Η διευθύντρια casting της ταινίας «Μια Μάχη Μετά την Άλλη», Κασσάνδρα Κουλουκουντή, έγραψε ιστορία στα φετινά βραβεία Όσκαρ κατακτώντας το πρώτο βραβείο που απονεμήθηκε ποτέ στην κατηγορία Καλύτερου Casting Director. Η διάκριση αυτή αποτελεί μια σημαντική στιγμή για την κινηματογραφική βιομηχανία, καθώς για πρώτη φορά αναγνωρίζεται επίσημα η καθοριστική συμβολή των casting directors στη δημιουργία μιας ταινίας.
Η Ελληνοαμερικανίδα δημιουργός, με βαθιές ρίζες στο νησί της Κάσου, επικράτησε απέναντι σε δυνατούς συνυποψηφίους: τη Νίνα Γκολντ για το « Αμνετ», την Τζένιφερ Βεντίτι για το «Marty Supreme», τη Φρανσίν Μέισλερ για τους «Αμαρτωλούς» και τον Γκαμπριέλ Ντομίνγκες για το «Ο Μυστικός Πράκτορας».
Διαβάστε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την 98η Απονομή των Βραβείων Οσκαρ στο ειδικό τμήμα του Flix που ανανεώνεται συνεχώς
Πρόκειται για την πρώτη νέα κατηγορία που θεσπίζει η Ακαδημία από το 2001, όταν είχε εισαχθεί το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων. Οι πέντε υποψήφιοι είχαν προκύψει από μια λίστα δέκα casting directors που είχαν συμπεριληφθεί στη σύντομη λίστα τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο κλάδος των Casting Directors στην Ακαδημία δημιουργήθηκε το 2013 και αριθμεί σήμερα σχεδόν 160 μέλη.
Στην ευχαριστήρια ομιλία της, η Κουλουκουντή στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της νέας κατηγορίας για ολόκληρο το επάγγελμα. «Πρέπει να ευχαριστήσω την Ακαδημία που πρόσθεσε αυτή την κατηγορία και όλους τους casting directors που πάλεψαν ακούραστα για να γίνει πραγματικότητα, παρά τα εμπόδια που αντιμετώπισαν», είπε. «Αφιερώνω αυτό το βραβείο σε εσάς, αλλά και σε όλους τους casting directors που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να βρεθούν εδώ πάνω ή ακόμη και να δουν το όνομά τους στους τίτλους μιας ταινίας».
Με χιούμορ αναφέρθηκε και στη μακροχρόνια συνεργασία της με τον σκηνοθέτη Πολ Τόμας Άντερσον, με τον οποίο έχει δουλέψει για περισσότερα από τριάντα χρόνια. «Όταν σε καλεί ο Πολ, μπαίνεις κυριολεκτικά σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων», είπε χαρακτηριστικά. «Δεν μιλάς ούτε στους φίλους ούτε στην οικογένειά σου, εκτός αν έχουν κάποιον που είναι ιδανικός για την ταινία». Ευχαρίστησε επίσης όλα τα μέλη του συνεργείου, τονίζοντας ότι η δουλειά του casting αγγίζει κάθε τμήμα μιας παραγωγής, από τις τοποθεσίες και τα κασκαντέρ μέχρι το καλλιτεχνικό τμήμα και το μοντάζ.
Η πορεία της μέχρι τη σκηνή των Οσκαρ ξεκίνησε πριν από περισσότερα από τριάντα χρόνια, όταν εργάστηκε ως ασκούμενη στην πρώτη ταινία του Άντερσον, «Hard Eight» (1996). Από τότε υπήρξε η βασική συνεργάτιδά του στο casting, συμβάλλοντας στη δημιουργία των καστ σε όλες τις ταινίες του, μεταξύ των οποίων τα «Μανόλια», «Θα Χυθεί Αίμα», «The Master» και «Αόρατη Κλωστή».
