τη λεσβιακή σχέση, αιφνιδιάζοντας με ακόμα πιο αφοπλιστικούς διαλόγους τον περίγυρο του ζευγαριού, η Ντουάρ επιτυγχάνει μία ταινία ζεστή, τίμια, ανθρώπινη κι αληθινή. Ομως δεν είναι όλα τα κομμάτια της το ίδιο δυνατά, ο ρυθμός σε στιγμές χαλαρώνει, η συναισθηματική αφήγηση είναι άνιση.

Αν συνδεόμαστε με όσα βλέπουμε, το οφείλουμε κατά πολύ στην ερμηνεία της Ελα Ρουμπφ. Με καθαρό πρόσωπο και ανήσυχο, αθώο βλέμμα, η Ρουμπφ ζει τις σκηνές της σαν ελάφι μουδιασμένα ακίνητο μπροστά από προβολείς αυτοκινήτου. Τι σημαίνει ο ερχομός ενός παιδιού; Είναι κάτι που περνά μια γυναίκα στην απέναντι, πιο ώριμη όχθη της ζωής της ή κάτι που θα τη βρει αιμόφυρτη στην άσφαλτο να θρηνεί το ελεύθερο κάλπασμά της;