Πέθανε ο Αγγελος Αντωνόπουλος

«Ο χρόνος σε αναγκάζει να είσαι φιλόσοφος, να σκέφτεσαι τις ταχύτητές του που αλλάζουν από ηλικία σε ηλικία. Πρέπει να έχεις χιούμορ για τον χρόνο. Για να το καταφέρεις, πρέπει να είσαι ικανοποιημένος για όσα πέρασαν, όσα έζησες».

Πέθανε σε ηλικία 94 ετών ο αγαπημένος ηθοποιός Αγγελος Αντωνόπουλος. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή ενώ βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη η κηδεία του στην Κάρυστο Ευβοίας - μια επιθυμία του ίδιου του ηθοποιού.

Με την απώλειά του, ο ελληνικός κινηματογράφος και η τηλεόραση αποχαιρετούν μία από τις πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες τους. Για περισσότερες από έξι δεκαετίες, ο Αγγελος Αντωνόπουλος υπηρέτησε την υποκριτική με συνέπεια, κύρος και μια σπάνια χαμηλόφωνη αλλά τόσο ισχυρή σε αντίκτυπο αίσθηση ποιότητας που τον ξεχώρισε από τους περισσότερους συναδέλφους της γενιάς του.

Με τον Τάκη Κανελλόπουλο και την Αλεξάνδρα Λαδικού στην πρεμιέρα της «Παρένθεσης» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Γεννημένος στον Πειραιά το 1932, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν και από τα πρώτα του βήματα έδειξε ότι διέθετε μια ιδιαίτερη σκηνική παρουσία. Αν και η θεατρική του διαδρομή ήταν σπουδαία, το πλατύ κοινό τον γνώρισε κυρίως μέσα από τον κινηματογράφο και αργότερα από την τηλεόραση, όπου εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους πρωταγωνιστές της εποχής του.

Στη μεγάλη οθόνη εμφανίστηκε σε δεκάδες ταινίες, χτίζοντας μια καριέρα που συνδύαζε το εμπορικό σινεμά με πιο απαιτητικές παραγωγές. Ανάμεσα στις πιο γνωστές κινηματογραφικές συμμετοχές του ξεχωρίζουν οι ταινίες «Η Μεγάλη Απόφαση», «Ο Ανθρωπος με το Γαρύφαλλο», «Κονσέρτο για Πολυβόλα», «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω», «Το Ευτυχισμένο Πρόσωπο της Λεωνόρας», «Ορατότης Μηδέν», «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», «Πονηρό Θηλυκό... Κατεργάρα Γυναίκα!», «Σ' Αγαπώ» καθώς και η μεταγενέστερη «Αλεξάνδρεια» του 2001.

Ιδιαίτερη θέση στη φιλμογραφία του θα έχουν πάντα οι δύο ταινίες που έκανε με τον Τάκη Κανελλόπουλο, η εμβληματική «Εκδρομή» με την Λίλυ Παπαγιάννη του 1966 και η η «Παρένθεση» το 1968 με την Αλεξάνδρα Λαδικού.

Εκδρομή

Στα γυρίσματα του «Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο»

Η επιβλητική φυσιογνωμία, η χαρακτηριστική βαθιά φωνή και η ικανότητά του να αποδίδει πρόσωπα εξουσίας, διανοούμενους ή σύνθετους δραματικούς χαρακτήρες τον έκαναν ιδανικό για ρόλους με ιδιαίτερο βάρος.

Σε μικρό ρόλο στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο «Ενας Μεγάλος Ερωτας» του Ντίνου Δημόπουλου το 1964

Πονηρό Θηλυκό, Κατεργάρα Γυναίκα

Παρότι δεν συνδέθηκε ποτέ με την εικόνα του σταρ που χαρακτήριζε άλλους ηθοποιούς της εποχής του, ο Αντωνόπουλος κατάφερε να αποκτήσει κάτι πιο διαχρονικό: τον σεβασμό του κοινού και των συναδέλφων του, καθώς κάθε εμφάνισή του στην οθόνη απέπνεε σοβαρότητα και επαγγελματισμό, στοιχεία που τον κράτησαν ενεργό και δημιουργικό για δεκαετίες.

Εξίσου σημαντική υπήρξε η παρουσία του στην ελληνική τηλεόραση. Το 1971 συμμετείχε στον θρυλικό «Αγνωστο Πόλεμο», μία από τις πιο ιστορικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, που τον καθιέρωσε σε εκατομμύρια τηλεθεατές. Στα χρόνια που ακολούθησαν πρωταγωνίστησε σε επιτυχημένες σειρές όπως οι «Πανθέοι», «Το Φως του Αυγερινού», «Μαντάμ Σουσού», «Πρόβα Νυφικού» και «Τα Παιδιά της Νιόβης», αφήνοντας το αποτύπωμά του σε διαφορετικές εποχές της μικρής οθόνης.

Πέρα από την υποκριτική, ασχολήθηκε με τη συγγραφή, εκδίδοντας μυθιστορήματα και ποιητικές συλλογές. Συνεργάστηκε με τον Αλέξη Μινωτή, την Κατίνα Παξινού, τη Βέρα Ζαβιτσιάνου, τον Μάνο Κατράκη, τον Ερρίκο Ανδρέου, τον Βασίλη Γεωργιάδη κ.ά. Επαιξε στο θέατρο τον Καρλ Μαρξ το 2007.

Εχει επίσης εκδώσει δύο μυθιστορήματα «Οι Επιβάτες του Φεγγαριού» (Εκδόσεις Αιώρα, 2006) και «Μη Μιλάς Πατέρα, έχεις Πεθάνει» (Εκδόσεις Αιώρα, 2015), καθώς και μία ποιητική συλλογή «Αφύλαχτη Διάβαση» που κυκλοφόρησε το 2011 από τις ίδιες εκδόσεις.

Ο Αγγελος Αντωνόπουλος ανήκε σε μια γενιά ηθοποιών που αντιμετώπιζαν το επάγγελμα ως λειτούργημα. Η πορεία του δεν χαρακτηρίστηκε από θορυβώδη δημοσιότητα, αλλά από σταθερή προσφορά και διαρκή παρουσία σε έργα που σημάδεψαν το ελληνικό σινεμά και την τηλεόραση.