Στην Ομηρική «Οδύσσεια», οι Λαιστρυγόνες, στο απόκοσμο βασίλειο του Αντιφάτη, εμφανίστηκαν «μυρίοι, οὐκ ἀνδράσιν εἰκότες, ἀλλὰ Γίγασιν.» Κατά χιλιάδες, που δεν έμοιαζαν με ανθρώπους, αλλά με Γίγαντες. Εμοιαζαν με Γίγαντες, αλλά τα θεώρατα πλάσματα που πέταξαν πέτρες και βούλιαξαν τον μισό στόλο του Οδυσσέα και καταβρόχθισαν τους συντρόφους του σαν να ήταν ψάρια, δεν ήταν Γίγαντες, άρα τι ήταν;
Στα τόσα που γράφονται για την «Οδύσσεια» από τους φανς, οι Λαιστρυγόνες δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητοι, μια και είναι και... τεράστιοι. Βασισμένοι στο ύφος και τα νοήματα ολόκληρητης της φιλμογραφίας του Νόλαν, που αναζητά πάντα κώδικες για να συνδέσει το εδώ με το αλλού, το πραγματικό με το μεταφυσικό, το ανθρώπινο με το «ξένο» και τα άλλα σύμπντα, οι φανς έχουν ξετρελλαθεί με την ιδέα ότι οι Λαιστρυγόνες μπορεί στην ταινία να είναι εξωγήινοι.
Σ' αυτή την εντύπωση συμβάλλει φυσικά η εμφάνισή τους, με στολές και αισθητική που ξεχωρίζει από την υπόλοιπη ταινία, πιο μινιμαλιστική, πιο «μεταλλική», πιο λεία, στα δέντρα γύρω τους που κινούνται με τρόπο που δάσος δεν έχει ξαναδεί - και, φυσικά, γιατί όχι, με τον αγαπημένο, δημοφιλή απ' όταν ήμασταν παιδιά, μύθο ότι εξωγήινοι έχτισαν την Ακρόπολη, τις πυραμίδες και ό,τι θαύμα έγινε στην αρχαιότητα και απαιτούσε υπεράνθρωπη προσπάθεια.
Πάντως, το συγκινητικό με τους Λαιστρυγόνες στην ταινία, ανεξάρτητα απ' το τι ίσως είχε στο μυαλό του ο Νόλαν, είναι πως έγιναν με ξεχωριστά ανθρώπινο, κινηματογραφικό τρόπο. Ο Νόλαν δεν χρησιμοποίησε στη σεκάνς τους πολύ CGI, παρά κυρίως παραδοσιακά οπτικά εφέ και έξυπνες γωνίες λήψης. Και μια ομάδα από κομπάρσους και κασκαντέρ, όπου οι «Λαιστρυγόνες» ήταν πολύ-πολύ ψηλοί άνθρωποι, πάνω από δύο μέτρα, οι σύντροφοι του Οδυσσέα πολύ-πολύ κοντοί και ο ίδιος ο πολυμήχανος ήρωας ήταν η διάσημη, πια, body double του Ματ Ντέιμον στην ταινία, η Ντέβιν Ντάλτον, ύψους 1,37μ. Γιατί, τελικά, το σινεμά μπορεί από μόνο του να σε ταξιδέψει από το έξω διάστημα στα ομορφότερα μυστικά της ανθρώπινης δημιουργικότητας.
Διαβάστε ακόμη:
