Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Η πέμπτη μέρα των 32ων Νυχτών Πρεμιέρας βρήκε το φεστιβάλ να περνά σε μια πιο ήρεμη, εσωτερική φάση, καθώς το πρώτο γεμάτο τετραήμερο είχε ήδη δημιουργήσει τις δικές του σταθερές συνήθειες: μικρές ουρές έξω από τις αίθουσες, συζητήσεις στα πεζοδρόμια του κέντρου, θεατές που αντάλλασσαν εντυπώσεις κρατώντας ακόμη τα προγράμματα στα χέρια.
Η μέρα έμοιαζε να κινείται σε χαμηλότερους τόνους, με την πόλη να επιστρέφει στους καθημερινούς της ρυθμούς και το φεστιβάλ να λειτουργεί σαν μια μικρή παράλληλη πραγματικότητα μέσα στην αθηναϊκή βραδιά. Το πρόγραμμα της ημέρας συνέχισε να συνδυάζει πρεμιέρες, αφιερώματα και ειδικές προβολές, ενώ ανάμεσά τους βρέθηκε και το «A Long Winter» του Αντριου Χέι και τη γιορτή για τα 15 χρόνια των «Ελληνικών Μικρών Ιστοριών» στο Athens Street Hub.
Περισσότερες Νύχτες Πρεμιέρας 2026
- Νύχτες Πρεμιέρας 2026: Οι 32 ταινίες που το Flix θα τρέξει να δει
- Νύχτες Πρεμιέρας 2026: «Είμαστε ακόμα ζωντανοί» και το σινεμά συνεχίζει να μας ενώνει
- Νύχτες Πρεμιέρας 2026: Νύχτα Πρώτη με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
- Νύχτες Πρεμιέρας 2026: Νύχτα Δεύτερη με ένα τελευταίο καλοκαίρι πριν το φθινόπωρο
- Νύχτες Πρεμιέρας 2026: Νύχτα Τρίτη με ένα encore που δεν λέει να τελειώσει
- Νύχτες Πρεμιέρας 2026: Νύχτα Τέταρτη και νιώσαμε ξανά εκείνη τη φεστιβαλική έξαψη
Ενας Μακρύς Χειμώνας (A Long Winter) του Αντριου Χέι
Ο Αντριου Χέι, μετά το εξαιρετικό «Αγνωστοι Μεταξύ Μας», επιστρέφει σε ένα από τα πιο γνώριμα πεδία του σινεμά του, την εύθραυστη ανδρική ψυχολογία, τη μοναξιά, την καταπιεσμένη επιθυμία και τις οικογενειακές σχέσεις που μοιάζουν ακλόνητες μέχρι τη στιγμή που μια απουσία αρκεί για να τις διαλύσει. Το αποτέλεσμα είναι ένα δράμα με εντυπωσιακή ατμόσφαιρα και αξιοπρόσεκτη συναισθηματική ακρίβεια, το οποίο όμως συχνά μοιάζει να φοβάται να αφήσει τα συναισθήματά του να ξεχειλίσουν.
Η ιστορία, βασισμένη στο διήγημα του Κολμ Τόιμπιν, ακολουθεί τον Μάικ, έναν νεαρό άνδρα που επιστρέφει στην οικογενειακή φάρμα και βρίσκεται αντιμέτωπος με την εξαφάνιση της μητέρας του και την απότομη μεταμόρφωση της καθημερινότητάς του. Η οικογενειακή ισορροπία καταρρέει και μαζί της αρχίζουν να μετακινούνται όσα ο Μάικ θεωρούσε δεδομένα για τον εαυτό του, την οικογένεια και την επιθυμία. Ο Χέι ενδιαφέρεται περισσότερο για τις μικρές μετατοπίσεις παρά για τις μεγάλες κορυφώσεις, κάτι που ταιριάζει απόλυτα στη γραφή του Τόιμπιν, αλλά κινηματογραφικά δημιουργεί μια απόσταση που δεν γεφυρώνεται πάντοτε.
Η σκηνοθεσία είναι ίσως το πιο συνεπές στοιχείο της ταινίας, μιας και ο Χέι αφήνει το τοπίο να μιλήσει σχεδόν όσο και οι χαρακτήρες, με τα βουνά, το χιόνι και τους κλειστούς εσωτερικούς χώρους να λειτουργούν σαν ένας συναισθηματικός χάρτης. Η φωτογραφία του Αντρέ Τερπέν δημιουργεί εικόνες εξαιρετικής υφής και ψυχρής ομορφιάς, χωρίς η αισθητική να γίνεται ποτέ απλώς διακοσμητική. Η κάμερα παρατηρεί τους ήρωες με υπομονή, αναζητώντας τις μικρές κινήσεις, τα βλέμματα και τις παύσεις που αποκαλύπτουν περισσότερα από τους διαλόγους.
Το σενάριο, ωστόσο, δεν έχει πάντοτε την ίδια δύναμη. Η προσεκτική οικονομία του Χέι λειτουργεί σε αρκετές σκηνές, όμως η επανάληψη της ίδιας συναισθηματικής θερμοκρασίας κάνει την αφήγηση να μοιάζει περισσότερο στατική απ’ όσο χρειάζεται. Η εξέλιξη του Μάικ είναι ενδιαφέρουσα, ειδικά στον τρόπο με τον οποίο η επιθυμία και η ενηλικίωση συνδέονται με την απώλεια, αλλά η ταινία θα μπορούσε να είχε δώσει μεγαλύτερο δραματικό βάρος σε ορισμένες σχέσεις που παραμένουν περισσότερο υπαινιγμοί παρά ολοκληρωμένες συγκρούσεις.
Οι ερμηνείες, αντίθετα, κρατούν σταθερά το ενδιαφέρον με τον Φρεντ Χέτσινγκερ να αποφεύγει κάθε εύκολη εκδήλωση συναισθήματος και χτίζει τον Μάικ μέσα από αμηχανίες, σιωπές και μικρές αλλαγές στη στάση του σώματός του. Ο Εμπον Μος Μπακραχ είναι εξαιρετικός ως ένας άνδρας που έχει μάθει να επιβιώνει μέσα από την αυστηρότητα, ενώ η Κετριόνα Μπαλφέ, ακόμη και μέσα στον περιορισμένο χρόνο που της δίνεται, αφήνει πίσω της ένα πρόσωπο που συνεχίζει να στοιχειώνει την ταινία μετά την απουσία του.
Με το «A Long Winter» ο Χέι επιλέγει να σκηνοθετήσει μια ταινία που να ψιθυρίζει αντί να φωνάζει. Η επιλογή αυτή της χαρίζει λεπτότητα, ατμόσφαιρα και ερμηνευτική ακρίβεια, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει τη δραματική της δύναμη. Ο Αντριου Χέι παραμένει ένας σκηνοθέτης με σπάνια ευαισθησία απέναντι στους χαρακτήρες του, όμως εδώ η απόσταση ανάμεσα στη συγκίνηση και τη συγκράτηση γίνεται κάποιες φορές μεγαλύτερη απ’ όσο αντέχει η ιστορία. Κι έτσι, μέσα στο ατελείωτο λευκό του χειμώνα, μένει μια όμορφη αλλά κάπως ανολοκλήρωτη μελέτη πάνω στην απώλεια, την επιθυμία και την ενηλικίωση.
Χρήστος Μπακατσέλος
Αναζητήστε εδώ το ωρολόγιο πρόγραμμα του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας
Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας διεξάγεται φέτος από τις 30 Σεπτεμβρίου έως και τις 11 Οκτωβρίου. Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες στο επίσημο site του Φεστιβάλ, στη σελίδα του στο Facebook και το Instagram.
