Ο Ρίντλεϊ Σκοτ έχει διανύσει σχεδόν μισό αιώνα πίσω από την κάμερα και έχει αφήσει το αποτύπωμά του σε μερικά από τα σημαντικότερα κεφάλαια του σύγχρονου κινηματογράφου, από το «Alien» και το «Blade Runner» μέχρι το «Θέλμα και Λουίζ» και τον «Μονομάχο». Στα 88 του, όμως, δεν δείχνει την παραμικρή διάθεση να κατεβάσει ταχύτητα. Με αφορμή την κυκλοφορία του «The Dog Stars», της μεταποκαλυπτικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας με πρωταγωνιστή τον Τζέικομπ Ελόρντι, ο σκηνοθέτης παραχώρησε ακόμη μία από εκείνες τις συνεντεύξεις που θυμίζουν γιατί κάθε δήλωσή του καταλήγει να γίνεται είδηση.
Αυτή τη φορά, ο Σκοτ αποφάσισε να επαναπροσδιορίσει ακόμη και τον ίδιο τον τίτλο που συνοδεύει την καριέρα του, δηλώνοντας στους «Times» ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του κινηματογραφιστή αλλά... «influencer». Η εξήγησή του έχει όλη την αφοπλιστική αυτοπεποίθηση που χαρακτηρίζει τις δημόσιες τοποθετήσεις του: «Κάθε φορά είσαι ευάλωτος. Επίσης, δεν θέλω ποτέ να επαναλαμβάνομαι και όλες οι ταινίες μου ήταν σωστές για την εποχή τους. Πολύ συχνά ήμουν μπροστά από την εποχή μου και, όταν είσαι μπροστά από την εποχή σου, είσαι influencer. Οπότε δεν είμαι σκηνοθέτης, είμαι influencer». Και είναι δύσκολο να αρνηθεί κανείς ότι σε αρκετές περιπτώσεις είχε πράγματι προβλέψει προς τα πού θα κινηθεί το σινεμά, με το «Alien» και το «Blade Runner» να αποτελούν δύο από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα, ενώ το «Θέλμα και Λουίζ» και ο «Μονομάχος» απέκτησαν με τα χρόνια μια θέση πολύ πιο σημαντική από εκείνη που είχαν κατά την αρχική τους κυκλοφορία.
Διαβάστε ακόμα: Ο Ρίντλεϊ Σκοτ δεν έχει σκοπό να αφήσει την σκηνοθεσία
Από την άλλη, η πιο πρόσφατη φιλμογραφία του δεν έχει πάντοτε την ίδια λάμψη με τα κλασικά έργα του. Μετά το εξαιρετικά επιτυχημένο «The Martian» του 2015, το οποίο απέσπασε μεταξύ άλλων υποψηφιότητα για Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ακολούθησαν τα «Alien: Covenant», «Ολα τα Λεφτά του Κόσμου», «Η Τελευταία Μονομαχία», «Ο Οίκος Gucci», «Ναπολέων» και «Μονομάχος ΙΙ», μια σειρά από παραγωγές που δημιούργησαν αρκετά διαφορετικές αντιδράσεις. Παρ’ όλα αυτά, ο Σκοτ εξακολουθεί να κοιτάζει μπροστά και έχει ήδη αρκετά σχέδια στο μυαλό του. Οπως αποκάλυψε, θέλει να κάνει σύντομα ένα γουέστερν, ένα είδος που δεν έχει επιχειρήσει ποτέ μέχρι σήμερα, ενώ παράλληλα σκέφτεται ένα μιούζικαλ και μια «θαυμάσια ταινία για τον αφρικανικό ελέφαντα».
Οταν, βέβαια, η συζήτηση φτάνει στο σύγχρονο Χόλιγουντ, ο σκηνοθέτης δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αφορμή για να εκφράσει την απογοήτευσή του από την κατεύθυνση που έχει πάρει η κινηματογραφική βιομηχανία. «Κοιτάξτε, σήμερα όλα έχουν να κάνουν με ένα δολοφονημένο κορίτσι στο δάσος, ή με έναν πράκτορα του FBI που είναι καλύτερος από όλους τους άλλους, ή με έναν υπερήρωα», είπε χαρακτηριστικά. «Γαμώτο! Πρέπει να υπάρχουν κι άλλες ιστορίες να πούμε». Η δήλωση αυτή ταιριάζει απόλυτα με τη δημόσια εικόνα που έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια, καθώς ο Σκοτ έχει επανειλημμένα ασκήσει σκληρή κριτική στο σύγχρονο σινεμά και στις τάσεις του Χόλιγουντ, χωρίς να δείχνει ιδιαίτερη διάθεση να μετριάσει τα λόγια του.
Ισως τελικά αυτό να είναι και ένα από τα μυστικά της εντυπωσιακής αντοχής του στον χρόνο. Ο Ρίντλεϊ Σκοτ έχει την αυτοπεποίθηση ενός δημιουργού που γνωρίζει πολύ καλά τη θέση που κατέχει στην ιστορία του κινηματογράφου και δεν φοβάται να την υπερασπιστεί, ακόμη κι όταν οι τελευταίες του ταινίες δεν καταφέρνουν πάντοτε να δικαιώσουν τις μεγάλες του δηλώσεις. Είτε χαρακτηρίζει τον «Μονομάχο ΙΙ» «την καλύτερη ταινία που έχω κάνει ποτέ», είτε αποθεώνει το «G.I. Jane» ως «την καλύτερη φιλογυναικεία ταινία που γυρίστηκε ποτέ», είτε αποκαλεί τις ταινίες με υπερήρωες «βαρετές σαν τα σκατά», οι συνεντεύξεις του παραμένουν ένα μικρό κινηματογραφικό θέαμα από μόνες τους. Και όσο ο Σκοτ συνεχίζει να γυρίζει ταινίες, να ανοίγει καινούργια κεφάλαια και να κυνηγά την επόμενη μεγάλη ιδέα του, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα συνεχίσει να μας χαρίζει ατάκες που θα συζητάμε πολύ μετά την έξοδο των ταινιών του από τις αίθουσες.
Διαβάστε ακόμα:
