Η Τζο, μελαγχολική, ατίθαση και μόλις 15 χρονών, ονειρεύτηκε ότι έγινε νερό, αλλά δεν είναι βέβαιη. Μοιάζει χρυσή κοιτάζοντας το είδωλό της σε γυαλιστερό χαρτί, και κλαίει στο μάθημα ακούγοντας τη Φαίδρα να τραγουδά: φωνή αγγελική, νέα φίλη-πραγματική. Το βράδυ, λίγο πριν την ξανασυναντήσει, της λένε ένα ανέκδοτο που δεν καταλαβαίνει, αλλά μοιραία θα της αποκαλυφθεί.