Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Ο Πολ Τόμας Αντερσον δεν είναι από τους σκηνοθέτες που βιάζονται να επιστρέψουν στη μεγάλη οθόνη. Κάθε νέα ταινία του αποτελεί συνήθως ένα ξεχωριστό κινηματογραφικό γεγονός και η απόσταση που χωρίζει τη μία δουλειά του από την επόμενη μπορεί να μετρηθεί σε χρόνια. Αυτή τη φορά, όμως, φαίνεται πως η αναμονή ίσως αποδειχθεί μικρότερη. Λίγες μόλις ημέρες μετά την αποκάλυψη ότι ο σκηνοθέτης γύρισε το συναυλιακό φιλμ «Cameron Winter at Carnegie Hall», το οποίο θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο, έρχεται μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα πληροφορία για το μέλλον του.
Την είδηση έδωσε ο Τζόνι Γκρίνγουντ, ο μουσικός και συνθέτης που έχει συνδέσει το όνομά του με μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του Αντερσον. Μιλώντας στο «Screen Daily», ο Γκρίνγουντ αποκάλυψε πως ο σκηνοθέτης έχει ουσιαστικά επιλέξει το επόμενο πρότζεκτ του και η προετοιμασία για τη μουσική έχει ήδη ξεκινήσει. «Πιστεύω ότι ο Πολ πλησιάζει στο σημείο να πατήσει το κουμπί για την επόμενη ταινία και εγώ ήδη προσπαθώ να μάθω ένα καινούργιο μουσικό όργανο που θα έχει κεντρικό ρόλο σε αυτή. Η διαδικασία είναι αρκετά χρονοβόρα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος άφησε μάλιστα να εννοηθεί πως τα πράγματα μπορεί να κινηθούν γρηγορότερα απ’ όσο θα περίμενε κανείς. «Είχε μερικές ιδέες και νομίζω ότι έχει επιλέξει μία από αυτές και φαίνεται πως αποκτά ξανά δυναμική. Νομίζεις ότι η επόμενη ταινία θα χρειαστεί χρόνια για να ολοκληρωθεί, και συχνά πράγματι έτσι γίνεται. Ομως μετά γύρισε το “Πίτσα Γλυκόριζα” μέσα σε λίγους μήνες».
Διαβάστε ακόμα: Η χαμένη συνεργασία του Πολ Τόμας Αντερσον με τον Μάρτιν Μπρεστ που δεν έγινε ποτέ
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι ποια από τις ιδέες του Αντερσον έχει τελικά κερδίσει την προσοχή του. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, όμως ένα πρότζεκτ που εδώ και χρόνια συνδέεται με τον σκηνοθέτη αφορά μια ιστορία με φόντο τη σκηνή της τζαζ στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του 1940. Ο Ντένζελ Ουάσινγκτον έχει ήδη επιβεβαιώσει ότι συναντήθηκε με τον Αντερσον, ενώ η Τίφανι Χάντις έχει επίσης συνδεθεί με την ταινία. Η ιστορία φέρεται να τοποθετείται στη χρυσή περίοδο του «Λιτλ Χάρλεμ» του Λος Αντζελες, με το ξενοδοχείο Ντάνμπαρ στο Σάουθ Σέντραλ να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας ακμάζουσας αφροαμερικανικής καλλιτεχνικής και μουσικής κοινότητας. Παράλληλα, υπάρχει και μια διαφορετική πιθανότητα που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο Αντερσον έχει αναφέρει στο παρελθόν τον συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Τσέστερ Χάιμς ως έναν από τους αγαπημένους του δημιουργούς, γεγονός που έχει οδηγήσει σε εικασίες πως θα μπορούσε να μεταφέρει στον κινηματογράφο το «Οργή στο Χάρλεμ», το μυθιστόρημα του 1957 που συνδυάζει το έγκλημα με το κοινωνικό και φυλετικό τοπίο του Χάρλεμ.
Προς το παρόν, πάντως, καμία από αυτές τις θεωρίες δεν έχει επιβεβαιωθεί και το μόνο ασφαλές συμπέρασμα είναι πως ο Αντερσον βρίσκεται ήδη σε δημιουργική κίνηση. Η πορεία του μέχρι σήμερα δείχνει άλλωστε ότι η αναμονή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κινηματογραφικής του μεθόδου. Μετά το «Θα Χυθεί Αίμα» του 2007 χρειάστηκαν πέντε χρόνια μέχρι να επιστρέψει με τον «The Master» το 2012, ενώ ακολούθησε το «Αόρατη Κλωστή» το 2017 και τέσσερα χρόνια αργότερα το «Πίτσα Γλυκόριζα». Το «Μία Μάχη Μετά την Αλλη», η πιο πρόσφατη ταινία του, ήρθε επίσης μετά από ακόμη μία τετραετή αναμονή. Αν αυτή τη φορά ο Τζόνι Γκρίνγουντ έχει δίκιο και ο Άντερσον έχει ήδη βρει τον δρόμο που θέλει να ακολουθήσει, ίσως το επόμενο κεφάλαιο της φιλμογραφίας του να μην αργήσει τόσο πολύ να φτάσει στις αίθουσες.
Διαβάστε ακόμα: