Οπως κάθε χρόνο, τα Σεζάρ δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στον τιμώμενο της βραδιάς. Είναι άλλωστε και ο μόνος (σχεδόν) λόγος που κάποιος ασχολείται με τα γαλλικά βραβεία εκτός Γαλλίας, αφού οι βραβευμένες ταινίες συνήθως είναι αρκετά «local», παρά τη δυναμική της γαλλικής βιομηχανίας ως κραταιάς στον ευρωπαϊκό οπτικοακουστικό τομέα.
Ετσι, η φετινή βραδιά ήταν αφιερωμένη στον Τζιμ Κάρεϊ, τιμώμενο πρόσωπο της Ακαδημίας. Από την εναρκτήρια παράσταση που έδωσε ο Μπενζαμάν Λαβέρν (τον θυμάστε στην «Ορχήστρα του Αδερφού μου»), υποδυόμενος τον Τζιμ Κάρεϊ στη «Μάσκα», μέχρι τον φορτισμένο λόγο του μεγάλου κωμικού, όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα σε μια καριέρα που ανέτρεψε οριστικά την υπόθεση «γέλιο» στο Χόλιγουντ, πριν αναλάβει δράση ένα τεράστιο υποκριτικό ταλέντο που - ευτυχώς - βγήκε στην επιφάνεια κυρίως μετά την εποχή του αριστουργηματικού «The Truman Show». Η απομάκρυνση του Κάρεϊ από το σινεμά και τα φώτα της διασημότητας, μια - δυο σκοτεινές ιστορίες συμπεριφορών και η γνωστή πρακτική του «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν», βρίσκει τον Κάρεϊ να επιστρέφει στους προβολείς, πλέον με το βάρος που δικαιώνει την αξία του. Και οι Γάλλοι δεν θα έχαναν ευκαιρία...
Δείτε εδώ το φανταστικό εναρκτήριο σόου του υπερταλαντούχου Μπενζαμάν Λαβέρν:
Φανερά συγκινημένος, ο Τζιμ Κάρεϊ μίλησε γαλλικά στον ευχαριστήριο λόγο του:
«Σαν ηθοποιός, κάθε χαρακτήρας που παίζεις είναι σαν πηλός στα χέρια ενός γλύπτη, εσύ τον πλάθεις με το πάθος της καρδιάς σου. Πόσο τυχερός υπήρξα να μοιραστώ αυτήν την τέχνη με τόσους πολλούς ανθρώπους που άνοιξαν κυριολεκτικά την καρδιά τους σε μένα».
Στη συνέχεια (ίσως και να) αστειεύτηκε; «Περίπου 300 χρόνια πριν, ο προ προ προ προ προ προ-πάππους μου, Μαρκ-Φρανσουά Καρέ (σημαίνει τετράγωνο), ναι Καρέ, γεννήθηκε στη Γαλλία, στο Σεντ-Μαλό και ξενιτεύτηκε στον Καναδά. Σήμερα με αυτή την απίθανη τιμή που μου κάνετε, το τετράγωνο έκανε τον τέλειο κύκλο του.»
Δείτε εδώ τον ευχαριστήριο λόγο του Τζιμ Κάρεϊ:
Η τελετή σημαδεύτηκε επίσης από φορτισμένα πολιτικούς λόγους - που απευθύνθηκαν στην μόλις διορισμένη Υπουργό Πολιτισμού Κατρίν Πεζάρ.
Η Καμίλ Κοτάν, Πρόεδρος της Ακαδημίας, υπήρξε αρκετά σκληρή ως προς τη στροφή που δείχνει να παίρνει η γαλλική βιομηχανία με το ενδιαφέρον όλων να στρέφεται μόνο στις ταινίες που κάνουν εισιτήρια και σε μια safe επιλογή θεμάτων που γεμίζουν τον κόσμο με comfort γαλλικές ταινίες. Από την άλλη δεν έδειξε να θέλει και η ίδια να απομακρυνθεί το γαλλικό σινεμά από τα κλισέ που υποτίθεται ότι το κατατρέχουν εδώ και χρόνια...
«Από σήμερα, κάθε σκηνοθέτης που κάνει λιγότερα από 500.000 εισιτήρια θα πρέπει να απολογείται δημόσια και να επιστρέφει στην τάξη για να ξαναμάθει την τέχνη του», δήλωσε η Κοτάν που ειρωνεύτηκε τη βιομηχανία λέγοντας για τις καλλιτεχνικές ταινίες πως «Φυσικά θα τις κάνουμε κι αυτές, αλλά ως ταινίες μικρού μήκους. Δέκα λεπτά το πολύ. Και ας αποφύγουμε "μικρά" θέματα όπως οι γυναίκες, τα queer άτομα, τους μετανάστες, τη φύση ή την ειρήνη. Είναι βαρετό.»
Στο λόγο της, η Καμίλ Κοτάν μίλησε για τον πολιτισμό, τα πανεπιστήμα, την έρευνα, τη δημοσιογραφία σαν τους πνεύμονες μιας κοινωνίας και υπερασπίστηκε το «εύθραυστο» γαλλικό σινεμά που κάνει τη διαφορά, προτρέποντας τη βιομηχανία να δίνει χρήματα από τα εισιτήρια των μεγάλων blockbuster σε μικρές ταινίες που αλλάζουν τον κόσμο. «Οταν βλέπετε το "Dune", χρηματοδοτείτε την "Ιστορία του Σουλεϊμάν".
Δείτε εδώ το λόγο της Καμίλ Κοτάν:
Προς την νεόκοπη Υπουργό Πολιτισμού στράφηκε και o Εμανουέλ Κουρτίλ, η γαλλική «φωνή» του Τζιμ Κάρεϊ.
«Σταρ σαν τον Τζιμ Κάρεϊ πρέπει να μεταγλωττίζονται από ηθοποιούς, όχι από την τεχνητή νοημοσύνη. Από ανθρώπινες φωνές, με ανθρώπινα συναισθήματα. Εμείς που κάνουμε αυτή τη δουλειά έχουμε πολύ ισχυρό δεσμό με τους θεατές. 85% των θεατών βλέπει τις ταινίες μεταγλωττισμένες στα γαλλικά. Χρειάζεται νομοθεσία για να προστατευτούν οι καλλιτέχνες και οι θεατές από τα συμφέροντα των τεχνολογικών κολοσσών.»
Στην κατάσταση στο Ιράν αναφέρθηκε η ηθοποιός Γκολσιφτέ Φαραχανί, όταν ανέβηκε στη σκηνή για να παρουσιάσει το βραβείο σεναρίου, αναφερόμενη και στον Τζαφαρ Παναχί που ήταν υποψήφιος:
«Απόψε, σε αυτή τη λαμπερή αίθουσα, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα σε μια σκηνή γεμάτη αστέρια. Ομως όλη μου η καρδιά βρίσκεται αλλού, σε μια χώρα της οποίας τα αστέρια έχουν μετατραπεί σε σκόνη, σε αίμα ή έχουν αναγκαστεί να σωπάσουν. Πρόσφατα, το καθεστώς έχει σκοτώσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους με τον πιο βίαιο τρόπο. Πολλοί άλλοι έχουν τραυματιστεί, συλληφθεί, βασανιστεί. Ολόκληρη η χώρα πενθεί. Χιλιάδες αθώες ζωές έχουν αφαιρεθεί.»
Αναμενόμενα, το «Ρατσίστρια!» που ακούστηκε από το κοινό μετά το βίντεο - αφιέρωμα στην Μπριζίτ Μπαρντό, δεν πήρε διαστάσεις σκανδάλου, όπως πολλοί περιμέναν γνωρίζοντας πως θα υπάρχει αναφορά στη μεγάλη γαλλίδα σταρ που έφυγε πριν λίγο καιρό.
🔴🇫🇷 𝗔𝗟𝗘𝗥𝗧𝗘 𝗜𝗡𝗙𝗢 — À la suite de l’hommage rendu à Brigitte Bardot lors des César, une femme a insulté la mémoire de l’actrice en criant « raciste » dans la salle ; plusieurs personnes l’ont également huée. pic.twitter.com/PtOiT9Mlm9
— Bastion (@BastionMediaFR) February 26, 2026
Στα βραβεία, η έκπληξη ήρθε από την ταινία της Καρίν Ταρντιέ «L' Attachement» με την Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι και τον Πίο Μαρμάι, μια (τελείως) γαλλική ταινία που έκανε πρεμίερα στη Βενετία. Το βραβείο σκηνοθεσίας (και τρία ακόμη Σεζάρ) πήρε ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ για το «Νouvelle Vague» που κάπως όλοι περίμεναν ότι θα θριαμβεύσει και σε επιμέρους βραβεύσεις ξεχωρίζουμε το Σεζάρ, Αναμενόμενη η νίκη στο καλύτερο ντοκιμαντέρ για το «Τραγούδι του Δάσους» αλλά και του Καλύτερου Animation (+ την Καλύτερη Μουσική) για το «Αρκο». Δύο υπέροχες ταινίες που παίζονται και στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, χωρίς ωστόσο οι θεατές να δείχνουν να συγκινούνται. Κι αυτοί περισσότερο για τον Τζιμ Κάρεϊ ενδιαφέρονται...
- Καλύτερη Ταινία: L' Attachement της Καρίν Ταρντιέ
- Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ για το «Nouvelle Vague»
- Καλύτερη Ηθοποιός: Λέα Ντρικέρ για το «Case 137»
- Καλύτερος Ηθοποιός: Λοράν Λαφίτ για το «La Plus Riche Femme du Monde»
- **Β' Γυναικείος Ρόλος: Βιμάλα Πονς για το «L' Attachement»
- Β' Ανδρικός Ρόλος: Πιερ Λοτάν για τον «Ξένο»
- Βραβείο Πρωοτεμφανιζόμενης Ηθοποιού: Ναντιά Μελιτί για το «La Petite Dernière»
- Βραβείο Πρωοτεμφανιζόμενου Ηθοποιού: Τεοντόρ Πελεράν για το «Nino»
- Καλύτερο Σενάριο: Φρανκ Ντιμπόσκ, Σάρα Καμίνσκι για το «Un Ours Dans le Jura»
- Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο: Καρίν Ταρντιέ, Ραφαέλ Μουσαφίρ, Ανιές Φεβρε για το «L’Αttachement»
- Καλύτερο Animation: Αρκο
- Καλύτερη Διεθνής Ταινία: Μια Μάχη Μετά την Αλλη
- Καλύτερη Μουσική: Αρνό Τουλόν για το «Αρκο»
- Καλύτερος Ηχος: Το Τραγούδι του Δάσους
- Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: Το Τραγούδι του Δάσους του Βενσάν Μινιέ
- Καλύτερη Φωτογραφία: Ντέιβιντ Σαμπίλ για το «Nouvelle Vague»
- Καλύτερο Μοντάζ: Κατρίν Σβαρτζ για το «Nouvelle Vague»
- Καλύτερα Κοστούμια: Πασκαλίν Σαβάν για το «Nouvelle Vague»
- Καλύτερα Σκηνικά: Κατρίν Κοσμ για το «L’Inconnu de la Grande Arche»
- Καλύτερα Οπτικά Εφέ: Λιζ Φίσερ για το «The Great Arch»
- Καλύτερη Πρώτη Ταινία: Nino της Πολίν Λοκές