Καθώς η φετινή απονομή των Οσκαρ πλησιάζει, η συζήτηση γύρω από το ποια ταινία θα φύγει με το σημαντικότερο βραβείο της βραδιάς έχει επικεντρωθεί σε δύο τίτλους που ξεχώρισαν από νωρίς μέσα στη σεζόν. Από τη μία βρίσκεται το φιλόδοξο πολιτικό δράμα «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» του Πολ Τόμας Αντερσον και από την άλλη το σκοτεινό και εξίσου πολιτικό υβρίδιο «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ. Δύο πολύ διαφορετικές μεταξύ τους κινηματογραφικές προτάσεις, που όμως έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν γύρω τους τεράστιο ενδιαφέρον και σημαντικές διακρίσεις στα μεγαλύτερα βραβεία της χρονιάς.
Προβλέψεις, προγνωστικά, εκπλήξεις και ανατροπές - όλος ο δρόμος προς τα Οσκαρ στο ειδικό τμήμα του Flix The Road to the Oscars που ανανεώνεται συνεχώς και θα μας οδηγήσει στην 98η Απονομή των Βραβείων Οσκαρ στις 16 Μαρτίου από το Dolby Theatre στο Χόλιγουντ.
Η ταινία του Πολ Τόμας Αντερσον ξεκίνησε την πορεία της από νωρίς ως ένα από τα μεγάλα φαβορί της σεζόν. Μετά την πρεμιέρα της, [όλοι μιλήσαμε για το αριστούργημά του]((https://flix.gr/cinema/one-battle-after-another-review.html) και μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Δεν άργησε λοιπόν να ξεκινήσει και η συλλογή βραβείων. Το «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» απέσπασε σημαντικές διακρίσεις από ενώσεις κριτικών αλλά και από μεγάλα βραβεία της βιομηχανίας. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν το Critics Choice για Καλύτερη Ταινία, η μεγάλη νίκη στα BAFTA όπου η ταινία κέρδισε πολλαπλά βραβεία, καθώς και η διάκριση στις Χρυσές Σφαίρες, κερδίζοντας, μέχρι σήμερα, 62 συνολικά βραβεία.
Το σημαντικότερο όμως τρόπαιο στην πορεία της μέχρι τα Οσκαρ ήταν εκείνο της Ενωσης Παραγωγών της Αμερικής. Το συγκεκριμένο βραβείο θεωρείται εδώ και χρόνια ένας από τους πιο αξιόπιστους προάγγελους του Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Από τότε που η Ακαδημία υιοθέτησε το ίδιο σύστημα ψηφοφορίας με την Ενωση, οι νικητές των δύο θεσμών συμπίπτουν εντυπωσιακά συχνά. Η τελευταία φορά που αυτό δεν συνέβη ήταν το 2020, όταν το βραβείο των παραγωγών είχε πάει στο «1917» του Σαμ Μέντες, αλλά το Οσκαρ κέρδισαν τα «Παράσιτα» του Μπονγκ Τζουν-χο. Η επικράτηση του «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» στους παραγωγούς θεωρήθηκε από πολλούς ως ένα ισχυρό μήνυμα για το τι μπορεί να συμβεί στη μεγάλη βραδιά.
Αν προσπαθήσει κανείς να δει τη φετινή κούρσα ψυχρά, τα δεδομένα δείχνουν ότι το "Μια Μάχη Μετά την Αλλη" εξακολουθεί να έχει ένα μικρό προβάδισμα. Η νίκη στο Σωματείο Παραγωγών είναι ένα στοιχείο που ιστορικά έχει αποδειχθεί καθοριστικό. Από την άλλη πλευρά όμως, όταν η Ενωση Παραγωγών και αυτή των Ηθοποιών διαφωνούν, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο απρόβλεπτα και το τελικό αποτέλεσμα συχνά κρίνεται μέχρι την τελευταία στιγμή.»
Η πορεία των «Αμαρτωλών» ακολούθησε διαφορετικό δρόμο.
Η ταινία του Ράιαν Κούγκλερ δεν ξεκίνησε τη σεζόν με την ίδια δυναμική στα βραβεία κριτικών, όμως σταδιακά απέκτησε ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη μέσα στη βιομηχανία. Η στιγμή που άλλαξε πραγματικά το κλίμα ήταν η νίκη στην Ενωση Ηθοποιών της Αμερικής, όπου το καστ της ταινίας τιμήθηκε με το βραβείο Καλύτερου Καστ, ανεβάζοντας τον αριθμό των βραβείων που έχει κερδίσει η ταινία μέχρι σήμερα στα 34 συνολικά.
Η συγκεκριμένη διάκριση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, αφού οι ηθοποιοί αποτελούν τη μεγαλύτερη ομάδα ψηφοφόρων μέσα στην Ακαδημία των Οσκαρ. Η αγάπη που έδειξαν οι συνάδελφοί τους στο «Αμαρτωλοί» ερμηνεύτηκε από πολλούς ως ένδειξη ότι η ταινία έχει βαθιά απήχηση μέσα στο ίδιο το Χόλιγουντ. Οπως είχε σχολίασει κι ο πρωταγωνιστής της ταινίας Μάικλ Μπ. Τζόρνταν (ο οποίος με τη σειρά του «έκλεψε» το βραβειό της Ενωσης Ηθοποιών από το μέχρι πρότινος φαβορί Τίμοθι Σαλαμέ) «αυτή η ταινία μιλά για το παρελθόν μας αλλά και για το ποιοι θέλουμε να είμαστε στο μέλλον».
Παράλληλα, η ταινία απέσπασε το βραβείο πρωτότυπου σεναρίου από το Σωματείο Σεναριογράφων, ενώ συγκέντρωσε και τον μεγαλύτερο αριθμό υποψηφιοτήτων στα φετινά Οσκαρ (συνολικά 16), γεγονός που δείχνει πόσο ευρύ ήταν το αποτύπωμά της σε πολλούς διαφορετικούς κλάδους της Ακαδημίας.
Ενδιαφέρον, αν και απρόβλεπτο το πόσο αυτό θα επηρεάσει (ή θα έπρεπε να επηρεάσει) την τελική ψήφο για το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας, είναι επίσης το γεγονός πως το «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» κόστισε κάτι ανάμεσα σε 150 - 175 εκατομμύρια δολάρια και έφερε πίσω μόλις 200, την ίδια ώρα που οι «Αμαρτωλοί» με αρχικό budget 90 εκατομμύρια δολάρια είναι μια από τις πιο εμπορικές ταινίες της χρονιάς με συνολικές εισπράξεις 370 εκατομμυρίων δολαρίων.»
Αν προσπαθήσει κανείς να δει τη φετινή κούρσα ψυχρά, τα δεδομένα δείχνουν ότι το «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» εξακολουθεί να έχει ένα μικρό προβάδισμα. Η νίκη στο Σωματείο Παραγωγών είναι ένα στοιχείο που ιστορικά έχει αποδειχθεί καθοριστικό. Από την άλλη πλευρά όμως, όταν η Ενωση Παραγωγών και αυτή των Ηθοποιών διαφωνούν, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο απρόβλεπτα και το τελικό αποτέλεσμα συχνά κρίνεται μέχρι την τελευταία στιγμή.
Πέρα από τις στατιστικές, κάθε μία από τις δύο ταινίες έχει τους δικούς της λόγους που θα μπορούσαν να τη φέρουν στην κορυφή. Το έργο του Πολ Τόμας Αντερσον ξεχωρίζει για την αφηγηματική του φιλοδοξία και τη σκηνοθετική ακρίβεια. Πρόκειται για μια ταινία που συνδυάζει πολιτική ένταση με χαρακτήρες γεμάτους αντιφάσεις, δημιουργώντας ένα κινηματογραφικό σύμπαν όπου η ιστορία και η προσωπική μοίρα συγκρούονται διαρκώς. Πολλοί κριτικοί μάλιστα έγραψαν ότι «ο Αντερσον υπογράφει ένα από τα πιο ώριμα έργα της καριέρας του», κι εμείς δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε περισσότερο, γράφοντας στην κριτική μας πως «φεύγεις από την αίθουσα με ένα βουρκωμένο, τεράστιο χαμόγελο. Γιατί, ξαφνικά, ο μηδενιστικός τίτλος της ταινίας που έβλεπες, ίσως ήταν πάντα κλείσιμο ματιού. Οχι κραυγή απόγνωσης και παραδοχή ματαιότητας, αλλά σάλπισμα, κάλεσμα».
Οι «Αμαρτωλοί» παντρεύουν ιστορικό δράμα και σκοτεινή ατμόσφαιρα, δημιουργώντας ένα έργο που μιλά με έντονο τρόπο για την αμερικανική κοινωνία. Το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία που δεν περιορίζεται απλώς σε μια κινηματογραφική αφήγηση αλλά μετατρέπεται σε πολιτισμικό σχόλιο. Oπως γράψαμε κι εμείς στην κριτική μας για την ταινία, «o Ράιαν Κούγκλερ υφαίνει μια ιστορία πάνω στο σώμα της Αμερικής, με τις πληγές της για ραφές και τη μουσική της για βελονιά. Κι όταν η μνήμη τραγουδάει μπλουζ, τότε ξέρεις πως αυτό που ακολουθεί δεν είναι απλώς μια ταινία. Είναι τελετουργία».
Ενδιαφέρον, αν και απρόβλεπτο το πόσο αυτό θα επηρεάσει (ή θα έπρεπε να επηρεάσει) την τελική ψήφο για το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας, είναι επίσης το γεγονός πως το «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» κόστισε κάτι ανάμεσα σε 150 - 175 εκατομμύρια δολάρια και έφερε πίσω μόλις 200, την ίδια ώρα που οι «Αμαρτωλοί» με αρχικό budget 90 εκατομμύρια δολάρια είναι μια από τις πιο εμπορικές ταινίες της χρονιάς με συνολικές εισπράξεις 370 εκατομμυρίων δολαρίων.»
Και κάπως έτσι, η φετινή μάχη για το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας μοιάζει περισσότερο με θρίλερ παρά με μια απλή κούρσα βραβείων. Από τη μία, το «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» κουβαλά τη δυναμική των μεγάλων βραβείων της βιομηχανίας και την υποστήριξη των παραγωγών, που παραδοσιακά δείχνουν τον δρόμο προς την κορυφή. Από την άλλη, οι «Αμαρτωλοί» έχουν καταφέρει να κερδίσουν την καρδιά των ηθοποιών και να δημιουργήσουν μια δυνατή συναισθηματική σύνδεση μέσα στο ίδιο το Χόλιγουντ. Οταν τελικά ανοίξει ο φάκελος στη σκηνή της απονομής, μόνο ένας τίτλος θα γραφτεί δίπλα στο Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ομως είτε επικρατήσει η μία είτε η άλλη, το βέβαιο είναι πως φέτος το σινεμά μάς χάρισε δύο έργα που ήδη έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στην χρονιά.
Προβλέψεις, προγνωστικά, εκπλήξεις και ανατροπές - όλος ο δρόμος προς τα Οσκαρ στο ειδικό τμήμα του Flix The Road to the Oscars που ανανεώνεται συνεχώς και θα μας οδηγήσει στην 98η Απονομή των Βραβείων Οσκαρ στις 16 Μαρτίου από το Dolby Theatre στο Χόλιγουντ.