Δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία για τον Δημήτρη Κατσιμίρη, μετά το «Με Αξιοπρέπεια». Δεύτερη στη σειρά τελείως ανεξάρτητη παραγωγή που προδίδει την επιμονή του δημιουργού του για ένα σινεμά που γίνεται γρήγορα, άμεσα και με τη βοήθεια των φίλων, όταν κανείς από τους επίσημους φορείς δεν θέλει να τον στηρίξει. Δεύτερη στη σειρά ταινία για την εξερεύνηση της αθέατης πλευράς των ανθρώπινων σχέσεων. Στο «Με Αξιοπρέπεια» ήταν οι σχέσεις μιας «οικογένειας», εδώ μια σπονδυλωτή ιστορία για έρωτες που εξερευνούν το γελοίο της τραγικότητας.
Ο Δημήτρης Κατσιμίρης μιλάει στο Flix για την σημασία του να συνεχίζεις να κάνεις σινεμά «με αξιοπρέπεια».
Το «Γελοίοι Ερωτες» του Δημήτρη Κατσιμίρη προβάλλεται τη Δευτέρα 23 Μαρτίου στην αίθουσα Newman
Δημήτρη πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα; Γιατί θέλησες να κάνεις κάτι τέτοιο μετά το «Με Αξιοπρέπεια»;
Η αλήθεια είναι ότι βρέθηκα σε ένα αδιέξοδο σχετικά με την επόμενη δουλειά μετά την «Αξιοπρέπεια». Ο λόγος ήταν οι δύο απορριπτικές απαντήσεις από ΕΡΤ και ΕΚΚΟΜΕΔ σε σχέση με τη χρηματοδότηση. Πήρα την δύσκολη απόφαση να βάλω ο ίδιος τα χρήματα και να καλέσω σε αυτό το ταξίδι συνεργάτες φίλους με συμβολικά ποσά. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε ταινία. Πίστεψαν στο σενάριο και στο πάθος μου να ακουστούν αυτές οι πονεμένες ιστορίες. Αν και σε πρώτο επίπεδο μοιάζουν οι «Γελοίοι Ερωτες» τελείως διαφορετικοί από την «Αξιοπρέπεια», η βάση τους είναι η ίδια. Ο ανθρώπινος σπαραγμός και το γελοίο του δράματος.
Ποια είναι η ευκολία και ποια η πρόκληση της σπονδυλωτής ταινίας;
Σίγουρα 6 μικρού σε διάστημα 2 μηνών ήταν ένας δύσκολος στόχος. Δουλέψαμε πολύ στην προπαραγωγή, ώστε να είναι όλα έτοιμα στο γύρισμα. Η μεγαλύτερη μου δυσκολία ήταν οι πολλοί διαφορετικοί χαρακτήρες και το παράλληλο του πράγματος. Η δημιουργία, εμβάθυνση και ανάπτυξη χαρακτήρων ταυτόχρονα σε ένα συγκεκριμένο σύντομο χρονικό διάστημα.
Υπάρχει κάποια από τις ιστορίες που είναι βιωματική; Αντλησες την έμπνευση σου από δικές σου εμπειρίες, γνωστών, φίλων ή είναι εντελώς μυθοπλαστικές;
Η δεύτερη ιστορία είναι σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό βιωματική. '«Δε θέλω να κάνουμε κάτι, απλά να κοιμόμαστε μαζί στον ύπνο»' είναι ατάκα που έχω πει. Το «πώς και το γιατί» το είπα είναι και το θέμα της ταινίας. Αλλά και στις υπόλοιπες ιστορίες ο ρεαλισμός και η μυθοπλασία συνυπάρχουν.
Γιατί επέλεξες το ασπρόμαυρο;
Οι μικρές ασπρόμαυρες ιστορίες μού θυμίζουν Τζάρμους και δίνουν μία ομοιομορφία στο σύνολο. Δε μπορώ να παραβλέψω βέβαια τους παραγωγικούς λόγους σε αυτή την επιλογή.
