Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Εναν χρόνο μετά την πρώτη της ηχηρή έκκληση, η πρωτοβουλία Venice4Palestine (που δημιουργήθηκε αυθόρμητα από ανθρώπους του οπτικοακουστικού χώρου και του πολιτισμού ως αντίδραση στη φρίκη για τη γενοκτονία στη Γάζα) απευθύνει εκ νέου έκκληση προς τη Μπιενάλε της Βενετίας, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και τους επαγγελματίες από τους χώρους του κινηματογράφου, των οπτικοακουστικών μέσων και του πολιτισμού, ζητώντας να αναλάβουν συγκεκριμένη δράση υπέρ της Παλαιστίνης.
Τα αιτήματά της πρωτοβουλίας φέτος περιλαμβάνουν μεγαλύτερη διαφάνεια σε ολόκληρη τη βιομηχανία του κινηματογράφου και τη διακοπή των συμφωνιών με οργανισμούς και θεσμούς που συνδέονται με την ισραηλινή κυβέρνηση, την καθιέρωση δικλίδων προστασίας για τους επαγγελματίες που επιλέγουν να αποσυνδεθούν από τέτοιες σχέσεις, καθώς και την ανάρτηση της παλαιστινιακής σημαίας καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ, ως ένδειξη της παρουσίας στην επίσημη επιλογή δύο παλαιστινιακών ταινιών, του «Al Mowaten Osama» του Αχμέντ Χασούνα και «Hiwar ma’ albahr» του Μουαγιάντ Αλαγιάν.
Διαβάστε ακόμα: Αντιδράσεις για την έλλειψη γυναικών στο διαγωνιστικό της Βενετίας
Μεταξύ των πρώτων υπογραφών της έκκλησης συναντάμε την βραβευμένη με Νόμπελ Ανί Ερνό, τον Ρότζερ Γουότερς, τον Ματέο Γκαρόνε, την Ιζαμπέλ Κοϊσέ, την Ναν Γκόλντιν, τον Πολ Λάβερτι, την Σελίν Σιαμά και άλλους, σε μια λίστα που ολοένα μεγαλώνει.
Η έκκληση υποστηρίζεται επίσης από ιταλικές και διεθνείς ενώσεις και συλλογικότητες, μεταξύ των οποίων οι Global Sumud Flotilla, BDS Italia, Artists for Palestine Italia και France, FRACBI (Γαλλικός Συντονισμός για το Ακαδημαϊκό, Πολιτιστικό και Αθλητικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ), Artisti #NoBavaglio, AMLETA, UICD – Ενωση Ιταλών Casting Directors και Voci per la Palestina.
Η συλλογικότητα καλεί επίσης τους επαγγελματίες του κινηματογράφου και των οπτικοακουστικών μέσων να παρευρεθούν στην εκδήλωση «Κι όμως, η Γάζα συνεχίζει να καίγεται – Ποιο είναι το νόημα να βλέπουμε, αν δεν πράττουμε;», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου στις 17:30 στο Casa degli Autori, στο πλαίσιο των Giornate degli Autori, με τη συμμετοχή ειδικών στο διεθνές δίκαιο, της Global Sumud Flotilla, της USB Mare e Porti/CALP Genova, με στόχο την από κοινού επεξεργασία νομικών και συμβατικών εργαλείων που θα επιτρέπουν στους επαγγελματίες του κλάδου να αρνούνται τη συνενοχή.
Στιγμιότυπο από την περσινή διαδήλωση κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Βενετίας
Θυμίζουμε ότι πέρσι η έκκληση της πρωτοβουλίας Venice4Palestine περιλάμβανε και το αίτημα της ανάκλησης της πρόσκλησης από μεριάς του Φεστιβάλ της Γκαλ Γκαντότ και του Τζέραρντ Μπατλερ, πρωταγωνιστών στην ταινία του Τζόυλιαν Σνάμπελ «The Hand of Dante». Το Φεστιβάλ δεν ανακάλεσε την πρόσκληση, αλλά οι δύο πρωταγωνιστές δεν επισκέφθηκαν ποτέ το Φεστιβάλ.
Το κάλεσμα για ειρηνική διαδήλωση κατά τη διάρκεια του 82ου Φεστιβάλ κατέληξε σε μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που έγιναν ποτέ υπέρ της Παλαιστίνης σε κινηματογραφική διοργάνωση.
