1 μέρα πριν το Halloween: «Suspiria» του Ντάριο Αρτζέντο

ΑΠΟΨΗ 30 OCT 2016  /  Δημήτρης Δημητρακόπουλος

Halloween Horrorthon! Το Flix μετράει αντίστροφα για τη μέρα του Halloween στις 31 Οκτωβρίου και παρακολουθεί με μανία ταινίες τρόμου. Ουρλιάξτε μαζί του.

Κραυγή πρώτη. Ταπετσαρίες με λουλούδια που αποσπούν την προσοχή από τον τρόμο που κρύβεται πίσω από την κουρτίνα, κόκκινο της κόλασης που δοξάζει με θρησκευτική ευλάβεια το μεγαλείο του Technicolor, νεαρές μπαλαρίνες που ανάμεσα στο εξαντλητικό πρόγραμμα της σχολής και τα εφηβικά ανταγωνιστικά ιντερλούδια έχουν να στριμώξουν στις υποχρεώσεις τους και την επιβίωση από μία σαδίστρια μάγισσα που διψάει για αίμα. Μήπως είναι απλά ένα παραμύθι των αδερφών Γκριμ;

Μετρήστε αντίστροφα ως το Halloween - με δική σας ευθύνη:

Suspiria 607

Κραυγή δεύτερη. Κοντινά σε μάτια που ανοίγουν διάπλατα από τον τρόμο, γωνίες λήψεις που παραμορφώνουν τον χώρο και δημιουργούν μια σουρεαλιστική ατμόσφαιρα που πλησιάζει, παραδίδεται άνευ όρων καλύτερα, στην παράνοια, έντονες αντιθέσεις χρωμάτων που προσδίδουν στον εφιάλτη την πιο επικίνδυνη εκδοχή του camp και αριστουργηματικές εικαστικές συνθέσεις που ταυτίζουν τον τρόμο με την ψυχεδέλεια. Μήπως είναι απλά μια χαμένη ταινία από την εποχή του γερμανικού εξπρεσιονισμού;

Suspiria 607

Κραυγή τρίτη. Μαχαίρια που διαπερνούν το στήθος για να καρφωθούν στην καρδιά όσο ακόμα εκείνη χτυπά, βουτιές στον κενό με το πτώμα να δημιουργεί υψηλή τέχνη μέσα στην αρχιτεκτονική του χώρου, κόκκινα χείλη που ξεψυχούν και μετατρέπονται σε πίνακα ζωγραφικής, κάδρα που υποστηρίζουν χωρίς ντροπή ότι «αφού η οθόνη πρόκειται να γεμίσει με θάνατο και αίμα, ας είναι τουλάχιστον μια όμορφη εικόνα». Μήπως είναι απλά ένα ακομπλεξάριστο, καλλιτεχνικό slasher;

Suspiria 607

Στην ουσία, ο Αρτζέντο επανερμηνεύει ένα ολόκληρο φιλμικό είδος, δημιουργεί ποίηση μέσα από την φρίκη και αποδεικνύει ότι στον κινηματογράφο δεν έχει σημασία τι έχεις να πεις αλλά πώς ακριβώς το λες.

Suspiria 607

Κραυγή τέταρτη. Πυρετώδεις νότες από πλήκτρα που παίρνουν φωτιά, βροντές και αστραπές που αποκρύπτουν κρίσιμα σημεία μιας συνομιλίας που ενδεχομένως να αφορά τους λόγους που μια μαθήτρια θέλει να το σκάσει από την Ακαδημία μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, ηχητικός σχεδιασμός που μετατρέπει την μελωδία του soundtrack και τις αγωνιώδεις στριγκλιές των θυμάτων σε ένα ενιαίο μουσικό σύνολο που στοιχειώνει την Σούζι της Τζέσικα Χάρπερ και συνοδεύει εικόνες που κόβουν την ανάσα (και τον λαιμό νεαρών κοριτσιών) στη μεγάλη οθόνη. Μήπως είναι απλά μια ροκ όπερα;

