Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Το Χόλιγουντ αναζητά διαρκώς το επόμενο μεγάλο όνομα στον κινηματογραφικό τρόμο και φαίνεται πως το YouTube έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα φυτώρια νέων δημιουργών. Η επιτυχία των «Backrooms» του Κέιν Πάρσονς και της «Εμμονής» του Κάρι Μπάρκερ απέδειξε πως το κοινό που συγκεντρώνεται γύρω από μια διαδικτυακή δημιουργία μπορεί να ακολουθήσει τον δημιουργό της και στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η νέα αυτή τάση έχει ήδη κινητοποιήσει τα μεγάλα στούντιο, τα οποία αναζητούν την επόμενη ευκαιρία στον χώρο του διαδικτυακού τρόμου.
Ο 21χρονος Πάρσονς, ωστόσο, αντιμετωπίζει την εξέλιξη με μεγαλύτερη ψυχραιμία, θέτοντας ένα εύλογο ερώτημα: χρειάζεται πραγματικά κάθε επιτυχημένη ιδέα του ίντερνετ να μετατρέπεται σε κινηματογραφική ταινία; Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «The Kyle Buchanan Show», αποκάλυψε πως αυτή την περίοδο εργάζεται πάνω σε τρία πρότζεκτ που αποτελούν προσωπικά του όνειρα, χωρίς όμως να μπορεί να μοιραστεί περισσότερες πληροφορίες. «Αν μιλήσω γι' αυτά, θα με εντοπίσουν με τα διαστημικά τους λέιζερ. Μπορούν να βλέπουν μέσα από τους τοίχους και παίρνουν αυτά τα πράγματα πολύ σοβαρά», σχολίασε με χιούμορ, αφήνοντας παράλληλα να εννοηθεί πως ετοιμάζει και μια ξεχωριστή δουλειά αποκλειστικά για το κανάλι του στο YouTube. Οπως εξήγησε, δεν θέλει να φορτωθεί περισσότερες υποχρεώσεις από όσες μπορεί να διαχειριστεί, προτιμώντας να επιλέγει δημιουργίες που θα τον βοηθήσουν να εξελιχθεί και να αποκτήσει γνώσεις χρήσιμες για τη μελλοντική του πορεία.
Διαβάστε ακόμα: Κέιν Πάρσονς: Δεν θεωρώ το «Backrooms» ταινία τρόμου
Το ενδιαφέρον της κινηματογραφικής βιομηχανίας για τον νεαρό δημιουργό είναι ήδη ιδιαίτερα έντονο, καθώς σύμφωνα με δημοσιεύματα η Α24 τού προσέφερε νωρίτερα μέσα στη χρονιά τη μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία της, ενώ ανάμεσα στους διεκδικητές της συνεργασίας του βρίσκονταν επίσης η Warner Bros και το HBO. Ανάμεσα στα πρότζεκτ που θα μπορούσαν να προκύψουν από αυτές τις επαφές ξεχωρίζει η πιθανότητα μιας κινηματογραφικής μεταφοράς του δημοφιλούς βιντεοπαιχνιδιού «Portal» της Valve. Ο Πάρσονς έχει εκφράσει στο παρελθόν την επιθυμία του να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο σύμπαν, ενώ πρόσφατα δημοσίευσε στο Instagram στιγμιότυπα από συναντήσεις του με ανθρώπους της εταιρείας.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης επιβεβαίωσε πως οι επαφές πραγματοποιήθηκαν, αποφεύγοντας όμως να αποκαλύψει τον σκοπό τους. «Τους συμπαθώ πολύ. Είναι υπέροχοι άνθρωποι. Τους αρέσει να πειραματίζονται και αυτό είναι κάτι που εκτιμώ, γιατί με παρόμοιο τρόπο λειτουργώ κι εγώ», ανέφερε χαρακτηριστικά. Φρόντισε, πάντως, να περιορίσει τις προσδοκίες, εξηγώντας πως προς το παρόν πρόκειται περισσότερο για δημιουργικές συζητήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Δεν αποκλείει, μάλιστα, το ενδεχόμενο να μη βγει τίποτα συγκεκριμένο από αυτές, καθώς δεν επιθυμεί να παρουσιάζει ως δεδομένη μια συνεργασία που βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.
