Φεστιβάλ / Βραβεία

Ο Αντρέα Γατόπουλος στη Résidence του Φεστιβάλ Καννών

στα 10

Ο Ελληνo-ιταλός σκηνοθέτης επιλέχθηκε για το εργαστήριο σεναρίου του Φεστιβάλ με τo σενάριο για τη πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.

Ο Αντρέα Γατόπουλος στη Résidence του Φεστιβάλ Καννών

Κάθε χρόνο, το La Résidence du Festival de Cannes καλωσορίζει δώδεκα νέους κινηματογραφιστές στην καρδιά του Παρισιού για δύο συνεδρίες τεσσεράμισι μηνών, για να τους υποστηρίξει στη συγγραφή του σεναρίου για την πρώτη ή τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία τους. Ανάμεσά τους είναι και ο Αντρέα Γατόπουλος, ο οποίος ξεχώρησε με την ταινία μικρού μήκους του «Materia Celeste» στο 42ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας το 2019.

Ο Αντρέα Γατόπουλος είναι Ιταλός και Έλληνας σκηνοθέτης, παραγωγός και διανομέας. Μέλος της EFA και απόφοιτος των Berlinale Talents, Locarno Spring Academy και TFL, ίδρυσε την εταιρεία του Il Varco, τη διανομή ταινιών μικρού μήκους Gargantua και το avant-garde cinema residency Nouvelle Bug. Είναι πτυχιούχος Λογοτεχνίας και σπούδασε σε εργαστήρια με τους Βέρνερ Χέρτζογκ, Ράντου Τζούντε και Απιτσατπόνγκ Βεερασεθάκουλ. Οι ταινίες του πραγματεύονται εικονικές πραγματικότητες, την απογοήτευση, τον αντικαπιταλισμό και την κριτική του προοδευτισμού. «Happy New Year, Jim» (2022) ήταν το πρώτο machinima που παρουσιάστηκε στις Κάννες, στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών. Το 2023 στο Λοκάρνο παρουσίασε το «Eschaton Ad», μια ταινία για την αποκαλυπτική εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης. Αργότερα την ίδια χρονιά παρουσίασε το πρώτο του ντοκιμαντέρ, «A Stranger Quest» (2023), στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορίνο. Το 2024, η μικρού μήκους ταινία του «The Eggregores' Theory» άνοιξε την 39η Εβδομάδα Κριτικών Κινηματογράφου της Βενετίας ως η πρώτη ταινία τεχνητής νοημοσύνης στη Βενετία.

Ο ίδιος δήλωσε πως «ερωτεύτηκα τον κινηματογράφο λόγω της δυνατότητας να πλάθω και να δημιουργώ κόσμους και να κάνω τη φαντασία να μετατρέπεται σε φως. Πάνω από μία φορά, τα τελευταία χρόνια, έχω συναντήσει ανθρώπους που προσπάθησαν να σκοτώσουν αυτή τη φαντασία για να προσπαθήσουν να με κάνουν να κάνω ταινίες που θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στην αγορά, και αυτό έκανε τόσες πολλές από τις ιστορίες μου να ξεφύγουν σε ένα συρτάρι και να εξαφανιστούν. Αυτή η επιλογή πραγματικά αναζωπυρώνει μια φωτιά μέσα μου: ότι αυτό που ονειρεύομαι είναι δυνατό, ότι αυτό που μπορώ να φανταστώ θα είναι μια ταινία μια μέρα!».