Σε όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ το θέμα της Παλαιστίνης δημιούργησε συζητήσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε την αμηχανία του Αλεξάντερ Πέιν να σχολιάσει την έκκληση της πρωτοβουλίας Venice4Palestine μέχρι το φαβορί «Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» που τελικά δεν κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα όπως όλοι περίμεναν και θεωρούσαν ότι θα έπρεπε να είχε συμβεί.
Οι δύο ταινίες από την Παλαιστίνη που περιλαμβάνονται φέτος στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ είναι οι εξής:
Το «Al Mowaten Osama» («Ciitizen Osama») του Αχμέντ Χασούνα εκτός διαγωνιστικού προγράμματος. Η ταινία διαδραματίζεται στην πολιορκημένη βόρεια Γάζα, όπου ο Οσάμα, πρώην καλλιτεχνικός φωτογράφος που έχει πλέον στραφεί στην καταγραφή του πολέμου, αγωνίζεται να προστατεύσει τη σύζυγο και το νεογέννητο παιδί του, ενώ ταυτόχρονα καταγράφει την καταστροφή γύρω του. Αντιμέτωπος με την πείνα, την απώλεια και το τραύμα, συνεχίζει με επιμονή, καθοδηγούμενος από το αίσθημα καθήκοντος και την ελπίδα, προσφέροντας ένα ωμό και προσωπικό πορτρέτο της ανθεκτικότητας και της ανθρώπινης υπόστασης σε καιρό πολέμου. Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή Παλαιστίνης και Γαλλίας.
To «Hiwar ma’ albahr» («Conversation with the Sea») του Μουαγιάντ Αλαγιάν που προβάλλεται στο τμήμα Venice Spotlight. Στην Ιερουσαλήμ, ο Καμάλ, ένας 60χρονος Παλαιστίνιος, διατάσσεται από ισραηλινό δικαστήριο να καταβάλει ένα μεγάλο ποσό για χρέος κοινωνικής ασφάλισης που φέρεται να οφείλει ο γιος του, Ουάελ. Oμως ο Ουάελ πνίγηκε στην Ερυθρά Θάλασσα πριν από δεκαετίες. Όταν δεν βρίσκεται κανένα επίσημο έγγραφο που να επιβεβαιώνει τον θάνατό του, ο Καμάλ ακολουθεί το μοναδικό στοιχείο που του έχει απομείνει, προσπαθώντας να ανακαλύψει τι πραγματικά συνέβη στον γιο του. Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή Παλαιστίνης, Ολλανδίας, Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ.
Στην έκκληση δεν αναφέρεται το «Naza», η ταινία των Γιουβάλ Αμπραχάμ και Ρέιτσελ Σορ που γυρίστηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας στις ταράτσες του Τελ Αβίβ και επιχειρεί να προσεγγίσει τον πόλεμο στη Γάζα μέσα από μια διαφορετική οπτική. Η ταινία έχει για επίσημη χώρα το Ηνωμένο Βασίλειο (παραγωγός είναι η εφημερίδα Guardian) και διαγωνίζεται για τον Χρυσό Λέοντα. Η συμμετοχή της ανακοίνωθηκε μόλις πριν λίγες ημέρες. Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Naza».
Το 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 2 έως και τις 12 Σεπτεμβρίου. Το Flix θα είναι εκεί για να σας μεταφέρει μία πλήρη ανταπόκριση, με κριτικές, συνεντεύξεις, ρεπορτάζ και όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες του Λίντο.
Η ΕΚΚΛΗΣΗ
ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΠΙΕΝΑΛΕ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ
ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ
ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ, ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
ΚΙ ΟΜΩΣ, Η ΓΑΖΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙΈχει περάσει ένας χρόνος…
Πριν από έναν χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Venice4Palestine να φέρουν την Παλαιστίνη στο προσκήνιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου και να θέσουν την αντίσταση του παλαιστινιακού λαού στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου: επιτέλους, γινόταν ανοιχτά λόγος για γενοκτονία και όχι για πόλεμο.
Ενώ καλούσαμε τη Μπιενάλε και το Φεστιβάλ να πάρουν σαφή θέση και ζητούσαμε από τους εργαζομένους στον κινηματογράφο να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, η προβολή της ταινίας «Sawt Hind Rajab» («Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ») κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ φάνηκε ξαφνικά να ενσαρκώνει αυτά τα αιτήματα, προκαλώντας ένα συλλογικό κύμα συγκίνησης και αγανάκτησης.
