Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Εχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που μάθαμε πως το Παλάς στο Παγκράτι θα γίνει LIDL.
Το LIDL καθυστερεί, με τα τελευταία. νέα να θέλουν τις εργασίες να ξεκινούν τελικά το 2027 και να περιλαμβάνουν υποχρεωτικά και την αποκατάσταση και λειτουργία του θερινού σινεμά στην ταράτσα του κτιρίου, που είναι διατηρητέο σύμφωνα με τη διάταξη του 1997.
Η προσπάθεια να χαρακτηριστεί και το Παλάς ως μνημείο απέτυχε, καθώς το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων αποφάσισε τον μη χαρακτηρισμό του κινηματογράφου ως μνημείου «διότι αποτελεί κοινού κτιριακού τύπου κλειστή αίθουσα κινηματογράφου συνοικιακού χαρακτήρα και δεν φέρει αξιόλογα στοιχεία από αρχιτεκτονική, τυπολογική, μορφολογική, καλλιτεχνική και ιστορική άποψη, ώστε να πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζει ο Ν.4858/2021 τον χαρακτηρισμό του ως νεώτερο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού».
Διαβάστε ακόμα: Για το Παλάς στο Παγκράτι που θα γινει σούπερ-μάρκετ**
Με αιχμή του δόρατος αυτήν την απόφαση, η κινητοποίηση γύρω από την διάσωση του Παλάς κορυφώνεται στις μέρες μας, με σειρά δράσεων, μια ομάδα στα κοινωνικά δίκτυα, συλλογή υπογραφών, αυτοσχέδιες συγκεντρώσεις στο χώρο έξω από τον κινηματογράφο, διαβήματα προς το Υπουργείο Πολιτισμού, την παρέμβαση του ίδιου του Δημάρχου της Αθήνας αλλά και επιφανών κατοίκων της πόλης, όλα με στόχο την ανατροπή της απόφασης του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων και τον χαρακτηρισμό του κινηματογράφου ως ενός ξεχωριστού τοποσήμου της Αθήνας, όπως και είναι.
Στο κατατοπιστικό, όπως είναι πάντα όλα όσα γράφει, κείμενο του Νίκου Θεοδοσίου με τίτλο «To Πάλας στο Απόσπασμα» που μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο εδώ, ο σκηνοθέτης και ιστορικός του σινεμά αναφέρει όλους τους λόγους που αντικρούουν τα επιχειρήματα του Συμβουλίου πως «ο κινηματογράφος είναι κοινού κτιριακού τύπου, συνοικιακού χαρακτήρα», πως «δεν έχει αξιόλογα στοιχεία (αρχιτεκτονικά, τυπολογικά, μορφολογικά)» και πως «δεν έχει αξιόλογη ιστορία».
από το theodosiou.wordpress.com
Παραθέτουμε εδώ αυτούσιο το κομμάτι από το άρθρο του Νίκου Θεοδοσίου που αναφέρεται στην ιστορία του Παλάς:
Η μη αναγνώριση της σημαντικής ιστορίας του “Παλλάς” οφείλεται, στην καλύτερη περίπτωση, ανυπαρξία έρευνας για την ανεύρεση τεκμηρίων που την αποδεικνύουν. Και αυτά ούτε λίγα είναι λίγα, ούτε δυσεύρετα. Αρκεί να κουνήσεις τα πλήκτρα του πληκτρολογίου. Αλλά ούτε αυτό καταδέχτηκαν να κάνουν οι εμπειρογνώμονες του ΥΠΕΝ και του ΥΠΠΟ.
Το “Παλλάς” μαζί με το “Αττικόν” στη Σταδίου (που χτίστηκε το 1914, και παραμένει κλειστό από το Φεβρουάριο του 2012, όταν η πυρκαγιά κατέστρεψε την πρόσοψη και την είσοδο του κτιριακού συγκροτήματος), αποτελούν τους παλαιότερους σωζόμενους κινηματογράφους όχι μόνο της Αθήνας αλλά όλης της Ελλάδας.
Το “Παλλάς” επιπλέον έχει αδιάκοπη λειτουργία για περίπου έναν αιώνα, που άλλος κινηματογράφος στην Ελλάδα δεν έχει! Κάποιες αναφορές σε πρόσφατα δημοσιεύματα πως ο κινηματογράφος κάηκε το 1930 ή 1931 και ανακατασκευάστηκε το 1935 δεν φαίνεται να ευσταθούν. Στο περιοδικό Κινηματογραφικός Αστήρ της συγκεκριμενης περιόδου δεν υπάρχει καμία αναφορά σε πυρκαγιά ενώ αντίθετα επισημαίνεται η συνεχής λειτουργία τόσο της χειμερινής αίθουσας όσο και του θερινού “Παλλάς”.
Τη μεγαλύτερη περίοδο της λειτουργίας του, εκτός από περιόδους γενικής κρίσης, ο κινηματογράφος σημειώνει μεγάλη επιτυχία! Σε μια στατιστική των εισιτηρίων που έκοψαν οι θερινοί κινηματογράφοι το 1937 βλέπουμε το “Παλλάς” σε 133 μέρες λειτουργίας να κόβει 58.119 εισιτήρια, κατά μέσο όρο 437 την ημέρα! (Κινηματογραφικός Αστήρ 24/10/1937). Αριθμός τεράστιος δεδομένου ο χώρος του θερινού είναι κατά πολύ μικρότερος της χειμερινής αίθουσας.
Η άλλη ιδιαιτερότητα του “Παλάς” στο Παγκράτι συνίσταται στο ότι είναι το παλαιότερο δείγμα υβριδικού κινηματογράφου, δηλαδή κινηματογραφικού συγκροτήματος που συνδυάζει την χειμερινή με την θερινή αίθουσα. Ο Δανιήλ Ορφανουδάκης στο βιβλίο του «Ο κινηματογράφος στην Ελλάδα – Ένας αιώνας αρχιτεκτονική του κινηματογράφου» αναφερόμενος στο «Παλλάς» στο Πασαλιμάνι γράφει πως είναι «ένα από τα πρώτα δείγματα συνδυασμού χειμερινού και θερινού κινηματογράφου». Ο Πειραιώτικος κινηματογράφος χτίστηκε το 1935 αλλά δεν λειτουργεί πλέον. Εν λειτουργία υπάρχει το «Cine Paris» στην Κυδαθηναίων αλλά η χειμερινή του αίθουσα δεν είναι πλέον κινηματογράφος. Ας σημειωθεί όμως πως Cine Paris είναι μεταγενέστερο, χτίστηκε 1938 ενώ το θερινό του “Παλλάς” υπάρχει τουλάχιστον από το 1927 (αναφορά στο περιοδικό Κινηματογραφικός Αστήρ).
Διαβάστε ακόμη το κείμενο του Νίκου Θεοδοσίου «Η ιστορικότητα του κινηματογράφου Παλάς και οι ανιστόρητοι».
από το theodosiou.wordpress.com
Στο κείμενο της της κίνησης πολιτών «Κίνηση για την Διάσωση του Κινηματογράφου "ΠΑΛΑΣ" Παγκρατίου» που ζητούν την αναίρεση της απόφασης του Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων αναφέρονται και τα χαρακτηριστικά του κινηματογράφου που τον κάνουν να χρήζει διάσωσης:
Θεωρούμε αδιανόητο πως, μετά από αυτή την γνωμοδότηση, μια χώρα, η Ελλάδα, και μια πόλη, όπως η Αθήνα, δεν μπορούν να σώσουν από την καταστροφή (και την απειλούμενη μετατροπή σε σούπερ μάρκετ ή κατεδάφιση)
- Τον δεύτερο παλαιότερο σωζόμενο κινηματογράφο της Ελλάδας (χτίστηκε το 1925).
- Το παλαιότερο δείγμα υβριδικού κινηματογράφου (συνδυασμός χειμερινού και θερινού κινηματογράφου στο ίδιο κτίριο).
- Τα μοναδικά art deco στοιχεία του που τον έκαναν να χρησιμοποιείται ως φυσικό ντεκόρ σε κινηματογραφικές ταινίες και σήριαλ (τελευταία στην "Ευτυχία" του Άγγελου Φραντζή) σε βαθμό που να χαρακτηρίζεται ως “ο πλέον πιο κινηματογραφημένος κινηματογράφος της χώρας”.
- Τον ιδιαίτερο εκπολιτιστικό ρόλο του για τους ανθρώπους των γειτονικών πολυπληθών συνοικισμών του Βύρωνα και της Καισαριανής.
- Την μοναδική ιστορία του που συνδέεται με σημαντικά πρόσωπα του πολιτισμού όπως η πρώτη δημόσια εμφάνιση του Μάνου Χατζιδάκι τον Δεκέμβρη του 1944 και άλλους.
Για να συνυπογράψετε το κείμενο μπορείτε να στείλετε μέιλ με το όνομά σας και ιδιότητα (ελληνικά και λατινικά) στο savepalascinemagreece@gmail.com