Η συζήτηση στράφηκε στη συνέχεια προς τη νέα γενιά διαδικτυακών ιστοριών τρόμου που ετοιμάζονται να αποκτήσουν κινηματογραφική υπόσταση, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το «Siren Head» των Μπράιαν Ντάφιλντ και Ζακ Κρέγκερ, αλλά και το «The Mandela Catalogue», το οποίο θα σκηνοθετήσει ο δημιουργός του, Aλεξ Κίστερ, έχοντας στην παραγωγή τον Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ο Πάρσονς δεν θέλησε να κρίνει προκαταβολικά τις συγκεκριμένες προσπάθειες, επισημαίνοντας πως οι δημιουργοί που αναλαμβάνουν τέτοιες παραγωγές έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν κάτι πραγματικά αξιόλογο. «Είναι παράξενο να βρίσκομαι σε μια θέση όπου οι απόψεις μου αντιμετωπίζονται με τόσο μεγάλη βαρύτητα, ενώ στην πραγματικότητα αισθάνομαι πως βρίσκομαι στην ίδια πλευρά με τους περισσότερους ανθρώπους και απλώς περιμένω να δω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Πιστεύω πως είναι απολύτως πιθανό οποιοσδήποτε από τους δημιουργούς που αναλαμβάνουν τον καλλιτεχνικό έλεγχο αυτών των παραγωγών να πετύχει κάτι εξαιρετικό», δήλωσε. Αναγνώρισε, ωστόσο, πως η μεταφορά μιας διαδικτυακής δημιουργίας στον κινηματογράφο δεν είναι απλή υπόθεση, αφού απαιτείται μια διαφορετική αφηγηματική προσέγγιση, ικανή να λειτουργήσει σε μια ταινία μεγάλου μήκους. Για τον ίδιο, το «The Mandela Catalogue» διαθέτει έναν ιδιαίτερο αφηγηματικό μηχανισμό, ενώ το «Siren Head» στηρίζεται περισσότερο σε μια αφηρημένη ιδέα χαρακτήρα που θα μπορούσε να ενταχθεί ευκολότερα σε μια συμβατική κινηματογραφική ιστορία. Παρ' όλα αυτά, θεωρεί πως και τα δύο έχουν τις προϋποθέσεις για να οδηγήσουν σε εξαιρετικές ταινίες.
Διαβάστε ακόμα: Το «Backrooms» αλλάζει το Χόλιγουντ: Τα στούντιο ψάχνουν πλέον τις επόμενες επιτυχίες στο Reddit
Αυτή ακριβώς η δυσκολία ήταν που απασχόλησε και τον ίδιο κατά τη μεταφορά των «Backrooms» στη μεγάλη οθόνη, καθώς έπρεπε να μετατρέψει μια ιδέα βασισμένη σε ατελείωτους, απόκοσμους χώρους και μια διαρκή αίσθηση αποπροσανατολισμού σε μια ιστορία με συγκεκριμένη δραματουργική εξέλιξη. Ο Πάρσονς πιστεύει πως ορισμένες διαδικτυακές παραγωγές ενδέχεται να χάσουν το μεγαλύτερο μέρος της ταυτότητάς τους όταν μεταφερθούν σε διαφορετικό μέσο, ιδιαίτερα όταν η ίδια η μορφή του YouTube αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας. «Υπάρχουν πρότζεκτ που πιστεύω πως θα ακρωτηριάζονταν δημιουργικά στην προσπάθεια να μεταφερθούν στον κινηματογράφο, επειδή είναι θεμελιωδώς χτισμένα γύρω από τη μορφή του YouTube. Υπάρχουν συναισθήματα που μπορώ να βιώσω μόνο μέσα από το διαδίκτυο και δεν έχω δει ακόμη να μεταφέρονται με τον ίδιο τρόπο σε μια κινηματογραφική αίθουσα», εξήγησε. Oπως σημείωσε, το κανάλι του έχει πλέον την οικονομική δυνατότητα να χρηματοδοτεί κάθε επόμενη παραγωγή μέσα από τα έσοδα του προηγούμενου βίντεο, κάτι που του επιτρέπει να διατηρεί την ανεξαρτησία του χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα την υποστήριξη ενός μεγάλου στούντιο.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως σκοπεύει να γυρίσει την πλάτη στις ευκαιρίες που μπορεί να του προσφέρει η κινηματογραφική βιομηχανία. Αντιθέτως, αναγνωρίζει πως ορισμένες ιδέες απαιτούν μεγαλύτερους προϋπολογισμούς, υποδομές και συνεργασίες που δύσκολα μπορεί να εξασφαλίσει ένας ανεξάρτητος δημιουργός. «Υπάρχει μέσα μου αυτή η ενοχλητική επιθυμία που δεν με αφήνει σε ησυχία. Νομίζω πως μερικές φορές την αποκαλούν φιλοδοξία», είπε γελώντας, περιγράφοντας με τον δικό του τρόπο την ανάγκη του να δοκιμάσει τις δυνατότητές του σε μεγαλύτερη κλίμακα. Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι πως ο Κέιν Πάρσονς δεν δείχνει να βιάζεται να εξαργυρώσει τη δημοτικότητά του, προτιμώντας να επιλέγει προσεκτικά τα επόμενα βήματά του και να παραμένει πιστός στην πειραματική προσέγγιση που τον έκανε να ξεχωρίσει. Με τρία μεγάλα προσωπικά πρότζεκτ να βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και τις πόρτες του Χόλιγουντ ανοιχτές μπροστά του, η συνέχεια της πορείας του αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.