Τις ημέρες και τις εβδομάδες που ακολούθησαν -στο πλαίσιο του κύματος λαϊκής αφύπνισης που είχε δημιουργηθεί- εκατομμύρια από εμάς βγήκαμε στους δρόμους και στις θάλασσες σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό. Η μαζική συμμετοχή μάς έδωσε την ελπίδα ότι, μαζί, θα μπορούσαμε να συμβάλουμε στο να σταματήσει η γενοκτονία.
Αντί γι’ αυτό, έχει επικρατήσει μια «νέα κανονικότητα» -με τη βοήθεια μιας προσχηματικής κατάπαυσης του πυρός. Το Ισραήλ όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά συνέχισε τις θηριωδίες του, επεκτείνοντας τη στρατιωτική του δράση προς τη Δυτική Όχθη, τη Συρία, τον Λίβανο και το Ιράν.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει για τον παλαιστινιακό λαό και τα δάκρυα που χύσαμε για μια ταινία δεν αρκούν για να μας απαλλάξουν από την ευθύνη. Αντίθετα, αποτελούν απόδειξη ότι αποτυγχάνουμε να αξιοποιήσουμε τη συλλογική μας δύναμη με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα.
Η Παλαιστίνη μάς θυμίζει ότι «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός».
Πριν από είκοσι πέντε χρόνια βιώσαμε το συλλογικό τραύμα της Γένοβας του 2001. Γίναμε μάρτυρες μίας από τις σοβαρότερες απειλές κατά της δημοκρατίας. Οι εκφράσεις διαφωνίας φιμώθηκαν με ανείπωτη βία - μια σφαγή που οργανώθηκε σκόπιμα ως επίδειξη δύναμης, με σκοπό να χαραχθεί στη συλλογική μας μνήμη για το μέλλον μια συγκεκριμένη εντολή: να θυμόμαστε την αιματοχυσία, ώστε να ξεχάσουμε τις ιδέες που εξέφρασε μια παγκόσμια κοινότητα για την αλλαγή του κόσμου.
Βλέπουμε τα αποτελέσματα εκείνου του τεράστιου εργαστηρίου καταστολής να βρίσκονται ολοένα και περισσότερο σε λειτουργία σήμερα, στην Ιταλία και σε πολλά άλλα κράτη που αυτοαποκαλούνται δημοκρατικά.
Ο καταπιεστικός εκφοβισμός των κυβερνήσεών μας, οι κατασταλτικές ενέργειες των ενόπλων δυνάμεών τους, η ολοένα μεγαλύτερη διάβρωση των ελευθεριών μας μέσω νέων νόμων περί ασφάλειας και οι ψευδείς αφηγήσεις που διαδίδονται από συνένοχα μέσα ενημέρωσης συνθέτουν ένα τείχος πάνω στο οποίο συντρίβονται τα αιτήματα για δικαιοσύνη, ισότητα και αμοιβαιότητα.
Κι όμως, όσο τραγικό και πικρό κι αν φαίνεται, η παλαιστινιακή αντίσταση μάς έχει επανασυνδέσει με την ιδέα ότι «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός».
Ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται και να δημιουργεί, να αφηγείται την πραγματικότητα του παρόντος με κίνδυνο της ζωής του, να διατηρεί τη μνήμη και να καλλιεργεί τη δυνατότητα ενός διαφορετικού, πιο δίκαιου αύριο: έχουμε καθήκον να αγκαλιάσουμε αυτό το μάθημα και να το κάνουμε πράξη.
Οι στρατιωτικοποιημένες πόλεις και οι αντισυνταγματικοί νόμοι που ποινικοποιούν τη διαφωνία προδίδουν τον φόβο που αισθάνεται ένα απανθρωποποιητικό σύστημα όταν έρχεται αντιμέτωπο με τη δύναμη μιας συνειδητοποιημένης και αποφασισμένης συλλογικότητας.
Δεν πρέπει, επομένως, να αφήσουμε αυτά τα αντίποινα να μας παραλύσουν ή να μας διχάσουν. Η εντατικοποίηση της καταστολής αποτελεί απόδειξη ότι οι δράσεις μας έχουν αντίκτυπο. Πρέπει, επομένως, να επιμείνουμε.
Έχει ήδη συμβεί. Συμβαίνει τώρα.
Οι λιμενεργάτες εμποδίζουν αποστολές όπλων, διεκδικώντας το δικαίωμά τους στην αντίρρηση συνείδησης ως μέσο προστασίας απέναντι σε αβάσιμες κατηγορίες και πειθαρχικά μέτρα.
