Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου επιστρέφει για ακόμα μία φορά στον Κήπο του Πολύκεντρου Συνεδριακού Κέντρου και στα Παλαιά Σφαγεία Αιγίου και παρουσιάζει φέτος 59 ταινίες μικρού μήκους που συγκροτούν τα τέσσερα διαγωνιστικά του τμήματα, αποτυπώνοντας τη δυναμική και την πολυφωνία της σύγχρονης κινηματογραφικής δημιουργίας.
Με θεματικό άξονα «Φωτίζοντας τον διάλογο», το Φεστιβάλ στρέφει φέτος το βλέμμα του στη δύναμη του κινηματογράφου ως πεδίο ανταλλαγής ιδεών, διαφορετικών οπτικών και αισθητικών προσεγγίσεων. Μέσα από προσωπικές ιστορίες, κοινωνικές εντάσεις και σύγχρονους προβληματισμούς, δημιουργοί από όλο τον κόσμο συνομιλούν μεταξύ τους, αναδεικνύοντας τον κινηματογράφο ως χώρο συνύπαρξης και δημιουργικού διαλόγου.
Η έναρξη του φεστιβάλ συμπίπτει φέτος με την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, δίνοντας στη βραδιά έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Την Κυριακή 21 Ιουνίου, η μουσική και ο κινηματογράφος συναντιούνται στο Αίγιο, σε μια ανοιχτή γιορτή πολιτισμού, εξωστρέφειας και δημιουργικής συνύπαρξης. O Kωστής Μαραβέγιας θα δώσει τον τόνο με μεγάλες επιτυχίες από τη διαδρομή του, καθώς και νεότερες μουσικές στιγμές, σε μια βραδιά που φιλοδοξεί να μετατραπεί σε γιορτή για το κοινό.
Στο πλαίσιο της συνεργασίας του Φεστιβάλ με την Eνωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών (GSC), θα πραγματοποιηθεί φέτος το masterclass «Φως και Σκοτάδι: Eνας Απαραίτητος Διάλογος», με τους διευθυντές φωτογραφίας Δημήτρη Κατσαΐτη και Γιώργο Φρέντζο να συζητούν γύρω από τον ρόλο του φωτός και του σκοταδιού στην κινηματογραφική αφήγηση. Παράλληλα, η GSC θα απονείμει και φέτος το Βραβείο Καλύτερης Κινηματογράφησης, αναδεικνύοντας τη σημασία της οπτικής αφήγησης στο σύγχρονο σινεμά. Την αξιολόγηση των ταινιών αναλαμβάνει τριμελής επιτροπή αποτελούμενη από τη διευθύντρια φωτογραφίας Χριστίνα Μουμούρη, τον κινηματογραφιστή Γιώργο Αργυροηλιόπουλο και τον διευθυντή φωτογραφίας Ευγένιο Διονυσόπουλο.
Το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου «Θόδωρος Αγγελόπουλος» υποδέχεται φέτος έναν από τους πιο ξεχωριστούς δημιουργούς του σύγχρονου ελληνικού σινεμά, τον Γιάννη Οικονομίδη. Ο σκηνοθέτης θα βρεθεί στο Αίγιο καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης, συμμετέχοντας σε προβολές, συζητήσεις και ένα ανοιχτό masterclass γύρω από τη διαδρομή και τη χαρακτηριστική κινηματογραφική του γλώσσα. Η αυλαία του φεστιβάλ θα πέσει με την προβολή της τελευταίας του ταινίας, «Σπασμένη Φλέβα», σε μία από τις πιο αναμενόμενες στιγμές της φετινής διοργάνωσης. Με αφορμή τη συνολική του προσφορά στον ελληνικό κινηματογράφο, το φεστιβάλ θα τιμήσει τον δημιουργό στην τελετή λήξης της διοργάνωσης, αναγνωρίζοντας μια πορεία που έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά.
Finir au Soleil
Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Μυθοπλασίας
Το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα Μυθοπλασίας φιλοξενεί φέτος 19 ταινίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Τη φετινή Κριτική Επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος Μυθοπλασίας συγκροτούν η Ελένη Αγγελοπούλου, ο σκηνοθέτης Δημήτρης Αναγνώστου και ο σκηνοθέτης Βασίλης Κατσούπης.
- Strangers Like Us των Πίπι Φροστλ & Φέλιξ Κρισάι (Αυστρία, 22’) Στα πρώτα χρόνια της τρίτης δεκαετίας της ζωής τους, η Λάουρα και ο Ελίας προσπαθούν να προσαρμοστούν στη νέα προαστιακή καθημερινότητά τους, καλώντας ένα άλλο ζευγάρι για δείπνο. Καθώς η βραδιά μετατρέπεται σταδιακά σε μια αλληλουχία μυστηριωδών και σουρεαλιστικών γεγονότων, η Λάουρα αρχίζει να αισθάνεται ξένη μέσα στην ίδια της τη ζωή.
- Γκέκας του Δημήτρη Μουτσιάκα (Ελλάδα, 26’) Ο Βασίλης ζει με τον πατέρα του σε ένα χωριό της ελληνικής υπαίθρου. Όταν κλείνει τα δώδεκα, ο πατέρας του αποφασίζει να τον μυήσει στον κόσμο του κυνηγιού. Η απόκτηση ενός κυνηγόσκυλου φέρνει στον Βασίλη έναν απρόσμενο φίλο και σύμμαχο. Ωστόσο, ο πατέρας του έχει μια διαφορετική αντίληψη για το πώς πρέπει να μεγαλώσει ο γιος του, βασισμένη στο δικό του πρότυπο ανδρισμού και ενηλικίωσης.
- The Fountain of Memory του Ζορντί Σανζ Ανγκρίλ (Ισπανία, 24’) Η Μία και ο Μαρσέλ έχουν ξεχάσει ποιοι είναι και τι υπήρξαν ο ένας για τον άλλον. Συναντιούνται ξανά σε ένα δάσος στα σύνορα, σημαδεμένο από τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, αναζητώντας μια πηγή που, σύμφωνα με τον θρύλο, μπορεί να επαναφέρει τις χαμένες αναμνήσεις. Καθώς προχωρούν στο ταξίδι τους, το παρελθόν και το παρόν συγχέονται, όπως και τα όρια ανάμεσα στην προσωπική, τη συλλογική και την ιστορική μνήμη.
- Magdalena Hausen: Frozen Time του Γιάννη Καρπούζη (Ελλάδα, 24’) Η Μαγδαλένα Χάουζεν, γνωστή για το ακατόρθωτο επίτευγμά της να φωτογραφίσει τον άνεμο, εξαφανίζεται ξαφνικά. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, τα ερωτήματα παραμένουν περισσότερα από τις απαντήσεις. Μια πειραματική ταινία για την πολιτική ταυτότητα, την Ιστορία και τους μηχανισμούς της μνήμης.
- 400 Cassettes της Θέλγιας Πετράκη (Ελλάδα, 14’) Στην τάξη ο δάσκαλος μιλάει για τους κοσμικούς αρχαιολόγους. Στο προαύλιο τα παιδιά παίζουν μπουγέλο. Στο λεωφορείο η Έλλη θα κλέψει την ψυχή της Φαίης και η Φαίη στο δωμάτιο θα χαρίσει στην Έλλη μια σπάνια κασέτα. Όταν το σκοτάδι θα πέσει και ο ουρανός θα γεμίσει από αστέρια, μια μουσική από το παρελθόν θα θυμίσει στα κορίτσια ότι τίποτα δεν κρατάει πραγματικά για πάντα.
- Οι Λύκοι Επιστρέφουν του Στέλιου Μωραϊτίδη (Ελλάδα, 20’) Σε έναν χιονισμένο επαρχιακό δρόμο, μια ετερόκλητη ομάδα ανθρώπων έρχεται αντιμέτωπη με ένα μακάβριο εύρημα. Δύο εργάτες, που έχουν αναλάβει να ρίξουν χώμα σε έναν παγωμένο δρόμο, καταλήγουν να διασκορπίζουν ανθρώπινα οστά κατά μήκος της διαδρομής. Μέσα σε αυτό το τοπίο, οι εργάτες και οι τοπικοί εκπρόσωποι καλούνται να διαχειριστούν το πρόβλημα που έφεραν στην επιφάνεια. Όλοι μοιάζουν να γνωρίζουν την προέλευση των οστών, όμως κανείς δεν θέλει να αποκαλύψει το μυστικό που οι κάτοικοι προσπαθούν εδώ και χρόνια να ξεχάσουν.
- Finir au Soleil του Εφρέμ Κέρινγκ (Γαλλία, 22’) Η μητέρα του εννιάχρονου Λουί γίνεται ολοένα και πιο απόμακρη. Ο ίδιος δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται πλήρως, μέχρι τη μέρα που εκείνη λείπει ολόκληρο το βράδυ από το σπίτι. Τότε, ένα αίσθημα αγωνίας αρχίζει να τον κυριεύει. Θα μπορούσε άραγε να εγκαταλείψει τον ίδιο και τον αδελφό του;
- Genesis του Γκαμπριέλ Γκονζάλες Ακόστα (Μεξικό, 20’) Ένας άνδρας και μια γυναίκα, δύο ταξιδιώτες που κατευθύνονται προς τον τελευταίο τους προορισμό, συναντιούνται σε ένα φτηνό δωμάτιο μοτέλ. Πίνουν, ακούν μουσική, κάνουν έρωτα και συλλογίζονται τον χρόνο που περνά και τους προσπερνά.
- Mum της Τζούλια Πάτεϊ (Γερμανία, 19’) Οι αμφιβολίες μιας foley artist για τον γάμο της που καταρρέει, πυροδοτούν έναν μυστηριώδη ήχο, ο οποίος γίνεται αδύνατο πλέον να αγνοηθεί.
- ABANTAZ του Χρήστου Τάτση (Ελλάδα, 19’) Μετά την εξαφάνιση του αφεντικού τους, που καταζητείται για φόνο, οι εργαζόμενοι ενός παρακμάζοντος νυχτερινού κέντρου συμμετέχουν σε ένα ντοκιμαντέρ που τους αναγκάζει να έρθουν αντιμέτωποι με τα γεγονότα εκείνης της μοιραίας νύχτας.
- The Massagist του Ιάσονα Σίγμα (Ελλάδα, 20’) Η Έλεν Τριάντης έχει ένα άσχημο τραύμα στη σπονδυλική στήλη. Προσλαμβάνει τη Μαργαρίτα για μια σειρά συνεδριών μασάζ. Όταν η Μαργαρίτα βλέπει το τραύμα, υποψιάζεται ότι η Έλεν κακοποιείται. Ξεκινά μια έρευνα, εστιάζοντας στον σύζυγο της Έλεν, τον οποίο αρχίζει να παρακολουθεί. Κανείς δεν περιμένει την τραγωδία που θα ακολουθήσει.
- A Winter Mirage του Γκουότζου Γουάνγκ (Ηνωμένο Βασίλειο, 27’) Στο χειμερινό ηλιοστάσιο του 2025, στην πόλη Γιγού — το μεγαλύτερο κέντρο χονδρικού εμπορίου της Κίνας — η μητέρα του σκηνοθέτη σκέφτεται να κλείσει το κατάστημα αξεσουάρ της και να επιστρέψει στην παλιά της δουλειά στην κρατική όπερα, μέσα σε κλίμα οικονομικής αποσύνδεσης και εμπορικού πολέμου. Αγαπά τις ορχιδέες και νοσταλγεί τον πατέρα της.
- The city του Ξαβιέ Μοντοριόλ (Πορτογαλία, Ισπανία, 19’) Ένας άνδρας περνά την τελευταία του μέρα στο Πόρτο πριν επιστρέψει μόνιμα στην Ελλάδα. Η πόλη κουβαλά αναμνήσεις αγάπης και φιλίας, όμως έχει πλέον έρθει η ώρα των αποχαιρετισμών.
- Το Νησί της Αφροδίτης της Ρωξάνης Βαρελά (Ελλάδα, 25’) Σε ένα απομονωμένο σπίτι δίπλα στη θάλασσα, ένα ζευγάρι που μόλις γνωρίστηκε δοκιμάζει τα όρια της οικειότητας και της εμπιστοσύνης, καθώς η σχέση τους μετατρέπεται σε ένα υπόγειο παιχνίδι εξουσίας και επιβίωσης. Η απομόνωση, η φύση και το ένστικτο διαμορφώνουν μια απειλητική ατμόσφαιρα, όπου οι ρόλοι διαρκώς αντιστρέφονται.
- Με λένε Σεμέλη του Αρη Γεωργίου (Ελλάδα, 14’) Η Σεμέλη είναι μια νεαρή ζωγράφος. Όταν βρίσκεται στο χείλος της οριστικής απώλειας της μητέρας της, η ενηλικίωση μοιάζει πλέον με τη μοναδική της επιλογή.
- ICARUS του Χρήστου Καρδάνα (Βέλγιο, Γαλλία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, 20’) Ένα αγόρι που ασχολείται με την ελεύθερη κατάδυση, απελπισμένο να συνδεθεί ξανά με τον πατέρα του που πενθεί, ωθεί τον εαυτό του στα όριά του κάτω από το νερό.
- Majonezë της Τζούλια Γκραντινέτι (Ιταλία, 22’) Η Ελίρια ζει σε μια οικογένεια που εξουσιάζεται από τον αυστηρό πατέρα της, σε ένα απομονωμένο ορεινό χωριό της Αλβανίας. Παγιδευμένη μέσα σε μια καταπιεστική κοινωνία, δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να συγκρατήσει την οργή που μεγαλώνει μέσα της. Μέχρι που, μια μέρα, η ανάγκη της για εξέγερση παίρνει τον έλεγχο.
- Château La Belle των Τζανμάρκο Σέρα & Σιμόνα Νόμπιλε (Ιταλία, Ισπανία, 15’) Ελεύθερα εμπνευσμένο από πραγματικά γεγονότα, το Château La Belle αφηγείται την ιστορία ενός ασύλου στις Άλπεις τη δεκαετία του 1960, όπου γυναίκες υπέστησαν λοβοτομή, βιασμό και εξαναγκαστική εγκυμοσύνη, στο πλαίσιο ενός σκοτεινού κυκλώματος εμπορίας βρεφών.
- Little Rebels Cinema Club του Χόζι Ριζάλ (Ινδονησία, 17’) Το 2008, ο 14χρονος Ντόντι προσπαθεί να αναπαραστήσει μια εμβληματική σκηνή από ταινία με ζόμπι μαζί με τους τρεις καλύτερους φίλους του, χρησιμοποιώντας τη handycam του Άντζι, του θλιμμένου και οργισμένου emo αδελφού του.
The Unknown Painting
Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Ντοκιμαντέρ
Οι 13 ταινίες του φετινού προγράμματος συνθέτουν έναν συναρπαστικό, ζωντανό χάρτη από εικόνες. Τη φετινή Κριτική Επιτροπή του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος Ντοκιμαντέρ, απαρτίζουν ο σκηνοθέτης και παραγωγός Κωνσταντίνος Κακαρούντας, ο κριτικός κινηματογράφου Αλέξανδρος Παπαγεωργίου και ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Μάκης Παπαδημητρίου.
- I Died in Irpin της Αναστασία Φαλιλέεβα (Ουκρανία, 11’) Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, η σκηνοθέτρια και ο σύντροφός της εγκαταλείπουν το Κίεβο και καταφεύγουν στο Ιρπίν. Για δέκα ημέρες παραμένουν εγκλωβισμένοι στην υπό πολιορκία πόλη, μέχρι που καταφέρνουν να διαφύγουν με την τελευταία αποστολή εκκένωσης. Ο χρόνος περνά, όμως η αίσθηση πως ένα κομμάτι της πέθανε στο Ιρπίν δεν την εγκαταλείπει ποτέ. Μέσα από μια προσωπική και βαθιά υποκειμενική ματιά, η ταινία ανασυνθέτει αυτή την αληθινή ιστορία επιβίωσης.
- Dead Tongue του Χοσέ Χιμένες (Χιλή, 25’) Το 1980, ο Ρικάρδο Ρίφο εκπαιδεύεται ως εκπαιδευτής σκύλων από την Ίνγκριντ Ολντερέκ, την ισχυρότερη γυναίκα της μυστικής αστυνομίας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στη Χιλή. Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, μέσα σε ένα αφιλόξενο και κατεστραμμένο τοπίο, ο αγρότης περιπλανιέται στοιχειωμένος από την αδυναμία να αρθρώσει τη φρίκη που έζησε.
- Elysian Fields της Αννα-Μαρία Ντιτουά (Γερμανία, Ελλάδα, 28’) Σε έναν αιωνόβιο ελαιώνα, ο άνεμος διαπερνά τα ξερά φύλλα, φέρνοντας μαζί του τον φόβο της φωτιάς και της ξηρασίας. Περιπλανώμενη ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές μιας οικογένειας και τα δέντρα της, η ταινία ξεκινά μια αναζήτηση για την ελπίδα.
- σμύριδα, μάρμαρο και αμπέλι | του Ορέστη Ρούσκα (Ελλάδα, 21’) Στο νησί της Νάξου, ένας οινοποιός, ένας μελισσοκόμος, ένας μουσικός και ένας κάτοικος που επιχειρεί να αναβιώσει μια ιστορική γειτονιά αντιστέκονται σιωπηλά στον υπερτουρισμό, μέσα από τη δουλειά και τον τρόπο ζωής τους.
- Felicidad του Φραντσέσκο Μαστρολέο (Αυστραλία, Ιταλία, Ισπανία, 19’) Ένας κηπουρός που εργάζεται σε ένα θέρετρο στο νησί Λα Πάλμα αποφασίζει να ανέβει στην κορυφή του ηφαιστείου για να φυτέψει έναν κήπο μέσα στα ερείπια. Την ίδια στιγμή, ένα νεαρό κορίτσι που κάνει διακοπές στο ίδιο ξενοδοχείο βιώνει την πλήξη, αναλογίζεται την έννοια της ουτοπίας και αναζητά την ευτυχία.
- Πάσα στην Αλληλεγγύη. ΑΕΚ- ΠΑΡΤΙΖΑΝ 1999 της Ισμήνης Σακελλαροπούλου (Ελλάδα, 15’) Αυτό το 15λεπτο ντοκιμαντέρ αφηγείται το συγκλονιστικό ταξίδι της ποδοσφαιρικής ομάδας της ΑΕΚ στο εμπόλεμο Βελιγράδι του Απριλίου του 1999, εν μέσω των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, για έναν φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν. Μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό, μαρτυρίες και δραματοποιημένες αναπαραστάσεις, η ταινία αποτίει φόρο τιμής στη δύναμη του αθλητισμού να ενώνει τους ανθρώπους πέρα από σύνορα, μεταφέροντας ένα παγκόσμιο μήνυμα ειρήνης, αλληλεγγύης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
- Στην Aκρη της Μαρίας Πιλάτη (Ελλάδα, 29’) Ο Γιώργος υπήρξε ένα ανήσυχο και κακομαθημένο παιδί. Εξαιτίας μιας εκ γενετής αναπηρίας, γεννήθηκε με το ένα πόδι μακρύτερο από το άλλο, πέρασε δύο τάξεις του δημοτικού καθηλωμένος στο κρεβάτι του Νοσοκομείου Παίδων, υποβαλλόμενος σε μια πειραματική για την εποχή θεραπεία. Επιστρέφοντας στο χωριό του, στράφηκε στην εκκλησία και ακολούθησε τον μοναχικό βίο.
- The Girl Looking for the Cabin της Φαν Μοντέ (Γαλλία, 30’) Τον χειμώνα του 2011, ο νεαρός street artist Μπιλάλ Μπερενί ταξιδεύει στον μακρινό βορρά της Σουηδίας και απομονώνεται σε μια ξύλινη καλύβα, επιλέγοντας να ζήσει ως ερημίτης. Εκεί γράφει και εικονογραφεί το «The Cabin Notebook». Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, ο σκηνοθέτης ακολουθεί τα ίχνη του, αναζητώντας την καλύβα του· αναζητώντας τον κόσμο που αποτύπωσε. Ίσως και τον ίδιο.
