Η queer κινηματογραφία δεν είναι πλέον «παράλληλη σκηνή». Είναι κεντρικό ρεύμα - άλλοτε υπόγειο, άλλοτε εκρηκτικά ορατό. Το 2026 το αποδεικνύει με μια σειρά από ταινίες που κινούνται ανάμεσα στο arthouse, το horror, την camp υπερβολή και το prestige δράμα. Αυτό δεν είναι απλώς μια λίστα. Είναι ένα snapshot του πού πάει το queer σινεμά όταν δεν ζητά πια άδεια.
Λέμε Καλό Pride Month με τις περισσότερες ταινίες που περιμένουμε να δούμε μέχρι το τέλος του 2026. Για όσες γνωρίζουμε ότι έχουν διανομή στην Ελλάδα, το αναφέρουμε στο κείμενο. Για τις υπόλοιπες, αναμένουμε το πρόγραμμα των Νυχτών Πρεμιέρας και του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, τα δύο φεστιβάλ τα οποία θα φιλοξενήσουν αρκετές από αυτές στα προγράμματά τους.
«Teenage Sex and Death at Camp Miasma» της Τζέιν Σένμπρουν
Η non-binary Αμερικανίδα σκηνοθέτης και σεναριογράφος Τζέιν Σένμπρουν, επιστρέφει μετά την επιτυχία του «I Saw the TV Glow» με την σάτιρα τρόμου η οποία άνοιξε το τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» στο Φεστιβάλ Καννών και κέρδισε τον Queer Φοίνικα.
Ενα reboot cult slasher franchise μετατρέπεται σε ψυχολογική εμμονή όταν ο δημιουργός του αρχίζει να καταρρέει ψυχικά μπροστά στην ηθοποιό που υπήρξε η «final girl» της αρχικής σειράς. Πρωταγωνιστούν οι Χάνα Αινμπίντερ και Τζίλιαν Αντερσον. Η ταινία θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα από την Weird Wave.
Διαβάστε την κριτική του Flix, εδώ
«Stop! That! Train!» του Ανταμ Σάνκμαν
Μια camp queer κωμωδία δράσης, φτιαγμένη για τους φανατικούς του Drag Race αλλά και όχι μόνο. Ο ΡουΠολ, σε ρόλο πλανητάρχη, ηγείται ενός εκρηκτικού cast από drag icons (Τζίντζερ Μιντζ, Τζουτζούμπι, Μονέτ Εξ. Τσέιντζ κ.ά.), σε μια ιστορία όπου δύο φίλες αεροσυνοδοί μπλέκουν στο Glamazonian Express και αντιμετωπίζουν μια απρόβλεπτη “Stormaganza”.
Ε, ναι, θέλουμε να το δούμε τώρα!
«Club Kid» του Τζόρνταν Φέρστμαν
Μια queer οικογενειακή κωμωδία που βουτάει βαθιά μέσα στο club culture του Μπρούκλιν, εκεί όπου η νύχτα δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά, απλώς αλλάζει ρυθμό. Ο Πίτερ, τον οποίο υποδύεται ο Τζόρνταν Φέρστμαν (σε μια σχεδόν αυτοαναφορική εκδοχή του εαυτού του), είναι ένας αποτυχημένος party promoter και εξέχον - αλλά εξουθενωμένο- μέλος της queer σκηνής, εγκλωβισμένος σε έναν κύκλο από ναρκωτικά, χορό και περιστασιακές σχέσεις που μοιάζουν να επαναλαμβάνονται σαν loop χωρίς έξοδο: πάρτι μετά το πάρτι, ξανά και ξανά, μέχρι να χαθεί η αίσθηση του χρόνου.
Αυτό το εύθραυστο, αυτοκαταστροφικό σύμπαν ανατρέπεται απότομα όταν αναγκάζεται να μεγαλώσει τον 10χρονο γιο που δεν ήξερε ότι έχει. Από εκεί και πέρα, η ταινία κινείται σε μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο χάος και την τρυφερότητα, τη νυχτερινή υπερβολή και μια απρόσμενη, σχεδόν αμήχανη εκδοχή οικογενειακής ευθύνης, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπει την queer ενέργεια που τη γεννά.
Η ταινία προκάλεσε αίσθηση στις Κάννες, οδηγώντας σε έναν πολυήμερο bidding war ανάμεσα σε στούντιο, με την A24 να εξασφαλίζει τελικά τα δικαιώματα διανομής.
