Γαλλική ταινία πρωτοεμφανιζόμενης σκηνοθέτη, της Αμελί Μπονέν, η οποία διασκευάζει / επιμηκήνει δική της μικρού μήκους, αποτέλεσε πέρσι το επίσημο άνοιγμα του Φεστιβάλ Καννών κι αυτό, μαζί με 4 υποψηφιότητες για Σεζάρ, είναι το πιο αξιομνημόνευτο στοιχείο της.
Σε μια ιστορία που θα φανεί γνώριμη σε όσ@ βλέπουν το «Πέτα τη Φριτέζα», ηρωίδα (ενσαρκώνει η τραγουδίστρια Ζιλιέτ Αρμανέ με κάποιες καλές στιγμές και μια ενδιαφέρουσα φυσιογνωμία), είναι η Σεσίλ, μια νεαρή σεφ που έχει μόλις κερδίσει έναν τηλεοπτικό διαγωνισμό μαγειρικής: ετοιμάζεται να ανοίξει το δικό της εστιατόριο στο Παρίσι, περνά καλά με τον σύντροφό της κι είναι κι έγκυος.
Οι γονείς της μένουν στο χωριό (απ' όπου κι εκείνη έφυγε), και λειτουργούν μια καντίνα. Οταν η Σεσίλ μάθει ότι ο μπαμπάς της έπαθε (και ξεπέρασε) ένα έμφραγμα, θα επιστρέψει στο χωριό και, μοιραία, θα επαναξιολογήσει τη ζωή της. Ολα αυτά ενώ, καθόλου μοιραία, η ταινία είναι μιούζικαλ, με την έννοια ότι κάθε τόσο ο διάλογος διακόπτεται και οι ηθοποιοί πιάνουν το τραγούδι, πιο ερασιτεχνικά κι από ανοιχτό διαγωνισμό ταλέντων.
Επιστροφή στις ρίζες κηρύσσει η γαλλική κομεντί, με ήρωες που δεν είναι συμπαθείς, με χιούμορ που δεν είναι αστείο και με μια φλατ σκηνοθεσία και διάθεση που δεν δίνει ίχνος νοστιμιάς, ούτε στα πιάτα που ετοιμάζει η Σεσίλ, ούτε στον συντηρητισμό της, ούτε στη διπλή ρομαντική ιστορία που δεν οδηγεί πουθενά.