Ο Δρ. Σαμίν είναι ένας πετυχημένος κοινωνιολόγος, καθηγητής και influencer αυτοβελτίωσης, με χιλιάδες ακόλουθους, πατέρας και σύζυγος μιας τέλειας οικογένειας. Τον συναντάμε όταν η δημοφιλία του βρίσκεται στο απόγειο της και ο ίδιος μπροστά στη μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής του που συνδέεται με την ανέγερση ενός κτιρίου του οποίου έχει αναλάβει τη διαφήμιση. Μια ανώνυμη όμως καταγγελία στα κοινωνικά δίκτυα από δύο κοπέλες που υποστηρίζουν ότι ο καθηγητής τους κατέστρεψε τη ζωή κάνοντας τους ανήθικες προτάσεις, θα γίνει η ρωγμή που θα αρχίσει να διαβρώνει την ευτυχία του, να δηλητηριάζει τη σχέση με τη γυναίκα του, να απειλεί τη ζωή της κόρης του, να του στερεί όλα τα «προνόμια» που είχε κερδίσει μέσα στα χρόνια.
Από τη μια στιγμή στην άλλη ο έγκριτος επιστήμονας, ο στοργικός πατέρας, ο δυναμικός συνεταίρος, ένα πρότυπο για μια κοινωνία που επενδύει στην ηθική, την τάξη και την… επιτυχία, θα δει τη σύζυγό του, τα αφεντικά του, τους μαθητές του, μια ολόκληρη κοινωνία να τον αμφισβητούν και να στρέφονται εναντίον του, καθώς «κρίματα» του παρελθόντος του έρχονται τώρα να φωτίσουν πως δεν υπήρξε σε καμία περίπτωση ο τέλειος άντρας που όλοι πίστευαν ότι είναι.
Οσο ενδιαφέρουσα μοιάζει, μέχρι τουλάχιστον κάποιο σημείο, η σεναριακή ανάπτυξη μιας πτώσης ενός άντρα που την ίδια ώρα που ο κόσμος του κατακρημνίζεται η δημοφιλία του στα κοινωνικά δίκτυα ανεβαίνει, δεν συμβαίνει το ίδιο με την αφήγηση μιας ταινίας που θυμίζει τηλεοπτική ίντριγκα. Ο,τι ξεκινάει σαν ένα στιβαρό σύγχρονο κοινωνικό δράμα πέφτει γρήγορα στο επίπεδο ενός μελοδράματος που θέλει να μιλήσει για την υποκρισία και τα ψέματα πάνω στα οποία χτίζεται η ευημερία.
Παρά, όμως, τη φαινομενικά δύσκολη «συζήτηση» που ανοίγει, αλλάζοντας διαρκώς διάθεση και στάση απέναντι στον κεντρικό του ήρωα και την ενοχή του, το φιλμ του Αλιρέζα Σαμαντί, μακριά από το ιρανικό σινεμά που γνωρίζουμε στη Δύση, χωρίς πραγματικό ενδιαφέρον για τους ήρωες του, με ερμηνείες που προδίδουν διαρκώς το ρεαλισμό και υποπλοκές που θα ταίριαζαν σε μια μίνι - σειρά, ολοκληρώνει τελικά μια απλοϊκή και άκρως συντηρητική κριτική μιας κοινωνίας που βλέπει για πρώτη φορά τον εαυτό της στο παραμορφωτικό καθρέφτη.