Πόσο κράτησαν τα γυρίσματα, ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία τους; Τι θα έκανες διαφορετικά αν υπήρχε ένα μεγαλύτερο μπάτζετ;
6 μέρες γύρισμα σε διάστημα 2 μηνών. Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η ψυχολογική κατάσταση που βρισκόμουν όταν γυρνούσαμε. Ημουν συναισθηματικά ευάλωτος. Αυτό βέβαια έδωσε μία ηρεμία και μεγαλύτερη συγκέντρωση στο γύρισμα, αλλά εκτόξευσε το προσωπικό μου άγχος. Οι συνεργάτες ήταν καταλυτικοί σε αυτό το κομμάτι για να προχωρήσουμε.
Μ' αρέσει να κινούμαι σε τεντωμένο σχοινί, δε με φοβίζει. Ξέρω ότι κάποιες ιστορίες ίσως ενοχλήσουν, αλλά το ζητούμενο πάντα είναι να μη προδώσω τον εαυτό μου και αυτολογοκριθώ. Ενας στόχος, όχι μόνο καλλιτεχνικός αλλά κυρίως προσωπικός. Η χαρμολύπη και ο τραγέλαφος μού είναι γνώριμα και νιώθω οικεία μαζί τους.»
Μίλησε μας για τους ηθοποιούς και τους συνεργάτες σου.
Δουλεμένοι ηθοποιοί με πολλές περγαμηνές. Κάποιες ιστορίες χρειάστηκαν 5 πρόβες, άλλες πολύ περισσότερο. Ο στόχος ήταν όμως κοινός. Σχέσεις πιστευτές με βάθος και κίνητρο. Για τους υπόλοιπους συνεργάτες ένα μεγάλο ευχαριστώ και πάλι. Ηταν συγκινητικοί.
Υπάρχουν ιστορίες που αγγίζουν πολύ σοβαρά κοινωνικά θέματα - που τα γνωρίζεις ο ίδιος πολύ καλά, ως κοινωνικός λειτουργός. Εκεί που ο «έρωτας», δεν είναι ούτε έρωτας, ούτε γελοίος. Σε προβλημάτισε αν θα βγει ο σωστός τόνος μέσα από την μαύρη κωμωδία για να συζητηθεί κάτι τόσο σοβαρό; Ή αντιθέτως, η κωμωδία μπορεί να είναι όχημα για να συζητηθεί κάτι σοβαρό;
Μ' αρέσει να κινούμαι σε τεντωμένο σχοινί, δε με φοβίζει. Ξέρω ότι κάποιες ιστορίες ίσως ενοχλήσουν, αλλά το ζητούμενο πάντα είναι να μη προδώσω τον εαυτό μου και αυτολογοκριθώ. Ενας στόχος, όχι μόνο καλλιτεχνικός αλλά κυρίως προσωπικός. Η χαρμολύπη και ο τραγέλαφος μού είναι γνώριμα και νιώθω οικεία μαζί τους.
Το ανεξάρτητο σινεμά στην Ελλάδα είναι δύσκολο να γίνει, κι ακόμα πιο δύσκολο να διανεμηθεί και να συναντήσει το κοινό. Τι βήματα θα μπορούσαν να γίνουν κατά τη γνώμη σου ώστε να υπάρξει χώρος, και μία δίκαιη ευκαιρία και για τους ανεξάρτητους δημιουργούς;
Ανεξάρτητα arthouse σινεμά και η στήριξη τους από το κράτος με προγράμματα χρηματοδότησης. Και από τη μεριά των δημιουργών ανθρώπινες ιστορίες που αφορούν και αγγίζουν το κοινό. Κάθε φορά που μία ελληνική ταινία τα καταφέρνει στο ταμείο, είναι ένα τεράστιο κέρδος για όλους μας.
Ετοιμάζεις κάτι επόμενο;
Ναι γράφω το επόμενο σενάριο μεγάλου μήκους.
Το «Γελοίοι Ερωτες» του Δημήτρη Κατσιμίρη προβάλλεται τη Δευτέρα 23 Μαρτίου στην αίθουσα Newman