Φεστιβάλ / Βραβεία

Berlinale 2026: Στη «Σωτηρία» του Εμίν Αλπέρ ο κύκλος της βίας θα μείνει ανοιχτός

of 10

Η νέα ταινία του Τούρκου Εμιν Αλπέρ, ένα ακόμη κομμάτι σινεμά που τολμά να παίζει με τα κινηματογραφικά είδη αλλά και να ταρακουνά συνειδήσεις, αναμοχλεύοντας τις παθογένειες μιας χώρας που καθρεφτίζουν και την κατάσταση του κόσμου σήμερα.

Berlinale 2026: Στη «Σωτηρία» του Εμίν Αλπέρ ο κύκλος της βίας θα μείνει ανοιχτός

Σε ένα χωριό στην Τουρκία, η βεντέτα ανάμεσα στους Χάζερον και τους Μπεζάρις αναζωπυρώνεται, καθώς οι δεύτεροι επιστρέφουν στον τόπο τους από την εξορία. Παραδοσιακά πιο πλούσιοι, οι Μπεζάρις έφυγαν από το χωρίο για την πόλη, όταν η περιοχή έπεσε θύμα τρομοκρατικών επιθέσεων και αναταραχής, αφήνοντας τους υπηρέτες τους, τους Χάζερον να διαφυλάξουν τον τόπο από τους εχθρούς, οπλισμένοι από την κυβέρνηση και με ανεπίσημη παραχώρηση της γης στην ιδιοκτησία τους.

Ο Μεσούτ που μόλις έχει γυρίσει από τη μάχη με τους τρομοκράτες είναι οργισμένος με την κατάσταση, βλέπει διαρκώς γύρω του εχθρούς - ακόμη και στη γυναίκα του και εναντιώνεται στον αδερφό του που είναι ο τοπικός ιερέας και άρχοντας επειδή πιστεύει ότι ακολουθεί μια ειρηνική τακτική σε σχέση με τους Μπεζάρις η οποία θα καταλήξει στο να χάσουν τελικά τη γη τους. Η άποψή του ενισχύεται από τα όνειρα που βλέπει και που πιστεύει ότι είναι μηνύματα από τον παππού τους ο οποίος ουσιαστικά ζητάει από τον Μεσούτ να αναλάβει δράση και να ηγηθεί της αποστολής της ολικής εξόντωσης των Μπεζάρις.

Μέρα με τη μέρα, ο Μεσούτ βυθίζεται ακόμη πιο βαθιά στην παράνοια, το χωριό αρχίζει να ταράζεται από φήμες και μυστικές συμφωνίες, ενώ η γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία αρχίζει πλέον να χάνεται, με τον ίδιο τρόπο που χάνουν το πραγματικό τους νόημα λέξεις όπως αλήθεια, ψέμα, εμπιστοσύνη, προδοσία, φόβος, ηρωισμός.

Το 76ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 12 μέχρι και τις 22 Φεβρουαρίου. Οπως κάθε χρόνο, το Flix βρίσκεται εδώ για να σας μεταφέρει, ζωντανά, όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες μέσα από το ειδικό τμήμα του που ανανεώνεται συνεχώς.

salvation

Συνεχίζοντας με κινηματογραφική πειθαρχία και πολιτική τόλμη να χτίζει, ταινία με την ταινία, ένα σινεμά που συναρπάζει την ίδια στιγμή που τρυπάει χωρίς φόβος και πάθος τις βαθιές παθογένειες της τουρκικής κοινωνίας, ο Εμίν Αλπέρ στήνει και πάλι την καμερά του απέναντι σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων που γίνονται η μικρογραφία μιας ολόκληρης χώρας. Το ίδιο έκανε και στο ντεμπούτο του «Beyond the Clouds» και βραβευμένο στη Βενετία «Υποψίες» και στην πρώτη του συμμετοχή στο Διαγωνιστικό της Berlinale με τις «Τρεις Αδερφές» και στις «Μέρες Ξηρασίας» του 2023 - οι δύο τελευταίες όπως και η «Σωτηρία» σε συμπαραγωγή και με την Ελλάδα και τη Horsefly Films του Γιώργου Τσούργιαννη.

Η διαμάχη των δύο πληθυσμών δεν είναι παρά το ταξικό χάος που διαπερνά τη ραχοκοκκαλιά της Τουρκίας, ο θρησκευτικός φανατισμός μόνο ένα από τα φιτίλια της βιαιότητας και ο φόβος, διάχυτος, απλώνεται στα πάντα - διαπροσωπικές και οικογενειακές σχέσεις - για να ενισχύσει την αίσθηση πως η εξουσία και η απονομή δικαιοσύνης είναι και πρέπει να είναι υπόθεση του λαού.

Τα επίπεδα της «Σωτηρίας» είναι πολλά, καθώς ο Εμίν Αλπέρ βάζει τον θεατή μάρτυρα ενός αναπάντεχου παιχνιδιού με τη λογική. Σε ένα περίτεχνο (αν και όχι πάντα το ίδιο αποτελεσματικά εκτελεσμένο) λάιτ μοτίφ που φλερτάρει έντονα με το θρίλερ, σκηνές ονείρων αποκαλύπτονται ως τέτοιες τη στιγμή που ήσουν σίγουρος ότι παρακολουθούσες κάτι που συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, κάθε βεβαιότητα για τους ήρωες που είχες από την αρχή αρχίζει σιγά σιγά να εξαφανίζεται, με ανατροπές που ολοκληρώνουν το μεγάλο πορτρέτο ενός σχεδόν μαζικού παραλογισμού που θα οδηγήσει σε μια από τις πιο σκληρές σκηνές στη φιλμογραφία του Τούρκου σκηνοθέτη - πιάνοντας τον θεατή να έχει γίνει σχεδόν συνήγορος και συνένοχος μιας πρωτοφανούς αγριότητας.

salvation

Βασισμένο σε μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία μιας μαζικής δολοφονίας που μέτρησε 44 θύματα πίσω στο 2009, ο Εμίν Αλπέρ αναμοχλεύει με την (ειρωνική) «Σωτηρία» την παράνοια ανθρώπων που νιώθουν αδικημένοι και που είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμη να βγει στην επιφάνεια, μετατρέποντας τους σε τέρατα και ισοπεδώνοντας τα πάντα.

Χωρίς να γίνεται καμία συγκεκριμένη αναφορά μέσα στην ταινία, μοιάζει δύσκολο να μην βρεις στα δύο αδέλφια που εναλλάσσονται στην ηγεσία του χωριού τις αναλογίες με την «παρανοϊκή» ηγεσία της σημερινής Τουρκίας, τους λόγους που κάνουν τους ανθρώπους να δικαιολογούν μέχρι και γενοκτονίες, το τέλος των θρησκειών που ίσως κάποτε να κήρυτταν αγάπη αλλά τώρα δυναμώνουν το μίσος. Είναι δύσκολο να μην δεις και ένα πλέον ορατό με γυμνό μάτι χάρτη μιας «κοινωνίας των ανθρώπων» που άγεται και φέρεται από ταπεινά ένστικτα, πατριαρχικά κατάλοιπα και πρακτικές που προκρίνουν τη βία ως τη λύση όλων των προβλημάτων. Γεννώντας ακόμη περισσότερη βία.

Το 76ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 12 μέχρι και τις 22 Φεβρουαρίου. Οπως κάθε χρόνο, το Flix βρίσκεται εδώ για να σας μεταφέρει, ζωντανά, όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες μέσα από το ειδικό τμήμα του που ανανεώνεται συνεχώς.