Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Η επιστροφή στις ρίζες του φαίνεται πως αποτελεί την επόμενη σελίδα στην καριέρα του Ασγκάρ Φαραντί. Ο Ιρανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σύγχρονου παγκόσμιου κινηματογράφου, επιβεβαίωσε πως γράφει την επόμενη ταινία του στα φαρσί, με στόχο να έχει ολοκληρώσει το σενάριο μέσα στον επόμενο χρόνο. Για την ώρα, οι λεπτομέρειες της ιστορίας παραμένουν κρυφές, όμως ένα πράγμα έχει ήδη ξεκαθαρίσει: η νέα ταινία δεν πρόκειται να γυριστεί στο Ιράν, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος επέστρεψε μόνιμα στη χώρα νωρίτερα μέσα στη χρονιά.
Ο Φαραντί εξακολουθεί να θεωρεί πως το σημερινό πολιτικό και κοινωνικό κλίμα δεν του επιτρέπει να εργαστεί εκεί όπως θα επιθυμούσε, καθώς η σχέση του με τη χώρα παραμένει στενή, αλλά ταυτόχρονα περίπλοκη. «Η επιθυμία μου είναι να εργάζομαι στη γλώσσα μου, στον πολιτισμό μου», δήλωσε χαρακτηριστικά στο Screen κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο, εξηγώντας ουσιαστικά γιατί η επιστροφή στα φαρσί έχει για εκείνον τόσο μεγάλη σημασία.
Η απόφαση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν αναλογιστεί κανείς πως η πιο πρόσφατη ταινία του, «Παράλληλες Ιστορίες», αποτέλεσε μια διαφορετική κατεύθυνση για τον δημιουργό. Γυρισμένη στα γαλλικά και με πρωταγωνιστές την Ιζαμπέλ Ιπέρ, τη Βιρζινί Εφιρά και τον Βενσάν Κασέλ, η ταινία έκανε πρεμιέρα στις Κάννες, όπου δεν κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις των κριτικών, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει βρει διανομή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η υποδοχή της υπήρξε σαφώς πιο ψυχρή σε σχέση με προηγούμενες δουλειές του Φαραντί, κάτι που αποτυπώνεται και στο 19% που συγκεντρώνει στο Rotten Tomatoes. Παρότι η ταινία διαθέτει ανατροπές και μια διάθεση να παίξει με τις προσδοκίες του θεατή, μοιάζει να απέχει από εκείνο το σύνθετο, ασφυκτικά ανθρώπινο οικογενειακό δράμα που έκανε τον σκηνοθέτη να ξεχωρίσει.
Διαβάστε εδώ τη γνώμη του Flix για τις «Παράλληλες Ιστορίες» του Ασγκάρ Φαραντί.
Την ίδια στιγμή, ο Φαραντί δεν φαίνεται να σκέφτεται την επιστροφή του στις ΗΠΑ, όπου είχε περάσει τρία χρόνια ερευνώντας και γράφοντας το συγκεκριμένο πρότζεκτ, καθώς όπως εξήγησε αισθάνθηκε πως μετά από αυτό το διάστημα δεν μπορούσε πλέον να συνδεθεί με το περιβάλλον. Η Γαλλία έγινε τελικά ο επόμενος σταθμός του, ενώ για τη νέα του ταινία το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να αποτελεί την επικρατέστερη επιλογή.
Η πορεία του Φαραντί, άλλωστε, έχει χτιστεί πάνω σε ιστορίες όπου η οικογένεια, οι ενοχές, τα μυστικά και οι δύσκολες ηθικές επιλογές μετατρέπονται σε κινηματογραφικό πεδίο μάχης. Από το «Τι απέγινε η Ελι» και τον «Ενας Χωρισμό» μέχρι το «Παρελθόν», τον «Εμποράκο» και τον «Ενα Ηρωα», ο σκηνοθέτης κατάφερε να δημιουργήσει ένα προσωπικό ύφος που συνδυάζει το κοινωνικό σχόλιο με το ψυχολογικό δράμα, συχνά αφήνοντας τον θεατή να αποφασίσει μόνος του ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο.
Οι δύο νίκες του στα Οσκαρ, για τον «Ενας Χωρισμό» και τον «Εμποράκο», επισφράγισαν μια περίοδο κατά την οποία το όνομά του βρέθηκε σταθερά ανάμεσα στους κορυφαίους δημιουργούς του παγκόσμιου σινεμά. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η πορεία του έχει γίνει πιο ακανόνιστη, με τον ίδιο να αναζητά διαφορετικές γλώσσες, χώρες και κινηματογραφικά περιβάλλοντα, χωρίς πάντα να καταφέρνει να αναπαράγει τη δύναμη των σημαντικότερων έργων του. Η επιλογή του να επιστρέψει στα φαρσί μοιάζει, επομένως, περισσότερο με καλλιτεχνική επανασύνδεση παρά με μια απλή αλλαγή γλώσσας.
Μένει πλέον να φανεί αν αυτή η επιστροφή στις κινηματογραφικές και πολιτισμικές του ρίζες θα οδηγήσει τον Ασγκάρ Φαραντί σε μια νέα δημιουργική κορύφωση. Την ίδια ώρα, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα για την τύχη του «Parallel Tales» στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η ταινία δεν κατάφερε να εξασφαλίσει θέση ούτε στο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο ούτε σε εκείνο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, γεγονός που δεν βοηθά ιδιαίτερα τις πιθανότητές της να βρει αμερικανική διανομή.
Για τον Φαραντί, όμως, το επόμενο κεφάλαιο φαίνεται να βρίσκεται αλλού. Η επιστροφή στη μητρική του γλώσσα ίσως είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται ένας δημιουργός ο οποίος, όταν αφήνεται να κινηθεί μέσα στο οικείο πολιτισμικό του περιβάλλον, έχει αποδείξει ξανά και ξανά πως μπορεί να μετατρέψει τις πιο καθημερινές οικογενειακές συγκρούσεις σε ιστορίες με παγκόσμια απήχηση.
Διαβάστε ακόμα: