Φεστιβάλ / Βραβεία

Berlinale 2016: Ο Αντρέ Τεσινέ είναι μάλλον πολύ μεγάλος για να μας πει πώς είναι να είσαι 17 ετών

στα 10

Μια ακόμη επιστροφή του 72χρονου Αντρέ Τεσινέ στην (γκέι) εφηβεία (του) - μόνο που πλέον τα βλαστάρια δεν είναι τόσο άγρια.

Berlinale 2016: Ο Αντρέ Τεσινέ είναι μάλλον πολύ μεγάλος για να μας πει πώς είναι να είσαι 17 ετών

Ο Αντρέ Τεσινέ δεν ήταν ποτέ ένας από τους μεγάλους του γαλλικού σινεμά, αλλά με τον δικό του - ειλικρινή, ανεπιτήδευτο και βαθιά ρομαντικό - τρόπο υπήρξε ένας από τους πιο συνεπείς δημιουργικά σκηνοθέτες της γενιάς που ακολούθησαν τους πρωτεργάτες της nouvelle vague, με μερικές εξέχουσες στιγμές στην πλούσια φιλμογραφία του (ανάμεσά τους το «Δεν Φιλώ στο Στόμα», το «Η Αγαπημένη μου Εποχή» και τα «Αγρια Βλαστάρια», όλα τη δεκαετία του '90) προερχόμενες κυρίως από τις σεξουαλικές και κοινωνικές αναζητήσεις ενός ανοιχτά γκέι δημιουργού.

Με το «Quand on a 17 Ans», ο Τεσινέ επιστρέφει σε ένα από τα προσφιλή του θέματα που είναι η εφηβεία - εδώ με την ιστορία δύο αγοριών που ζουν στα γαλλικά Πυρηναία και ανακαλύπτουν πως αυτά που τους ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν, φέρνοντας αναπόφευκτα στη μνήμη τα «Αγρια Βλαστάρια» του 1994.

Κάθε σύγκριση, όμως, με την προ 20ετίας πιο προσωπική και ερωτική ταινία της καριέρας του, είναι καταδικασμένη να αδικήσει κατάφωρα αν και δικαιολογημένα ένα φιλμ που χάνεται μέσα στη φλυαρία του, αποδεικνύοντας ωστόσο πως ο 72χρονος Τεσινέ μπορεί ακόμη να κινηματογραφήσει υπέροχα μια δύσκολη ερωτική σκηνή ανάμεσα σε δύο αγόρια.

Quand on a 17 Ans 607

Χωρισμένο στα τρία τρίμηνα ενός σχολικού έτους, το φιλμ που ο Αντρέ Τεσινέ συνυπογράφει στο σενάριο με την Σελίν Σιαμά του «Girlhood», μιλάει - ανάμεσα σε πολλά άλλα - έτσι κι αλλιώς για το τι είναι ο ανδρισμός, τι σημαίνει να είσαι ο άντρας, ο άντρας του σπιτιού, ο άντρας ήρωας, ο άντρας εργάτης, ο άντρας εραστής.

Ο Νταμιέν ζει μαζί με τη γιατρό μητέρα του στα Πυρηναία έχοντας πια δεχθεί την έλλειψη του πατέρα του που βρίσκεται σε πολεμική αποστολή και τους επισκέπτεται μόνο μέσω skype ή για πολύ λίγες ημέρες μέσα στο χρόνο. Ο Τομά είναι μιγάς, υιοθετημένος και ζει μαζί με τους γονείς του σε μια φάρμα στο βουνό, ένα άγριο παιδί της φύσης που το ονειρό του είναι να γίνει κτηνίατρος. Οταν τους συναντάμε, ο Νταμιέν πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού απο τον Τομά και μαθαίνει αυτοάμυνα από τον οικογενειακό φίλο του πατέρα του για να τον αντιμετωπίσει. Σε ένα γύρισμα της τύχης, όμως, η μητέρα του Νταμιέν θα καλέσει τον Τομά να έρθει να μείνει στο σπίτι τους, όταν η δική του μητέρα θα μείνει έγκυος. Και έτσι οι δύο έφηβοι θα αναγκαστούν να βρουν τρόπους να εκτονώσουν την αμοιβαία έλξη που νιώθει ο ένας για τον άλλον.

Quand on a 17 Ans 607

Διασχίζοντας τον τέλειο κύκλο ενός έτους που θα καταλήξει σε μια αφυπνιστική ενηλικίωση, ο Τεσινέ παρακολουθεί τους δύο ήρωές του, αφήνοντας τις επιθυμίες, την εξερεύνηση των ορίων τους και τον έρωτα που θα γεννηθεί αναμεσά τους να αντανακλά τους στίχους του Αρθούρου Ρεμπό απ' όπου και ο τίτλος της ταινίας - «Δεν είσαι σοβαρός, όταν είσαι 17 ετών».

Και με την άνεση ενός έμπειρου δημιουργού χτίζει τον χαρακτήρα του καθενός μέσα από μικρές λεπτομέρειες (τη σχέση του σχεδόν απόκοσμα όμορφου Τομά με τα ζώα και τη φύση, τη σχέση του μικροκαμωμένου Νταμιέν με τη μητέρα του) και κορυφώνει την ερωτική τους διάθεση, καθώς αυτή πρέπει να δοκιμαστεί, όχι τόσο από το περιβάλλον γύρω τους, αλλά από την αβεβαιότητα και των δύο για το ποιοι ακριβώς είναι, που ανήκουν και ποια είναι η δική τους θέση σε αυτόν τον κόσμο.

Quand on a 17 Ans 607

Παρά τις στιγμές του, όμως, το «Quand on a 17 Ans» όχι μόνο δεν είναι «Αγρια Βλαστάρια», αλλά δεν καταφέρνει να κρατήσει και το focus του στους δύο εκπληκτικούς πρωταγωνιστές του, θέλοντας, με τη λογική ενός μυθιστορήματος (όπως συχνά το κάνει ο Τεσινέ) να μιλήσει και για τη Γαλλία της επαρχίας και για το ρόλο της μητέρας ως καθοριστικό στην ενηλικίωση των αγοριών (δίνοντας δυσανάλογα μεγάλο ρόλο στο χαρακτήρα της Σαντρίν Κιμπερλέν) και για τις φυλετικές διαφορές και το bullying και την πατρική φιγούρα και την απώλεια αυτής.

Καταλήγοντας τελικά σε μια φλύαρη «ανάγνωση» μιας παθιασμένης ιστορίας που μόνο περιστασιακά καίγεται από πάθος και μόνο στιγμιαία είναι τόσο νεανική όσο θα ήθελε ο δημιουργός της - συγκινητικός για την επιλογή του να γυρίσει μια ταινία για μια γκέι εφηβική σχέση που νικάει όλα τα εσωτερικά εμπόδια που θα την κρατούσαν απαγορευμένη, αλλά ίσως πια πολύ μεγάλος για να μιλήσει με ένταση και διαπεραστική νεανική ελαφρότητα γι' αυτήν.

Δείτε εδώ το γαλλικό τρέιλερ της ταινίας:


Το 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 11 μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου. Το Flix βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει λεπτό προς λεπτό όλα όσα θα συμβαίνουν μέσα κι έξω από τις σκοτεινές αίθουσες με την υποστήριξη του Goethe-Institut Athen.

Περισσότερες κριτικές από την Berlinale 2016

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.