Οταν το «Stranger Things» εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις οθόνες μας, δεν ήταν απλώς άλλη μία επιτυχία του Netflix, αλλά μια μικρή πολιτισμική έκρηξη. Αν και πατώντας, μερικές φορές, πάνω στη δύναμη της νοσταλγίας, κατάφερε να μετατρέψει τη δεκαετία του ογδόντα σε κοινό συναισθηματικό τόπο, να ανασύρει από τη λήθη μια ολόκληρη αισθητική παράδοση και να τη φέρει στο σήμερα με τρόπο ζωντανό και σύγχρονο. Η σειρά έγινε φαινόμενο γιατί μίλησε σε όλες τις ηλικίες: στους μεγαλύτερους που έφερε πίσω τις μνήμες τους από την εποχή εκείνη και στους νεότερους που τις βίωσαν σαν κάτι εντελώς καινούργιο.
Με τη νέα και τελευταία της σεζόν να κάνει την εμφάνισή της, η προσμονή αυτή αποκτά ένα ιδιαότερο βάρος. Δεν περιμένουμε πια μόνο την επόμενη περιπέτεια, αλλά την ολοκλήρωση ενός ταξιδιού που μας συντρόφευσε σχεδόν για μια δεκαετία. Τα πρώτα τέσσερα επεισόδια έρχονται με την αυτοπεποίθηση ενός μεγάλου φινάλε και χτίζουν το έδαφος για το οριστικό αντίο, αφήνοντας την αίσθηση ότι η σειρά θέλει να φύγει όπως ακριβώς ήρθε: δυνατά, συναισθηματικά και με αληθινό κινηματογραφικό παλμό.
Η πέμπτη σεζόν μάς μεταφέρει σε ένα Χόκινς που δεν θυμίζει πια τη μικρή, ήσυχη πόλη των πρώτων επεισοδίων. Η απειλή του Πάνω Κάτω κόσμου έχει αφήσει πίσω της βαθιές πληγές, καθώς οι δρόμοι φυλάσσονται από στρατιωτικές δυνάμεις και ο φόβος πλανάται σαν μόνιμη ομίχλη πάνω από τους κατοίκους του. Από τα πρώτα λεπτά γίνεται ξεκάθαρο ότι το σενάριο επιδιώκει να κινηθεί με περισσότερο βάθος και ωριμότητα. Οι χαρακτήρες δεν λειτουργούν πια από παρόρμηση, αλλά κουβαλούν στις αποφάσεις τους το βάρος όσων έχουν ζήσει. Ακόμα κι όταν ο Γουίλ έρχεται αντιμέτωπος με τον τρόμο του παρελθόντος, δείχνει ότι η σειρά δεν ξεχνά τις ρίζες της και δεν φοβάται να ξανανοίξει πληγές που καθόρισαν όλη τη διαδρομή.
Τα πρώτα επεισόδια παίζουν με πολλές παράλληλες ιστορίες, ωστόσο οι δημιουργοί καταφέρνουν να κρατούν τα κομμάτια δεμένα. Είτε παρακολουθούμε τις μυστικές αποστολές στο κατεστραμμένο περιβάλλον του Πάνω Κάτω κόσμου, είτε τις πιο ήρεμες στιγμές όπου οι ήρωες προσπαθούν να επανεκτιμήσουν την πραγματικότητα γύρω τους, υπάρχει μια συνεχής αίσθηση σκοπού. Οι αποστολές που σχεδιάζουν η Εντεκα μαζί με τον Χόπερ, ή ο Μάικ, ο Ντάστιν και οι υπόλοιποι λειτουργούν ως υπενθύμιση ότι η ομάδα μεγάλωσε, ωρίμασε και πλέον ξέρει να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο με στρατηγική και όχι με παιδική αφέλεια.
Αν το «Stranger Things» ξεκίνησε ως μια τρυφερή ιστορία για μια παρέα παιδιών που βρέθηκαν μπροστά σε έναν αδιανόητο κίνδυνο, τα πρώτα επεισόδια της πέμπτης σεζόν δείχνουν πως τώρα έχει μετατραπεί σε ένα ώριμο, συναισθηματικά φορτισμένο και άρτια σκηνοθετημένο έπος.»
Η σκηνοθεσία των τεσσάρων πρώτων επεισοδίων, ανάμεσά τους κι ένα επεισόδιο σκηνοθετημένο από τον Φρανκ Ντάραμποντ, σηματοδοτώντας έτσι την επιστροφή του μετά από πάνω από μια δεκαετία, αποδεικνύει ότι η σειρά έχει πλέον αγκαλιάσει ένα σχεδόν κινηματογραφικό μέγεθος. Οι σκηνές δράσης έχουν αποκτήσει εντυπωσιακή κλίμακα, με τα πλάνα στο Πάνω Κάτω κόσμο να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα απειλής που γίνεται όλο και πιο ασφυκτική όσο προχωρά η αφήγηση. Τα πολύπλοκα set pieces της σεζόν, όπως οι διελεύσεις μέσα από σκοτεινούς διαδρόμους ή οι επιθέσεις των τεράτων που κατοικούν στις ρωγμές μεταξύ των διαστάσεων, παρουσιάζονται με τέτοια ακρίβεια ώστε ο θεατής έχει την αίσθηση ότι βρίσκεται μέσα στη σκηνή. Αλλά υπάρχουν και στιγμές που επιτρέπουν στους χαρακτήρες να μιλήσουν με σιωπές και βλέμματα, να χτίσουν συναισθηματικούς συνδέσμους χωρίς τη βοήθεια των εφέ.
Σε ό,τι αφορά τις ερμηνείες, το καστ βρίσκεται ίσως στην πιο ώριμη στιγμή του. Η Μίλι Μπόμπι Μπράουν δίνει στην Εντεκα μια νέα εσωτερικότητα, παρουσιάζοντάς την πιο αποφασισμένη και πιο εύθραυστη ταυτόχρονα. Ο Νόα Σναπ βρίσκει ξανά τον πυρήνα του Γουίλ, αφήνοντας χώρο στο τραύμα να εμφανιστεί όχι ως αδυναμία, αλλά ως μέρος μιας διαδικασίας ενηλικίωσης. Η σχέση του με την υπόλοιπη ομάδα αποκτά ένα φορτίο που δεν υπήρχε παλαιότερα και το βλέπουμε σε μικρές στιγμές, όταν προσπαθεί να ελέγξει τον φόβο που αναδύεται μέσα του κάθε φορά που ο Πάνω Κάτω κόσμος τον πλησιάζει. Ο Γκάτεν Ματαράτσο, ο Φιν Γούλφχαρντ και ο Κάλεμπ ΜακΛάφλιν συνεχίζουν να αναπτύσσουν τους χαρακτήρες τους με τρόπο που δείχνει ότι η παρέα δεν είναι πια παιδιά που παίζουν κρυφτό με το άγνωστο, αλλά νέοι άνθρωποι που προσπαθούν να ξαναχτίσουν ό,τι χάθηκε.
Αν το «Stranger Things» ξεκίνησε ως μια τρυφερή ιστορία για μια παρέα παιδιών που βρέθηκαν μπροστά σε έναν αδιανόητο κίνδυνο, τα πρώτα επεισόδια της πέμπτης σεζόν δείχνουν πως τώρα έχει μετατραπεί σε ένα ώριμο, συναισθηματικά φορτισμένο και άρτια σκηνοθετημένο έπος.»
Εκεί που η σειρά καταφέρνει να κερδίσει πραγματικά το στοίχημα είναι στην δράση της. Οι σκηνές όπου η ομάδα προσπαθεί να περάσει μέσα από τις ρωγμές, τα απομεινάρια σπιτιών και τους παραμορφωμένους διαδρόμους του Πάνω Κάτω κόσμου, αποτελούν μερικά από τα πιο δυνατά σημεία της σεζόν. Η ένταση χτίζεται αργά, με έξυπνη χρήση του ήχου και της μουσικής, και κορυφώνεται σε καθαρά κινηματογραφικά μονομαχίες που κρατούν τον θεατή καρφωμένο στην οθόνη, όπως το εξαιρετικό φινάλε του τέταρτου επεισοδίου, το οποίο συμπεριλαμβάνει κι ένα δυνατό μονοπλάνο το οποίο ακολουθεί την ομάδα των παιδιών μέσα από τη φρενίτιδα ενός μακελειού μεταξύ των Ντεμογκόργκονς και των στρατιωτών. Φυσικά δεν λείπει και το horror στοιχείο, το οποίο λειτουργεί συμπληρωματικά, προσθέτοντας μάλιστα και περισσότερο gore, όπως εκείνη η γεμάτη αγωνία και ένταση τρόμου εισαγωγή του δεύτερου επεισοδίου, υπενθυμίζοντας ότι ο πραγματικός αντίπαλος δεν είναι μόνο ένα τέρας, αλλά η διαρκής απειλή του άγνωστου.
Αν το «Stranger Things» ξεκίνησε ως μια τρυφερή ιστορία για μια παρέα παιδιών που βρέθηκαν μπροστά σε έναν αδιανόητο κίνδυνο, τα πρώτα επεισόδια της πέμπτης σεζόν δείχνουν πως τώρα έχει μετατραπεί σε ένα ώριμο, συναισθηματικά φορτισμένο και άρτια σκηνοθετημένο έπος. Η σειρά προχωρά προς το φινάλε της με αποφασιστικότητα, συνδυάζοντας τις μεγάλες εικόνες με τις προσωπικές στιγμές που πάντα τη χαρακτήριζαν.
Το Volume 1 αφήνει υποσχέσεις για ένα τέλος αντάξιο της μυθολογίας που χτίστηκε όλα αυτά τα χρόνια και, το σημαντικότερο, υπενθυμίζει πως η καρδιά της σειράς δεν ήταν ποτέ τα τέρατα, αλλά η ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση, πίστη και αφοσίωση. Αν η συνέχεια ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, τότε το «Stranger Things» οδεύει προς ένα φινάλε που έχει όλα τα φόντα να μείνει στην ιστορία.
Τα τέσσερα πρώτα επεισόδια της πέμπτης σεζόν του «Stranger Things» είναι διαθέσιμα στο Netflix. To Volume 2 θα κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα τα ξημερώματα στις 26 Δεκεμβρίου και το μεγάλο φινάλε έρχεται ξημερώματα Πρωτοχρονιάς.