Στην Μπιενάλε Τέχνης της Βενετίας -εν μέρει χάρη στις προσπάθειες της ANGA (Art Not Genocide Alliance)- η διεθνής κριτική επιτροπή παραιτήθηκε μαζικά και οι εργαζόμενοι διαμαρτυρήθηκαν για τα εγκαίνια του ισραηλινού περιπτέρου, πραγματοποιώντας απεργία για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Σε διεθνή ύδατα, η Global Sumud Flotilla αμφισβήτησε τον ισραηλινό αποκλεισμό, μετατρέποντας την αλληλεγγύη σε συγκεκριμένη δράση και αναγκάζοντας έτσι ένα εγκληματικό κράτος να αποκαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο.
Όλοι αυτοί οι αγώνες κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση: την άρνηση να αποτελούμε γρανάζια στη μηχανή της κανονικοποίησης.
Ένα κάλεσμα προς τη Μόστρα και προς τους συναδέλφους μας
Ως εργαζόμενοι στους τομείς του κινηματογράφου, των οπτικοακουστικών μέσων και του πολιτισμού, πιστεύουμε ότι έχει έρθει η ώρα να οργανώσουμε συλλογική δράση, ώστε να επιφέρουμε συγκεκριμένο αντίκτυπο στους μηχανισμούς της συνενοχής και της κανονικοποίησης.
1.Εντοπίζουμε την αλυσίδα εφοδιασμού, σπάμε τη συνενοχή
Όπως όλοι οι τομείς των τεχνών και του πολιτισμού, έτσι και η κινηματογραφική βιομηχανία αποτελείται από διάφορα τμήματα στην αλυσίδα παραγωγής και διανομής: χρηματοδότηση, συμπαραγωγές, συμφωνίες διανομής, πωλήσεις, φεστιβάλ και αφιερώματα, καθώς και συνεργασίες με φεστιβάλ και χορηγούς.
Κάθε ένας από αυτούς τους κρίκους μπορεί να συμβάλει στην κανονικοποίηση της βαρβαρότητας που εκτυλίσσεται σήμερα ή μπορεί να της αντισταθεί και να τη σταματήσει.
Πρέπει, επομένως, να απαιτήσουμε διαφάνεια σε κάθε στάδιο αυτής της αλυσίδας και να αναστείλουμε όλες τις συμφωνίες με φορείς και θεσμούς που συνδέονται με την ισραηλινή κυβέρνηση.
Η εξαιρετική φύση της ιστορικής συγκυρίας που βιώνουμε μας υποχρεώνει να απομονώσουμε το Ισραήλ διπλωματικά, πολιτιστικά και οικονομικά.
Το μποϊκοτάζ —ως εργαλείο άσκησης πίεσης στους θεσμούς και ως μορφή αντίστασης, σε απάντηση στο κάλεσμα που απηύθυνε το 2005 η παλαιστινιακή κοινωνία των πολιτών μέσω των PACBI και BDS— δεν στοχεύει την ταυτότητα καθαυτή, αλλά τους ίδιους τους μηχανισμούς συνενοχής.
Αυτό θα συνεχιστεί έως ότου η ισραηλινή κυβέρνηση συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο και αποδεχθεί τις τρεις βασικές προϋποθέσεις που ζητά το BDS:
τον τερματισμό της κατοχής και του εποικισμού της Παλαιστίνης·
την αναγνώριση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των Αράβων-Παλαιστινίων πολιτών του Ισραήλ·
τον σεβασμό του δικαιώματος των Παλαιστινίων προσφύγων να επιστρέψουν στις περιουσίες τους, όπως προβλέπεται από το Ψήφισμα 194 των Ηνωμένων Εθνών.
2.Από την επίγνωση στην κοινή πρακτική
Καλούμε όλα τα άτομα και τους οργανισμούς στους τομείς του κινηματογράφου, των μέσων ενημέρωσης και του πολιτισμού να ενωθούν και να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο αλληλοϋποστήριξης που θα προστατεύει τους εργαζομένους από τους επαγγελματικούς κινδύνους που συνδέονται με την ανάληψη συγκεκριμένης θέσης απέναντι στη γενοκτονία — σπάζοντας έτσι την απειλή για τα μέσα διαβίωσής τους που σήμερα αποθαρρύνει τη διαφωνία.
Με αφετηρία την ανάγκη για συλλογική δράση, συνεργαστήκαμε με μια νομική ομάδα για να αναπτύξουμε ένα εργαλείο που θα επιτρέπει σε κάθε εργαζόμενο στον κινηματογράφο να αποσυνδέεται από τη συνενοχή στα εγκλήματα που το Ισραήλ συνεχίζει να διαπράττει ατιμώρητα.
Το έγγραφο αυτό ενσωματώνει το ιταλικό Σύνταγμα, το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαντά στην πρόσφατη διαμάχη σχετικά με το ιταλικό κινηματογραφικό αφιέρωμα στο Ισραήλ και αντιμετωπίζει το αίσθημα αδυναμίας που εξέφρασαν οι συμμετέχοντες δημιουργοί σε σχέση με τη διαχείριση και την εκμετάλλευση των έργων τους και της δημόσιας εικόνας τους.
3.Η Παλαιστίνη δεν πρέπει να ξεχαστεί
Για να τιμήσουμε την παρουσία των δύο παλαιστινιακών ταινιών —Al Mowaten Osama του Ahmed Hassouna και Hiwar ma’ albahr του Muayad Alayan— καλούμε το Φεστιβάλ να αναρτήσει την παλαιστινιακή σημαία δίπλα στις σημαίες όλων των άλλων ταινιών της επίσημης επιλογής καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης.
Αυτό ακολουθεί τη συνήθη πρακτική και ευθυγραμμίζεται με την ίδια την επίσημη επικοινωνία του Φεστιβάλ.
Πέρυσι τονίσαμε την ανάγκη να αναδειχθούν οι φωνές των Παλαιστινίων καλλιτεχνών κατά τις τελετές έναρξης και λήξης του Φεστιβάλ.
Η προεδρία της Μπιενάλε και η καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ ανταποκρίθηκαν στο αίτημα - όχι όμως παρέχοντας πραγματικά μια πλατφόρμα στις παλαιστινιακές φωνές, αλλά προσκαλώντας ανθρώπους που εργάζονται στην Παλαιστίνη και μπορούσαν να καταθέσουν μαρτυρία για τα γεγονότα που εκτυλίσσονταν.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Καρδιναλίου Pizzaballa - ο οποίος μοιράστηκε τη μαρτυρία του στη σκηνή του Φεστιβάλ πριν από έναν χρόνο— μας ωθούν να ζητήσουμε, με ακόμη μεγαλύτερη urgency, αυτή η μαρτυρία να επαναληφθεί και φέτος, ώστε να ενισχυθεί η φωνή εκείνων που στέκονται αλληλέγγυοι στον παλαιστινιακό λαό και συνεχίζουν να γίνονται μάρτυρες της αδιάκοπης καταστροφής, την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη της εξακολουθούν να αρνούνται να αντιταχθούν.
Τέλος, καλούμε όλους τους εργαζομένους στον κινηματογράφο και τον πολιτισμό να συνεχίσουν —με κάθε διαθέσιμο μέσο— να φέρνουν την Παλαιστίνη στο προσκήνιο του Φεστιβάλ και στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου.
Καλούμε όλους στην εκδήλωσή μας «ΚΙ ΟΜΩΣ, Η ΓΑΖΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ» (Eppure Gaza continua a bruciare), η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, στις 17:30, στην Casa degli Autori (Via Pietro Buratti 1, Lido di Venezia), όπου θα φιλοξενηθούμε από τις Giornate degli Autori.
Εκεί, μαζί με τη νομική μας ομάδα, θα παρουσιάσουμε το έγγραφο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό σύνταξη και θα συνομιλήσουμε με ακτιβιστές από τις PACBI, BDS, Global Sumud Flotilla, CALP USB, ANGA και το Gaza International Festival for Women's Cinema, με στόχο να χαράξουμε συλλογικά νέους δρόμους για συγκεκριμένη δράση.
Η ΓΑΖΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ: ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ, ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΔΡΑΣΗ;
Μπορείτε να προσθέσετε το όνομά σας στην έκκληση μέσω της ιστοσελίδας μας ή στέλνοντας email στη διεύθυνση venice4palestine@gmail.com
Το 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 2 έως και τις 12 Σεπτεμβρίου. Το Flix θα είναι εκεί για να σας μεταφέρει μία πλήρη ανταπόκριση, με κριτικές, συνεντεύξεις, ρεπορτάζ και όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες του Λίντο.