Οι Χρυσές Σφαίρες αποκλείουν το «Michael» από την κατηγορία Μιούζικαλ ή Κωμωδία

Αρκετές φορές οι αποφάσεις των Χρυσών Σφαιρών δεν έχουν καμία λογική. Οπως συμβαίνει για παράδειγμα και φέτος, από τη μία πλευρά η «Εμμονή», μια ταινία τρόμου, διεκδικεί θέση στην κατηγορία της κωμωδίας, ενώ από την άλλη το «Michael» του Αντουάν Φουκουά, με τον Τζααφάρ Τζάκσον στον ρόλο του βασιλιά της ποπ, δεν έγινε δεκτό στην κατηγορία Μιούζικαλ ή Κωμωδία. Η απόρριψη της πρότασης της Lionsgate σημαίνει πως ο πρωταγωνιστής θα πρέπει πλέον να αναμετρηθεί για το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου σε Δραματική Ταινία, μια κατηγορία με ιδιαίτερα ισχυρό ανταγωνισμό, ειδικά για έναν ηθοποιό που πραγματοποιεί εδώ το πρώτο του μεγάλο πρωταγωνιστικό βήμα. Το στούντιο, πάντως, δεν σκοπεύει να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την απόφαση και έχει ήδη δηλώσει πως θα επιδιώξει την ανατροπή της.

Η επιλογή της Lionsgate δεν ήταν δύσκολο να εξηγηθεί, καθώς η κατηγορία Μιούζικαλ ή Κωμωδία θεωρείται παραδοσιακά μια διαφορετική διαδρομή προς τις σημαντικές διακρίσεις, με λιγότερο ασφυκτικό ανταγωνισμό σε ορισμένες χρονιές. Μια βιογραφική ταινία για τον Μάικλ Τζάκσον, στην οποία η μουσική και οι χορευτικές ερμηνείες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αφήγησης, μοιάζει εκ πρώτης όψεως να ταιριάζει απόλυτα στην κατηγορία του μιούζικαλ. Η απόφαση των Χρυσών Σφαιρών ενδέχεται, ωστόσο, να στηρίζεται σε μια αυστηρότερη ερμηνεία των κανονισμών, γεγονός που δεν αναιρεί το πρόβλημα της επιλεκτικής εφαρμογής τους. Η διοργάνωση εμφανίζεται πρόθυμη να τραβήξει μια σαφή διαχωριστική γραμμή όταν πρόκειται για τον χαρακτηρισμό ενός μιούζικαλ, την ίδια στιγμή που άλλες ταινίες κατατάσσονται στην κωμωδία με κριτήρια που δεν είναι εξίσου εύκολο να δικαιολογηθούν. Η περίπτωση της «Εμμονής» ενισχύει αυτή την εντύπωση και δίνει νέα τροφή στην κριτική για την έλλειψη σταθερής γραμμής στις επιλογές της.

Διαβάστε ακόμα: Χρυσές Σφαίρες: Οταν οι κατηγορίες γίνονται στρατηγική των στούντιο

Βέβαια, η ασυνέπεια στις κατηγορίες δεν αποτελεί καινούργιο φαινόμενο για τις Χρυσές Σφαίρες. Το 2012, η Μισέλ Γουίλιαμς κέρδισε το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου σε Κωμωδία για το «Επτά Μέρες με τη Μέριλιν», μια ταινία που εστιάζει στην προσωπική και συναισθηματική κρίση της Μέριλιν Μονρόε. Λίγα χρόνια αργότερα, «Η Διάσωση» του Ρίντλεϊ Σκοτ, μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας με έντονα δραματικά στοιχεία, βρέθηκε στην κατηγορία Κωμωδία ή Μιούζικαλ και κατάφερε να κερδίσει το βραβείο καλύτερης ταινίας, ενώ ο Ματ Ντέιμον απέσπασε τη διάκριση Α' Ανδρικού Ρόλου στην ίδια κατηγορία. Ακόμη και ο ίδιος ο Σκοτ φάνηκε να ξαφνιάζεται από αυτή την ταξινόμηση. Παράλληλα, η διοργάνωση είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν με μεγαλύτερη ευελιξία τις μουσικές βιογραφίες, απονέμοντας στο «Walk the Line» το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μιούζικαλ ή Κωμωδίας και στον Τζέιμι Φοξ το αντίστοιχο βραβείο ερμηνείας για το «Ray». Ολη αυτή η διαφορετική αντιμετώπιση ανάμεσα σε ταινίες με παρόμοια μουσικά χαρακτηριστικά κάνει ακόμη πιο δύσκολο να διακρίνει κανείς ποια ακριβώς κριτήρια καθορίζουν τις τελικές αποφάσεις.

Οι επικρίσεις, πάντως, δεν περιορίζονται μόνο στις κατηγορίες των βραβείων. Οι Χρυσές Σφαίρες είχαν δεχθεί έντονη κριτική και για τις υποψηφιότητες του «Emily in Paris», έπειτα από ένα πολυτελές ταξίδι στο Παρίσι που είχε οργανώσει η Paramount για περισσότερα από 30 μέλη της Ενωσης Ξένου Τύπου του Χόλιγουντ, της τότε HFPA, με αφορμή τα γυρίσματα της σειράς. Το περιστατικό προστέθηκε στις συζητήσεις γύρω από τη διαφάνεια και την αξιοπιστία του οργανισμού, ο οποίος διαλύθηκε λίγα χρόνια αργότερα. Στη συνέχεια, οι Χρυσές Σφαίρες πέρασαν σε νέα εταιρική δομή υπό την Penske Media και μετατράπηκαν σε κερδοσκοπική επιχείρηση, εξέλιξη που συνοδεύτηκε από νέες επικρίσεις σχετικά με την εμπορική αξιοποίηση της διοργάνωσης.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση του «Michael» μοιάζει με ακόμη ένα επεισόδιο σε μια μακρά ιστορία αμφισβητούμενων επιλογών. Οι Χρυσές Σφαίρες εξακολουθούν να διαθέτουν τη δύναμη να στρέφουν τα φώτα της δημοσιότητας στις ταινίες και στους δημιουργούς τους, όμως η αξιοπιστία τους κρίνεται και από τη συνέπεια των αποφάσεών τους, και όταν οι κανόνες μοιάζουν να αλλάζουν ανάλογα με την περίπτωση, η συζήτηση για το κύρος των βραβείων γίνεται αναπόφευκτα πιο έντονη.

Διαβάστε ακόμα:

• Είναι η «Εμμονή» στην πραγματικότητα μια κωμωδία;](https://flix.gr/news/obsession-submitted-as-a-comedy-at-the-golden-globes.html)
• Πόσο πιθανόν είναι το «You Can See Everything» να μπει δυναμικά στην οσκαρική κούρσα;