Διαβάστε την αναλυτική κριτική του Flix, εδώ
«Girls Like Girls» της Χέιλι Κίοκο
Η Χέιλι Κίοκο μεταφέρει το δικό της μυθιστόρημα στη μεγάλη οθόνη, υπογράφοντας και το σενάριο και τη σκηνοθεσία. Η πλοκή ακολουθεί την Κόλεϊ (Μάια ντα Κόστα) που μετά τον θάνατο της μητέρας της, μετακομίζει σε μια μικρή πόλη του Ορεγκον και ερωτεύεται τη Σόνια (Μάιρα Μολόι), σε μια ιστορία πρώτου έρωτα και εσωτερικής σύγκρουσης.
«Leviticus» του Αντριαν Κιαρέλα
Μια queer ταινία coming-of-age τρόμου απο την Αυστραλία, που μετατρέπει την καταπίεση σε κυριολεκτικό τρόμο. Σε μια μικρή, ασφυκτικά συντηρητική κοινότητα, δύο έφηβοι ερωτεύονται σιωπηλά μέχρι που η σχέση τους αποκαλύπτεται βίαια. Αυτό που ακολουθεί δεν είναι απλώς τιμωρία αλλά ένα μεταφυσικό «conversion ritual» που μετατρέπει την ίδια την επιθυμία σε τέρας. Το horror εδώ δεν είναι μεταφορά - είναι κοινωνικός μηχανισμός που αποκτά σάρκα και μορφή, αναγκάζοντας τους ήρωες να αντιμετωπίσουν κυριολεκτικά τον εαυτό τους. Η ταινία θα βγει στις αίθουσες το καλοκαίρι του 2026 από την TFG.
«Maddie’s Secret» του Τζον Ερλι
Η Μάντι ανεβαίνει από τη αφάνεια της κουζίνας στην ψηφιακή υπερ-ορατότητα του influencer κόσμου, μόνο για να ανακαλύψει ότι η επιτυχία έχει κόστος πολύ πιο σκοτεινό από όσο φανταζόταν. Ο Τζον Ερλι σκηνοθετεί μια camp τραγωδία που ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο και την κατάρρευση, εξερευνώντας τη σχέση queer performance, δημόσιας εικόνας και αυτοκαταστροφής με τρόπο ταυτόχρονα σατιρικό και επώδυνα ειλικρινή.
«Heartstopper: Forever» της Αλις Οσμαν
Το σύμπαν του τηλεοπτικού «Heartstopper» κορυφώνεται σε μια κινηματογραφική αποχαιρετιστήρια ιστορία για τον Νικ και τον Τσάρλι. Καθώς η σχέση τους δοκιμάζεται από την απόσταση και τη μετάβαση στην ενήλικη ζωή, η ταινία λειτουργεί ως συναισθηματικό κλείσιμο ενός queer coming-of-age ταξιδιού που μεγάλωσε μαζί με το κοινό του.
«The Wrong Girls» των Κρίστεν Στιούαρτ & Ντίλαν Μάγιερ
Ενα stoner queer comedy που μετατρέπει την καθημερινότητα σε χαοτικό trip αυτογνωσίας. Δύο γυναίκες εγκλωβισμένες σε μια σειρά από λάθος αποφάσεις, ψυχεδελικές καταστάσεις και απρόβλεπτες συναντήσεις προσπαθούν να επιβιώσουν σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν λειτουργεί «κανονικά» - και αυτό είναι ίσως το μόνο που λειτουργεί.
«Ephemera» του Σαν Τζιάνγκ
Μια νύχτα στη Σαγκάη γίνεται ολόκληρη ζωή. Δύο γυναίκες, η μία έτοιμη να φύγει από την πόλη και η άλλη δεμένη με αυτήν, περιπλανιούνται στους φωτισμένους δρόμους μιας πόλης που αλλάζει συνεχώς μορφή. Η σχέση τους δεν χτίζεται με λόγια αλλά με βλέμματα, σιωπές και στιγμές που εξαφανίζονται πριν προλάβουν να γίνουν μνήμη.
«The Man I Love» του Αϊρα Σακς
Ο Ράμι Μάλεκ πρωταγωνιστεί σε ένα βαθιά φορτισμένο δράμα που επιστρέφει στη Νέα Υόρκη των ’80s, στο απόγειο της κρίσης του AIDS - μια εποχή όπου η σκηνή και η απώλεια συνυπήρχαν σχεδόν αναπόφευκτα. Σε σκηνοθεσία του Αϊρα Σακς, η ταινία ακολουθεί έναν οροθετικό άντρα, χαρισματικό αλλά και έντονα ναρκισσιστικό, τόσο στη ζωή όσο και πάνω στη σκηνή, ο οποίος προσπαθεί να σταθεί απέναντι σε μια ασθένεια που δεν αφήνει περιθώρια ελέγχου. Επίσημη συμμετοχή στο Διαγωνιστικό Τμήμα του 79ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
Διαβάστε την κριτική του Flix, εδώ
«Red, White and Royal Wedding» των Ματ Λόπεζ & Κέισι ΜακΚίστον
Ο Αλεξ και ο Πρίγκιπας Χένρι επιστρέφουν σε μια ιστορία που μετατρέπει τον queer ρομαντισμό σε θεσμική πρόκληση. Καθώς ο γάμος τους πλησιάζει, οι πολιτικές πιέσεις, οι οικογενειακές ισορροπίες και η δημόσια εικόνα δοκιμάζουν το ίδιο το νόημα της δέσμευσης. Πρόκειται για μια συνέχεια που μεγαλώνει μαζί με τους χαρακτήρες της - και με τις προσδοκίες του κοινού.
«A Long Winter» του Αντριου Χέιγκ
Σε ένα απομονωμένο προάστιο, η εξαφάνιση μιας μητέρας λειτουργεί ως καταλύτης για να ξεδιπλωθούν μυστικά μιας ολόκληρης κοινότητας. Ο Χέιγκ - μετά το θρίαμβο του «All of Us Strangers» - διασκευάζει το μυθιστόρημα του Κολμ Τόιμπιν, με φιλοδοξία ένα αργό, συναισθηματικά πυκνό δράμα όπου η απουσία γίνεται κεντρικός χαρακτήρας και κάθε σχέση δοκιμάζεται από τη σιωπή που αφήνει πίσω της.
«De Noche» του Τοντ Χέινς
Στο Μεξικό της δεκαετίας του ’30, δύο άνδρες εγκαταλείπουν τη Δύση αναζητώντας έναν χώρο όπου μπορούν να υπάρξουν ελεύθερα. Η ταινία εξερευνά τον έρωτα ως διαφυγή αλλά και ως καταδίκη, με τον Τοντ Χέινς να χτίζει ένα ρομαντικό σύμπαν γεμάτο νοσταλγία, απώλεια και απαγορευμένη επιθυμία. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, μετά την απότομη αποχώρηση του Χοακίν Φίνιξ, ο Πέδρο Πασκάλ σε αυτό που θα μπορούσε να είναι η μεγάλη του (οσκαρικη;) στιγμή.
«9 Moons» της Πατρίσια Ορτέγκα
Η εγκυμοσύνη ενός τρανς άνδρα γίνεται αφετηρία για μια βαθιά υπαρξιακή κρίση. Αναγκασμένος να σταματήσει την ορμονοθεραπεία του, ο πρωταγωνιστής επαναδιαπραγματεύεται τι σημαίνει σώμα, ταυτότητα και αρρενωπότητα σε έναν κόσμο που επιμένει να τον ορίζει εκ των προτέρων.
«La Bola Negra» των Λος Χαβίς (Χαβιέρ Αμπρόσι και Χαβιέρ Κάλβο)
Μια φιλόδοξη, πολυεπίπεδη queer σάγκα που διατρέχει δεκαετίες και ταυτότητες, συνδέοντας τρεις άνδρες μέσα στον χρόνο. Με αναφορές στον Λόρκα και στην queer ιστορία της Ισπανίας, η ταινία λειτουργεί σαν ποιητικό μανιφέστο για την επιθυμία που επιμένει να επιβιώνει μέσα στην Ιστορία. Βραβείο Σκηνοθεσίας για τους Χαβιέρ Αμπρόσι και Χαβιέρ Κάλβο στο 79ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Η ταινία θα βγει στις αίθουσες μέσα στο 2026 από την Rosebud.21.
Διαβάστε την κριτική του Flix, εδώ
«Coward» του Λούκας Ντοντ
Στα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δύο στρατιώτες ανακαλύπτουν μια εύθραυστη μορφή οικειότητας μέσα στη βία και την καταστροφή. Η ταινία μετατρέπει τον πόλεμο σε φόντο για μια queer ιστορία επιβίωσης, όπου η τρυφερότητα γίνεται πράξη αντίστασης. Βραβείο ανδρικής ερμηνείας για τους πρωτοεμφανιζόμενους πρωταγωνιστές της ταινίας στο 79ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Η ταινία θα βγει στις αίθουσες το 2026 από το Cinobo.
Διαβάστε την κριτική του Flix, εδώ
«An Island Away From You» του Αλέξις Μοραντέ
Ενας συντηρητικός Αγγλος σεφ ταξιδεύει για να ξεπεράσει έναν χωρισμό και καταλήγει να ερωτευτεί τον πατέρα της φίλης του. Η ταινία κινείται ανάμεσα στη ρομαντική κομεντί και το character study, μετατρέποντας το λάθος timing σε κινητήρια δύναμη του έρωτα.
«Iván & Hadoum» του Ιαν ντε λα Ρόσα
Σε ένα περιβάλλον σκληρής εργασίας στα θερμοκήπια της Αλμερία, ένας τρανς άνδρας και μια Μαροκινή-Ισπανίδα εργάτρια αναπτύσσουν έναν έρωτα που απειλείται από κοινωνικές εντάσεις και προσωπικές φιλοδοξίες. Η ταινία εξερευνά την αγάπη ως πράξη επιβίωσης.
«Jim Queen and the Quest for Chloroqueer» των Νικολά Ατάν & Μάρκο Νγκουγιέν
Σε ένα Παρίσι που καταρρέει από έναν παράξενο ιό που απειλεί την queer κοινότητα, ένας gay icon και ένας closeted σύμμαχος ξεκινούν μια αποστολή για τη σωτηρία της ταυτότητας όπως την ξέρουν. Camp, σατιρικό και απολύτως φαντασμαγορικό, το animation λειτουργεί σαν αλληγορία για την ορατότητα. Μεταμεσονύκτια προβολή στο 79ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
«Love on a Tightrope» της Αρίμα Λεόν
Στην Ισπανία του Φράνκο, ένας απαγορευμένος έρωτας ανάμεσα σε μια ακροβάτισσα και μια ποιήτρια ανθίζει μέσα στη λογοκρισία και τον φόβο. Η ταινία μετατρέπει το σώμα και την τέχνη σε χώρο αντίστασης απέναντι στην καταπίεση.
«My Dearest Señorita» του Φερνάντο Γκ. Μολίνα
Στην Ισπανία του 1999, μια intersex γυναίκα ξεκινά ένα προσωπικό ταξίδι ανακάλυψης όταν η ζωή που θεωρούσε δεδομένη αρχίζει να ραγίζει. Η ταινία αγγίζει με ευαισθησία την έννοια της ταυτότητας πέρα από κοινωνικές κατηγορίες.
«Six Months in a Pink and Blue Building» του Μπρούνο Σανταμαρία Ράσο
Στο Μεξικό του 1996, ένα παιδί βιώνει τον πρώτο του έρωτα ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την ασθένεια του πατέρα του. Η ταινία συνδυάζει τρυφερό coming-of-age με το βάρος της επιδημίας του HIV.
«Tell Me Everything» του Μοσέ Ροζεντάλ
Ενα οικογενειακό δράμα, όπου η αποκάλυψη μιας μυστικής σχέσης του πατέρα, στη σκιά της κρίσης του HIV, φέρνει στο φως χρόνια κρυμμένα τραύματα. Καθώς οι οικογενειακοί δεσμοί δοκιμάζονται, η σύγκρουση και η αποξένωση ανοίγουν τον δρόμο για μια αργή, επώδυνη αλλά λυτρωτική πορεία προς τη συμφιλίωση.
«Flesh and Fuel» του Πιερ Λε Γκαλ
Ο Ετιέν είναι φορτηγατζής. Διαρκώς στο δρόμο, η ερωτική του ζωή περιορίζεται σε φευγαλέες, ανώνυμες συναντήσεις σε πάρκινγκ. Οταν γνωρίζει τον Μπαρτόζ, έναν Πολωνό οδηγό φορτηγού, η μοναξιά του ανατρέπεται ολοκληρωτικά. To queer ντεμπούτο του Πιερ Λε Γκαλ, με ειδική μνεία από την επιτροπή του Queer Palm στο 79ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, με πρωταγωνιστή τον Αλέξις Μανέντι, ηθοποιό και σεναριογράφο των «Αθλίων» του Λατζ Λι.
Διαβάστε ακόμα: Πάμε θερινό; Αυτές είναι οι ταινίες που θα δούμε στις αίθουσες φέτος το καλοκαίρι