 Suspiria 607

Κραυγή πέμπτη. Η «Suspiria» είναι σε ίσα μέρη όλα τα παραπάνω αλλά και τόσα ακόμη περισσότερα. Με αυτή την ταινία, ο Ντάριο Αρτζέντο εξελίσσει την giallo (αλλά και την γοτθική) κληρονομιά που παρέδωσε στα χέρια του ο Μάριο Μπάβα σε κάτι ολότελα καινούριο, αποδέχεται την φαντασιακή διάσταση του τρόμου και ταυτίζει το ωραίο με το μακάβριο και το γκροτέσκο με το ερωτικό, ανταλλάσσει την αδύναμη σεναριακή βάση της ταινίας του (κλασικός Αρτζέντο άλλωστε) με τη μεγαλύτερη δυνατή οπτική ευρεσιτεχνία που μπορεί κανείς να φανταστεί και μετατρέπει με ιδιοφυή ικανότητα μια αρχετυπική (ίσως και χαζή) ιστορία τρόμου με μάγισσες σε μια οπερετική, φονική πανδαισία όπου το χρώμα, η μουσική και η αρχιτεκτονική είναι αναπόσπαστα κομμάτια της αφήγησης. Στην ουσία, ο Αρτζέντο επανερμηνεύει ένα ολόκληρο φιλμικό είδος, δημιουργεί ποίηση μέσα από την φρίκη και αποδεικνύει ότι στον κινηματογράφο δεν έχει σημασία τι έχεις να πεις αλλά πώς ακριβώς το λες. Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά η εικονογραφία της «Suspiria» παραμένει το ίδιο έντονη, η επιρροή της το ίδιο ισχυρή, η φαντασία της το ίδιο ανέγγιχτη. Ακριβώς όπως συμβαίνει και με εκείνα τα σκοτεινά παραμύθια, στην συντροφιά των οποίων δικαιωματικά ανήκει.

Suspiria 607

Κραυγή νιοστή. Ναι, η «Suspiria» δεν βγάζει πολλές στιγμές νόημα. Ποιος είπε όμως ότι οι εφιάλτες οφείλουν να εξηγούνται με την λογική;

Dario Argento 607 Ο Ντάριο Αρτζέντο στα γυρίσματα του «Suspiria»

Bloody bonus: Ενισχύοντας την «παραμυθένια» αίσθηση της ταινίας, η βασική ιδέα λέγεται ότι προέρχεται από τις ιστορίες που διηγούνταν η γιαγιά της Ντάρια Νικολόντι (συζύγου του Αρτζέντο και συν-σεναριογράφου του φιλμ) στην εγγονή της, σύμφωνα με τις οποίες η ίδια είχε διαφύγει όταν ήταν μικρή από μια ακαδημία χορού επειδή κρυφά πραγματοποιούνταν εκεί τελετές μαγείας. Μάλιστα, ο Αρτζέντο ήθελε η ταινία του να αφορά όντως μια σχολή χορού για δωδεκάχρονα κορίτσια, γεγονός που φυσικά απορρίφτηκε από τους παραγωγούς καθώς δεν υπήρχε περίπτωση με αυτό τον τρόπο να περάσει η ταινία από την επιτροπή καταλληλότητας. Ο Αρτζέντο, λοιπόν, αναγκάστηκε μεν να μετατρέψει τα δωδεκάχρονα του σεναρίου σε κοπέλες είκοσι χρονών, όμως κατά τα άλλα δεν άλλαξε γραμμή από τους διαλόγους με αποτέλεσμα οι ατάκες να εκπέμπουν πλέον μια απόκοσμη αφέλεια. Για τον ίδιο λόγο, τα χερούλια των διάφορων πορτών τοποθετήθηκαν πιο ψηλά από όσο συνήθως ώστε οι ηθοποιοί να αναγκάζονται να σηκώνουν τα χέρια όταν τα χρησιμοποιούν, όπως θα έκαναν στη θέση του και τα μικρά παιδιά. Υπόκλιση.

Δείτε εδώ το αυθεντικό trailer του «Suspiria» του Ντάριο Αρτζέντο από το 1977:


Διαβάστε ακόμη:

Suspiria 607

A Spooktacular Halloween Night! #5 Δευτέρα 31|10 / Ενα τεράστιο, αληθινά spooktacular Halloween Party σε όλους τους χώρους τους six d.o.g.s (αυτούς που ξέρετε και άλλους που δεν ξέρετε). Με μουσική από τους You Say Party! We Say Yeah!, Screaming Screening Room από το flix.gr, Horror Photo Booth, Labyrinth Basement, Haunted Piano και Σπέσιαλ Halloween Κοκτέηλς στα 5 ευρώ. Περισσότερες πληροφορίες για τη βραδιά εδώ.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.