Η ίδια έχει εξηγήσει πολλές φορές ότι το casting είναι ένας συνδυασμός τέχνης και επιστήμης. Όπως λέει, απαιτεί ένστικτο, ψυχολογική κατανόηση των χαρακτήρων και μια εξαντλητική διαδικασία αναζήτησης για το σωστό πρόσωπο. «Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι κάνουμε. Δεν το καταλαβαίνουν», έχει δηλώσει. «Βρισκόμαστε σε ένα περίεργο “υπόγειο” μόνοι μας. Είναι τέχνη, αλλά και επιστήμη, γιατί έχουμε να κάνουμε με το DNA των χαρακτήρων».
Για την ταινία «Μια Μάχη Μετά την Άλλη», η Κουλουκουντή επαινέθηκε ιδιαίτερα για τον τρόπο με τον οποίο συνδύασε μεγάλους ηθοποιούς με νέα, άγνωστα ταλέντα. Στην αναζήτηση της ηθοποιού που θα ενσάρκωνε τη Γουίλα, πέρασε μήνες κάνοντας οντισιόν σε εκατοντάδες νέους ανθρώπους. Όπως έχει πει, έψαχνε παντού: παρακολουθούσε αγώνες και εκδηλώσεις, μιλούσε με ανθρώπους στον δρόμο και δεν δίσταζε να προσεγγίσει αγνώστους αν πίστευε ότι είχαν αυτό που έψαχνε. «Αν είσαι ζωντανός άνθρωπος που αναπνέει, υπάρχει πιθανότητα να σε σκεφτώ για έναν ρόλο», έχει πει χαρακτηριστικά.
Τελικά τον ρόλο κέρδισε η νεοεμφανιζόμενη Τσέις Ινφίνιτι. Η Κουλουκουντή θυμάται τη στιγμή που την ανακάλυψε: την είχε δει να χορεύει και σκέφτηκε πως, αν μπορούσε να παίξει, θα μπορούσε να της μάθει πολεμικές τέχνες για τις ανάγκες του ρόλου. Όπως αποδείχθηκε όμως, η Ινφίνιτι γνώριζε ήδη πολεμικές τέχνες, κάτι που την έφερε γρήγορα στην κορυφή της λίστας των υποψηφίων. Μιλώντας για την ανταπόκριση του κοινού στην ερμηνεία της, η Κουλουκουντή χαρακτήρισε την Ινφίνιτι «έναν εντελώς μοναδικό άνθρωπο». Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Είναι ακριβώς αυτό που σημαίνει η φράση “Γεννιέται ένα Αστέρι”. Για τέτοιους ανθρώπους δημιουργήθηκε αυτή η έκφραση».
Παρότι η καριέρα της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το Χόλιγουντ, η ταυτότητα της Κουλουκουντή παραμένει βαθιά δεμένη με την ελληνική της καταγωγή. Ανήκει στη γνωστή ναυτιλιακή οικογένεια Κουλουκουντή, ένα από τα πιο ιστορικά ονόματα της ελληνικής ναυτιλίας, με καταγωγή από την Κάσο. Η οικογένεια συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας τον 20ό αιώνα, δημιουργώντας έναν διεθνή στόλο με παρουσία στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη.
Μεγαλωμένη ανάμεσα στη ζωή της Νέας Υόρκης και στις ισχυρές παραδόσεις της ελληνικής διασποράς, η Κουλουκουντή ανέπτυξε μια ξεχωριστή δημιουργική ματιά. Πολλοί συνεργάτες της πιστεύουν ότι η αγάπη της για έντονους και πολυδιάστατους χαρακτήρες συνδέεται με το γεγονός ότι μεγάλωσε μέσα σε μια μεγάλη ελληνική οικογένεια γεμάτη δυνατές προσωπικότητες.
Η ίδια έχει δείξει πολλές φορές την περηφάνια της για τις ρίζες της, ιδιαίτερα μέσα από τη στενή σχέση που είχε με τον πατέρα της, τον Ηλία Κουλουκουντή, γνωστό αφηγητή και συγγραφέα που κατέγραψε την εμπειρία των Ελληνοαμερικανών σε έργα όπως το «The Feasts of Memory». Μετά τον θάνατό του το 2020, η Κασσάνδρα Κουλουκουντή συμμετέχει ενεργά στη διατήρηση του λογοτεχνικού του αρχείου και στη στήριξη ελληνικών πολιτιστικών ιδρυμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.