- Land of Salvation της Ιφιγένειας Δημητρίου (Ελλάδα, 18’) Το Land of Salvation είναι μια ταινία μικρού μήκους που εκτυλίσσεται στον ιδιαίτερα φορτισμένο χώρο του Μουσείου Σωτηρία — του πρώην σανατορίου και ενός από τα σημαντικότερα πνευμονολογικά νοσοκομεία της Ελλάδας. Το όνομα «Σωτηρία» αποτυπώνει το πνεύμα φροντίδας που διαπερνά τον χώρο. Η ταινία δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της μόνιμης έκθεσης του μουσείου για τον αγώνα κατά της φυματίωσης και λειτουργεί ως προέκταση της αποστολής του: να διατηρεί τη μνήμη, να φωτίζει αθέατες ιστορίες και να προάγει τη συλλογική θεραπεία. Συνδυάζοντας αρχειακό υλικό και μυθοπλασία, η ταινία αναπτύσσεται μέσα από τρία βασικά επίπεδα: τη συλλογή του μουσείου, το αρχείο των ασθενών και τον ίδιο τον χώρο. Η αφήγηση δομείται γύρω από τέσσερις χαρακτήρες που κουβαλούν θραύσματα προσωπικής και συλλογικής μνήμης. Καθώς η κάμερα περιπλανιέται στο υπό διαμόρφωση κτίριο, η αρχιτεκτονική μετατρέπεται σε ζωντανή παρουσία που συνομιλεί με την αφήγηση.
- God-And-A-Half της Μαργαρίδα Ασίς (Πορτογαλία, 25’) Ένας άνδρας περιπλανιέται σε ένα εγκαταλελειμμένο νοσοκομείο. Χρόνια μετά την τελευταία τους συνάντηση, ένα πρόσωπο του οποίου τη ζωή είχε κάποτε σώσει τον αναζητά στο παλιό του γραφείο, ώστε μαζί να ανασυνθέσουν τη μνήμη ενός κοινού παρελθόντος.
- Five Seasons of my Childhood του Μπεσίμ Ουγκζμάιλι (Ισπανία, 14’) Ένα ταξίδι στις παιδικές αναμνήσεις φέρνει στην επιφάνεια μια νοσταλγία γεμάτη πόνο και αγάπη. Τίποτα δεν παραμένει όπως ήταν στην παιδική ηλικία· μόνο οι μνήμες περιπλανώνται ελεύθερες, φωτίζοντας εκ των υστέρων το παρελθόν. Το τοπίο και όλα όσα κάποτε υπήρχαν έχουν βίαια αλλοιωθεί και καταστραφεί. Οι εποχές έχουν πλέον εγκατασταθεί πάνω στα ερείπια μιας ταραγμένης μνήμης.
- The Unknown Painting του Νίκλας Πόβελαϊτ (Γερμανία, 11’) Στο κλιμακοστάσιο μιας πιτσαρίας κρέμεται ένας άγνωστος πίνακας. Ως ένα από τα εκατοντάδες αντικείμενα ενός βιντεοπαιχνιδιού τύπου First-Person Shooter, περνά απαρατήρητος από τους παίκτες. Η ιστορία του, όμως, αποκαλύπτει ένα προνόμιο που παραμένει αόρατο.
- ASPIS του Αντόνιο Ρομανιόλι (Ιταλία, 15’) Μέσα σε ένα ανέγγιχτο φυσικό τοπίο, μακριά από κάθε ανθρώπινο ίχνος, μια οχιά ξυπνά από τη χειμερία νάρκη. Όπως κάθε χρόνο, επανέρχεται στον κύκλο της ζωής της χωρίς καμία μνήμη του προηγούμενου. Όμως κάτι αλλάζει, και μια νέα συνείδηση αρχίζει να αναδύεται.
A Princess' Guide to Fairytale Love
Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Animation
Το φετινό πρόγραμμα του φεστιβάλ παρουσιάζει 14 ταινίες animation και στήνει ένα πολυσυλλεκτικό, συναρπαστικό μωσαϊκό όπου οι υπαρξιακές αγωνίες, τα σκοτεινά παραμύθια, οι πολιτικές αλληγορίες και οι πιο μύχιες, προσωπικές μνήμες παίρνουν μορφή στην οθόνη. Τη φετινή κριτική επιτροπή αποτελούν οι Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Κλεοπάτρα Κοραή, Παναγιώτης Φαφούτης.
- The Pool or Death of a Goldfish της Ντάρια Κόπιεκ (Πολωνία, 14’) Το “The Pool or Death of a Goldfish” αφηγείται τη χειριστική σχέση ανάμεσα σε μια μητέρα και την κόρη της. Η πρωταγωνίστρια, μέσα από την ανέκφραστη οργή και την καταπιεσμένη ανάγκη της να επαναστατήσει απέναντι στη μητέρα της, μεταμορφώνεται συμβολικά σε χρυσόψαρο. Λέξεις που δεν ειπώθηκαν, χειρονομίες και καταπιεσμένα συναισθήματα της παιδικής ηλικίας εκδηλώνονται μέσα από τη σκληρή στάση απέναντι στον εαυτό της και στους άλλους. Μέσα από μια κυκλική αφηγηματική δομή, η ηρωίδα επιτρέπει τελικά στον εαυτό της να βιώσει το πένθος, ανοίγοντας τον δρόμο προς την αυτοαποδοχή και τη συγχώρεση.
- A Princess' Guide to Fairytale Love των Βιολέτ Αβουάκ, Ράμια Χέγκντε, Τσεγκοφάτσο Τρέισι Πίτσενγκ, Κέλβιν Σάνι, Πολίνα Σαράτοβα & Ασίλ Σάτζι (Γαλλία, 6’) Η πριγκίπισσα Λουσέτ προσλαμβάνει έναν δράκο για να σκηνοθετήσει τη δική της απαγωγή — μόνο που σύντομα ανακαλύπτει πως το να κατασκευάζεις παραμύθια είναι πολύ πιο περίπλοκο απ’ όσο φανταζόταν.
- The Synthetic Age του Δημήτρη Αρμενάκη (Ελλάδα, 8’) Σε μια πόλη όπου οι άνθρωποι καταναλώνουν κινούμενα σχέδια, ένας σκύλος επανασυνδέεται με τους παλιούς του φίλους και μαζί προσπαθούν να ξεφύγουν από τους ανθρώπους.
- On Weary Wings Go By της Άνου-Λάουρα Τούτελμπεργκ (Εσθονία, Λιθουανία, 10’) Ένα χειμωνιάτικο κινηματογραφικό ποίημα για τη βόρεια φύση. Ο ήλιος χαμηλώνει, οι μέρες μικραίνουν, τα πουλιά πετούν προς τον Νότο, ενώ πορσελάνινα ζώα και έντομα κρύβονται από τον παγωμένο άνεμο και το χιόνι. Μόνο ένα μικρό κορίτσι από πορσελάνη περιπλανιέται σε ένα εγκαταλελειμμένο τοπίο, χωρίς διέξοδο.
- Flow of Being της Έλεν Ούντ (Βουλγαρία, Εσθονία, 11’) Ένα πρόσωπο παρασύρεται από τη ροή της ύπαρξης. Παίρνει μια απόφαση και συνεχίζει να κινείται αδιάκοπα, μέχρι που τα πάντα ενώνονται σε ένα.
- Humanity της Τερέζα Κοβάντοβα (Τσεχία, 8’) Μια μικρού μήκους animated κωμωδία με σκοτεινό χιούμορ, που φωτίζει τις καθημερινές παθογένειες της ανθρώπινης συνύπαρξης. Ένας κόσμος όπου οι πιο ενοχλητικές συνήθειες συναντούν τη μοιραία τους κατάληξη και οι πιο σκοτεινές επιθυμίες απελευθερώνονται.
- How του Μάρκο Μέστροβιτς (Κροατία, 9’) Μέσα από το άνοιγμα ανάμεσα στην πραγματικότητα και τις λεπτές ποιητικές μορφές, σουρεαλιστικές εικόνες και παράδοξες καταστάσεις αποκαλύπτουν αέναους κύκλους ύπαρξης.
- Caries της Αλίν Χέχλι (Ελβετία, 10’) Μια σαμάνα, αποφασισμένη να δημιουργήσει ένα μνημειώδες έργο τέχνης, ζωγραφίζει τις τοιχογραφίες της χωρίς να αντιλαμβάνεται πως βρίσκεται μέσα στο στόμα μιας ματαιόδοξης παρουσιάστριας δελτίου καιρού.
- No Room της Γέλενα Όροζ (Κροατία, 6’) Σε αυτή την ταινία, τα αυτοκίνητα έχουν πόδια. Ίσως γι’ αυτό αισθάνονται ελεύθερα να καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια όπως θέλουν. Μπορεί να μην υπάρχει χώρος — μήπως όμως θα μπορούσαμε να δείχνουμε λίγη περισσότερη κατανόηση ο ένας προς τον άλλον;
- 17 O'Clock της Φλάκα Κοκόλι (Βόρεια Μακεδονία, 10’) Μια τετραμελής οικογένεια προσπαθεί να διατηρήσει την καθημερινότητά της ενώ ο κόσμος γύρω της καταρρέει, κατά τη διάρκεια της ένοπλης σύγκρουσης του 2001. Καθώς οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται, οι δύο γονείς βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα διαρκές δίλημμα: να προστατεύσουν τα παιδιά τους κρατώντας τα εγκλωβισμένα μέσα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού ή να τους επιτρέψουν να βγουν έξω, να παίξουν στον ήλιο και να ζήσουν την παιδική τους ηλικία.
- Sulaimani της Βίνι Αν Μπος (Γαλλία, 20’) Ένα βράδυ, η Άλια και η Νίνα, δύο νεαρές γυναίκες από την Ινδία, συναντιούνται στο Sulaimani, ένα ινδικό εστιατόριο στο Παρίσι. Το δείπνο ξυπνά συναισθήματα και μνήμες που παρέμεναν θαμμένες, αποκαλύπτοντας σταδιακά τους λόγους που τις οδήγησαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Η Άλια δεν άντεχε πλέον τις κοινωνικές επιταγές της παραδοσιακής Ινδίας και συγκρούστηκε με την οικογένειά της, ενώ η Νίνα επέλεξε να φύγει για να στηρίξει οικονομικά τον σύζυγο και τα παιδιά της που έμειναν πίσω. Παρότι οι διαδρομές τους διαφέρουν, και οι δύο βιώνουν την ίδια νοσταλγία κατά τη διάρκεια αυτού του δείπνου που τις φέρνει, έστω και για λίγο, πιο κοντά στην πατρίδα τους.
