Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
[φωτογραφίες του Ντάνιελ Τζακ Λάιονς για το Vanity Fair]
Η φετινή παρουσία του Τζόρνταν Φέρστμαν στις Κάννες συμπύκνωσε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την πορεία που έχει διαγράψει τα τελευταία χρόνια ο ιντερνετικός κωμικός, από τα viral βίντεο του Instagram και την τηλεοπτική κωμωδία μέχρι το σινεμά.
Το «Club Kid», το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, έκανε πρεμιέρα στο Un Certain Regard και σχεδόν αμέσως βρέθηκε στο επίκεντρο μιας έντονης μάχης για την απόκτησή του. Τελικά, η A24 εξασφάλισε τα παγκόσμια δικαιώματα της ταινίας έναντι 17 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η ταινία θα φτάσει στις ελληνικές αίθουσες στις 26 Νοεμβρίου από τη Σπέντζος Films, αφού ανοίξει την 32η διοργάνωση των Νυχτών Πρεμιέρας στις 30 Σεπτεμβρίου. Μαζί της έρχεται και ένας δημιουργός που αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ονόματα της νέας ιντερνετικής κωμωδίας και μέσα σε λίγα χρόνια πέρασε από τα viral «Impressions» του Instagram στις Κάννες και, πλέον, στην A24. Ενα όνομα που μόλις τώρα αρχίζει να συστήνεται στο κινηματογραφικό κοινό.
Ο Φέρστμαν, γεννημένος στις 8 Ιουλίου 1991 στο Λονγκ Αϊλαντ της Νέας Υόρκης και πλέον κάτοικος του Λος Αντζελες, έχει ήδη διαγράψει μια πολυσχιδή πορεία στη βιομηχανία του θεάματος. Ως σεναριογράφος έχει δουλέψει στις σειρές «Search Party», «The Other Two» και «Big Mouth», στην οποία έχει επίσης δανείσει τη φωνή του, ενώ ως ηθοποιός έχει εμφανιστεί στα «English Teacher», «Dave», «You People» και «Ms. Marvel», ενώ πρωταγωνίστησε και στο «Rotting in the Sun» του Σεμπαστιάν Σίλβα όπου υποδύθηκε μια μυθοπλαστική εκδοχή του εαυτού του, εκτελώντας παράλληλα χρέη executive producer.
Η μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, ωστόσο, ήρθε μέσα από το Instagram, όπου κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να μετατρέψει τα social media σε βασικό όχημα της κωμωδίας του.
Ο άνθρωπος πίσω από τα «Impressions»
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο Φέρστμαν άρχισε να ανεβάζει στο Instagram τα περίφημα «Impressions» του. Δεν επρόκειτο τόσο για κλασικές μιμήσεις όσο για μικρές, εξαιρετικά συγκεκριμένες παρατηρήσεις πάνω σε ανθρώπους, συμπεριφορές και εμμονές της σύγχρονης κουλτούρας.
Ενας υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων που εκπροσωπεί ένα banana bread. Ενας τύπος που μοιάζει να έχει μετατρέψει την αυτοαναφορικότητα σε ολόκληρο τρόπο ζωής. Χαρακτήρες που μοιάζουν υπερβολικοί μέχρι τη στιγμή που αναγνωρίζεις κάτι από τον πραγματικό κόσμο μέσα τους. Η κωμωδία του Φέρστμαν βασίζεται ακριβώς σε αυτή την απόσταση ανάμεσα στο παράλογο και το αναγνωρίσιμο.
Το βίντεο με το banana bread ήταν εκείνο που ξεχώρισε και έγινε viral, σε μια περίοδο όπου το συγκεκριμένο γλυκό είχε εξελιχθεί σε σύμβολο της καραντίνας. Ο Φέρστμαν το αντιμετώπισε σαν celebrity, δημιουργώντας έναν φανταστικό υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων που αναλάμβανε να διαχειριστεί τη «δημόσια εικόνα» του. Το βίντεο έφερε την online περσόνα του σε πολύ μεγαλύτερο κοινό και συμπύκνωσε την προσέγγισή του: να μετατρέπει τις πιο καθημερινές λεπτομέρειες της εποχής σε κομμάτια μιας ευρύτερης pop κουλτούρας.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Vogue τον χαρακτήρισε «τον πιο αστείο άνθρωπο στο internet». Ο Φέρστμαν κατάφερε να κάνει την ψηφιακή περσόνα όχι απλώς εργαλείο προβολής, αλλά βασικό κομμάτι της ίδιας της καλλιτεχνικής του γλώσσας. Μια περσόνα, όμως, που δεν ήταν πάντα ακίνδυνη και συχνά κινήθηκε στα όρια της πρόκλησης.
Το 2020, παλιά tweets που είχε γράψει το 2012, όταν ήταν 19 ετών, επανήλθαν στο προσκήνιο. Σε αυτά υπήρχαν προσβλητικά «αστεία» σχετικά με άστεγους ανθρώπους, μαύρες γυναίκες και Ινδούς, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για το περιεχόμενό τους. Ο Φέρστμαν ζήτησε δημόσια συγγνώμη, χαρακτηρίζοντάς τα προσβλητικά αστεία που έγραψε σε νεαρή ηλικία και δηλώνοντας ότι δεν εκφράζουν πλέον τις απόψεις του.
Η τάση του να προκαλεί, πάντως, δεν έμεινε στο παρελθόν. Πρόσφατα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο μιας διαδικτυακής αντιπαράθεσης, αυτή τη φορά με αφορμή το «Heated Rivalry». Σε συνέντευξή του στο Vulture, ο Φέρστμαν επέκρινε τις σεξουαλικές σκηνές της σειράς, υποστηρίζοντας ότι δεν αποτυπώνουν με «αυθεντικό» τρόπο το gay σεξ, ενώ σχολίασε και το γεγονός ότι οι δύο πρωταγωνιστές της δεν έχουν μιλήσει δημόσια για τη σεξουαλικότητά τους.
Πηγαίνω στην τέχνη για να έρθω αντιμέτωπος με πράγματα και να σκεφτώ, αλλά πολλοί άνθρωποι θέλουν απλώς να ψυχαγωγηθούν ή να δουν δύο στρέιτ παίκτες του χόκεϊ να προσποιούνται ότι είναι γκέι και να κάνουν σεξ.»
Τα σχόλια προκάλεσαν αντιδράσεις από το κοινό της σειράς, αλλά και από τον Φρανσουά Αρνό, ο οποίος συμμετείχε στο «Heated Rivalry» και αμφισβήτησε δημόσια την ιδέα ότι υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος να απεικονιστεί το gay σεξ στην οθόνη. Ο Χάντσον Γουίλιαμς, ένας από τους πρωταγωνιστές της σειράς, αναδημοσίευσε την τοποθέτηση του Αρνό, παραπέμποντας παράλληλα —με πιο συμφιλιωτικό τόνο— στο «I Love LA» του Φέρστμαν. Ο ίδιος τελικά ανακάλεσε μέρος των σχολίων του, γράφοντας στα Instagram Stories του ότι αγαπά το «Heated Rivalry» και αναγνωρίζοντας πως συχνά μιλά περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε.
Είναι μια πλευρά που συνυπάρχει με το χιούμορ και την αυτοπαρουσίασή του και εξηγεί γιατί δεν υπήρξε ποτέ μια online περσόνα που περνά απαρατήρητη. Ταυτόχρονα, η ίδια λογική του να μετατρέπει μια ιδέα που γεννήθηκε στο internet σε κάτι μεγαλύτερο έγινε σταδιακά ο τρόπος με τον οποίο άρχισε να κινείται και πέρα από τα social media.
Το 2025, αυτό το μοντέλο πήρε μουσική μορφή με το «SECRETS», ένα comedy concept album της Capitol Records που γεννήθηκε επίσης από ένα Instagram project. Οι followers του έστελναν ανώνυμα τα πιο σκοτεινά τους μυστικά και εκείνος τα μετέτρεπε σε τραγούδια. Από ένα ακόμη διαδικτυακό concept, ο Φέρστμαν δημιούργησε έτσι ένα ολόκληρο μουσικό project, μεταφέροντας την ίδια κωμική γλώσσα σε ένα διαφορετικό μέσο.
Την ίδια περίοδο πρωταγωνίστησε στο «I Love LA» της Ρέιτσελ Σένοτ για το HBO, δίπλα στη Σένοτ, τον Τζος Χάτσερσον και την Οντέσα Αζιον. Η σειρά τον έφερε ακόμη πιο κοντά σε ένα κοινό που ίσως δεν τον γνώριζε από το Instagram, αλλά το πραγματικό του άλμα θα ερχόταν λίγο αργότερα.
Το «Club Kid» και το μεγάλο πέρασμα στην μεγάλη οθόνη
Στο «Club Kid», ο Φέρστμαν συγκεντρώνει για πρώτη φορά τόσες διαφορετικές ιδιότητές του στην ίδια παραγωγή: γράφει το σενάριο, σκηνοθετεί, πρωταγωνιστεί και συμμετέχει στην παραγωγή.
Η ταινία ακολουθεί τον Πίτερ, έναν ξεπεσμένο διοργανωτή της underground club σκηνής της Νέας Υόρκης, ο οποίος μαθαίνει ότι έχει έναν δεκάχρονο γιο και βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που δεν χωρά εύκολα στον μέχρι τότε τρόπο ζωής του. Μαζί με τον Φέρστμαν πρωταγωνιστούν ο Ντιέγκο Κάλβα και η Κάρα Ντελεβίν, ενώ στο καστ βρίσκονται ακόμη ο Ρέτζι Αμπσολομ, ο Μις Μπένι και η Αλάσκα Ράιλι.
Η ταινία αντλεί από έναν κόσμο που γνωρίζει από πρώτο χέρι, τη νυχτερινή ζωή της Νέας Υόρκης και την queer club σκηνή, αλλά μεταφέρει το ενδιαφέρον της σε έναν χαρακτήρα που καλείται να αντιμετωπίσει κάτι πολύ πιο συμβατικό: την ευθύνη της πατρότητας.
Η αφετηρία της ιστορίας είναι εν μέρει προσωπική, καθώς, όπως έχει αναφέρει ο ίδιος, η ταινία επηρεάστηκε από έναν δύσκολο χωρισμό που πέρασε την περίοδο που την έγραφε. Για τον Φέρστμαν, το «Club Kid» είναι το πρώτο έργο που αισθάνθηκε ότι δημιούργησε ολοκληρωτικά με τη δική του φωνή.
Αυτό είναι και ένα από τα βασικά στοιχήματα της ταινίας. Μετά από χρόνια κατά τα οποία το κοινό τον γνώρισε μέσα από μια έντονη online περσόνα, επιχειρεί εδώ να δείξει μια πιο προσωπική και ευάλωτη πλευρά του, χωρίς να εγκαταλείπει το χιούμορ που τον έκανε γνωστό. Παράλληλα, θέλει να αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί και ως κινηματογραφικός δημιουργός.
Διαβάστε ακόμα: Κάννες 2026: Το «Club Kid» είναι και queer και για όλη την οικογένεια
Από τις Κάννες στα 17 εκατομμύρια δολάρια
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο τμήμα Un Certain Regard των φετινών Καννών. Πολύ σύντομα όμως, η συζήτηση πέρασε από την υποδοχή της, στην αγορά των δικαιωμάτων της. Mubi, Focus Features, Searchlight, A24 και Netflix διεκδίκησαν την ταινία, με την A24 να εξασφαλίζει τελικά τα παγκόσμια δικαιώματα έναντι 17 εκατομμυρίων δολαρίων. Η συμφωνία αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες πωλήσεις των φετινών Καννών και την πρώτη μεγάλη συμφωνία της αγοράς του φεστιβάλ.
Είναι κάτι τόσο προσωπικό για μένα, στο οποίο έδωσα όλη μου την καρδιά και τώρα έχει γίνει απλώς ένας αριθμός.»
Η πορεία του από τα «Impressions» μέχρι το «Club Kid» εντάσσεται σε μια ολοένα και πιο γνώριμη διαδρομή στον χώρο του θεάματος: δημιουργοί όπως ο Κάλεμπ Χέρον, η Μεγκ Στάλτερ του «Hacks» και ο Μπενίτο Σκίνερ του «Overcompensating» χτίζουν πρώτα το κοινό τους online και στη συνέχεια μεταφέρουν τη δική τους κωμική γλώσσα στην τηλεόραση και τη μεγάλη οθόνη.
Στην περίπτωση του Φέρστμαν, όμως, το internet δεν αποτελεί απλώς την αφετηρία. Είναι η πρώτη ύλη της δουλειάς του. Η παρατήρηση της pop κουλτούρας, η εμμονή με την εικόνα, η αυτοπαρουσίαση και το χιούμορ που γεννιέται από την υπερβολή περνούν πλέον από τα σύντομα βίντεο στη διάρκεια μιας ολόκληρης ταινίας.