- Ziki της Ρομπέρτα Παλμιέρι (Ιταλία, 13’) Ο Ζίκι είναι ένα αγόρι από το Κονγκό που ζει σε ένα χωριό μαζί με τη μητέρα του. Μια μέρα, ενώ παίζουν μαζί, ανακαλύπτει ένα μυστηριώδες τούνελ κάτω από το πάτωμα της κουζίνας τους. Παρακινημένος από την περιέργεια, αποφασίζει να το εξερευνήσει, όμως γλιστρά και πέφτει βαθιά μέσα του. Καθώς διασχίζει αυτόν τον υπόγειο κόσμο, έρχεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα χτισμένη πάνω στην εκμετάλλευση και τον πόλεμο που μαστίζουν την πατρίδα του.
- The Horizon from the Tip of the Nose του Ετιέν Μπονέ (Γαλλία, 8’) Διαγνωσμένος με πλήρη μυωπία από την ηλικία των έξι ετών, ο σκηνοθέτης έχει περάσει τη ζωή του μέσα σε μια θολή εικόνα του κόσμου. Ένα ταξίδι στις όχι πάντα ξεκάθαρες διαδρομές και μεταπτώσεις της οφθαλμολογίας.
- Fačuk της Μάιντα Σράβοβιτς (Κροατία, Σλοβενία, 13’) Σε ένα θεοσεβούμενο χωριό ανάμεσα σε δύο ποτάμια, η γέννηση ενός fachuk — ενός νόθου παιδιού — θεωρείται θανάσιμο αμάρτημα. Οι κάτοικοι αποστρέφονται τη νεαρή έγκυο γυναίκα που ετοιμάζεται να γεννήσει από στιγμή σε στιγμή. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό και σκληρό αγροτικό περιβάλλον, ο φόβος μεγαλώνει διαρκώς μέσα της.
Fragments of Life from the Place I Call Home
Εθνικό Σπουδαστικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα
Το Εθνικό Σπουδαστικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα επιστρέφει φέτος ως ένα από τα πιο ζωντανά τμήματα της διοργάνωσης, στρέφοντας το βλέμμα σε μια νέα γενιά δημιουργών που δοκιμάζει τις δυνάμεις της μέσα από το σινεμά μικρού μήκους. Τη φετινή κριτική επιτροπή αποτελούν οι Μαρία Ανδρονίκου, Μιρέλλα Λεγάκη, Κωστής Ραμπαβίλας.
- Εικοσιεφτά Ωρες της Ντιάννας Βασιλείου (Ελλάδα, 20’) Ο Adnan Rafique, με καταγωγή από το Πακιστάν, ζει στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια. Εργάζεται ως οδηγός ταξί στην Αθήνα, μεταφέροντάς μας στους καθημερινούς μας προορισμούς. Με ή χωρίς επιβάτες, διασχίζει ακούραστα τους δρόμους του κέντρου, προσκαλώντας μας στον δικό του κόσμο. Σε διαρκή κίνηση μέσα στο ταξί του, θυμάται το επικίνδυνο ταξίδι του προς την Ελλάδα, διασχίζοντας τα δύσβατα βουνά της Συρίας και της Τουρκίας, και μοιράζεται στιγμές από τη ζωή του: εκείνα τα Χριστούγεννα που δούλεψε 27 ώρες συνεχόμενα, τις δύο πατρίδες του, τις καθημερινές δυσκολίες, την οικογένειά του στο Πακιστάν, αλλά και την καλοσύνη αγνώστων που του έσωσε τη ζωή. Ένα ντοκιμαντέρ μέσα στο ταξί του Adnan — εν κινήσει — για έναν άνθρωπο που από «ξένος» έκανε την Αθήνα σπίτι του, αλλά και για την ίδια την πόλη, όπως αποκαλύπτεται μέσα από τη δική του ματιά.
- Πίσω απ' τις Σκιές του Κωνσταντίνου Ποταμιάνου (Ελλάδα, 13’) Το ελληνικό θέατρο σκιών ξεκίνησε πριν από 130 χρόνια. Ένας μαθητής του ελληνικού θεάτρου σκιών ταξιδεύει στην Κίνα, εκεί όπου η τέχνη αυτή γεννήθηκε πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια. Εκεί, στην περιοχή Wushan, ακολουθεί τον Κινέζο δεξιοτέχνη του θεάτρου σκιών He Shihong. Παρακολουθώντας τις παραστάσεις του και ακούγοντάς τον να μιλά για την τέχνη του και την πορεία του σε αυτήν, αναδεικνύονται πολλοί παραλληλισμοί, τους οποίους εκφράζει εντάσσοντας στην ταινία και τον δικό του δάσκαλο από το ελληνικό θέατρο σκιών. Αυτό το ντοκιμαντέρ αποτελεί μια πολιτιστική γέφυρα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κίνα, μέσα από την τέχνη του θεάτρου σκιών.
- New Mexico του Αντώνη Γκούμα (Ελλάδα, 19’) Καθώς πλησιάζει η απόφαση για την επιμέλεια του γιου της, μια γυναίκα στα όριά της παλεύει να διαχειριστεί τη δύσκολη σχέση με την αδελφή της — και την ακόμη πιο ασταθή σχέση με τον ίδιο της τον εαυτό.
- The Last Nomad του Φίλιππου Φερεντίνου (Ελλάδα, 20’) Μέλη της ελληνικής κοινότητας των Σαρακατσάνων, μιας πρώην νομαδικής ομάδας κτηνοτρόφων, μοιράζονται προσωπικές εμπειρίες και αναστοχάζονται την έννοια της ταυτότητας στον σύγχρονο κόσμο. Ένα αφιέρωμα στη συλλογική μνήμη μέσα από ένα βιωματικό ταξίδι που ξεκινά από το παρελθόν, διατρέχει το παρόν και στρέφεται προς το μέλλον.
- Cut the Tie της Aννας Οικονόμου (Ελλάδα, 4’) Η ιστορία της σχέσης ενός κοριτσιού με τη διατροφική της διαταραχή, όπως εκφράζεται μέσα από τον χορό.
- μυθολοΒΙΑ του Βασίλη Χαστά (Ελλάδα, 10’) Ένα ντοκιμαντέρ που διερευνά τις πολλαπλές αναπαραστάσεις της βίας στην ελληνική μυθολογία.
- Wild Cherry του Πάνου Ζιώγα (Ελλάδα, 18’) Ένα νεαρό αγόρι, που ζει στην ελληνική ύπαιθρο με τον πατέρα του, καλείται να αντιμετωπίσει μια βίαιη οικογενειακή παράδοση στα γενέθλιά του: τη σφαγή μιας κατσίκας. Το τελετουργικό αυτό αποτελεί αναπόφευκτο βήμα για να περάσει στην ενηλικίωση, ακόμη κι αν οι αξίες του συγκρούονται με εκείνες του πατέρα του. Υπό συνεχή πίεση, αποφασίζει να δραπετεύσει και, έπειτα από μια συνάντηση με μια μυστηριώδη παρουσία, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δύσκολη απόφαση.
- Πορτραίτο ενός βιολιστή της Γεωργίας Εδιρνέλη (Ελλάδα, 8’) Ένα σύντομο πορτρέτο ενός Αλβανού μουσικού του δρόμου, γυρισμένο στην καρδιά της Θεσσαλονίκης.
- ΛΕΥΡΕΣΘΗΣ της Ιωάννας Ρουμελιώτη (Ελλάδα, 25’) Όταν η μητέρα του αυτοκτονεί, ο Ντίνος επιστρέφει στο χωριό όπου μεγάλωσε. Αντιμέτωπος με την ορθόδοξη παράδοση που της αρνείται την ταφή, εκείνος — σαν μια σύγχρονη Αντιγόνη — αψηφά τις κοινωνικές συμβάσεις, επιλέγοντας ένα προσωπικό τελετουργικό αποχαιρετισμού.
- Αστρικές Συνουσίες της Περσεφόνης Φραγκουλάκη (Ελλάδα, 12’) Κακοί οιωνοί προμηνύονται, την ώρα που μια πρόσκληση για ένα ρομαντικό δείπνο περιμένει απάντηση.
- Fragments of Life from the Place I Call Home του Ανδρέα Λαζίδη (Ελλάδα, 18’) Σε αυτό το κινηματογραφικό ημερολόγιο, ο Ανδρέας επιχειρεί να καταγράψει την καθημερινότητα του πατρικού του σπιτιού, όταν όλοι απουσιάζουν. Το πορτρέτο της οικογένειάς του αποκαλύπτεται μέσα από τα ίχνη που έχουν απομείνει. Βιντεοταινίες από τα παιδικά του χρόνια, γυρισμένες στο ίδιο σπίτι, ζωντανεύουν ξανά ως μια προσπάθεια αντίστασης στη λήθη. Αυτές οι ανασυνθέσεις της μνήμης κουβαλούν το βάρος της απώλειας, της περασμένης νιότης και των ξεχασμένων ονείρων.
- Στο παζάρι του Κώστα Φούντα-Αλουπογιάννη (Ελλάδα, 12’) Ακολουθώντας την Πηνελόπη, τον Μανώλη και τον Στέλιο στη δουλειά τους. Λαϊκή αγορά στο κέντρο της Αθήνας: προϊόντα, άνθρωποι και σχέσεις.
- Our University Presents του Γιώργου Ζαλογιάννη (Ελλάδα, 19’) Πέντε τυχαία επιλεγμένοι φοιτητές δίνουν αγώνα με τον χρόνο για να δημιουργήσουν μια διαφήμιση για το πανεπιστήμιό τους, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν καμία απολύτως γνώση για το πώς να το κάνουν. Διοργάνωση: Δήμος Αιγιαλείας Συνδιοργάνωση: Περιφερειακή Ένωση Δήμων Δυτικής Ελλάδας.
Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες για την 5η διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου «Θόδωρος Αγγελόπουλος», μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του, καθώς και τα προφίλ του σε Facebook και Instagram.
