![Φεστιβάλ Δράμας 2021: «Ολα τα Πλάσματα της Νύχτας» της Μέμης Κούπα](https://media-flix-gr.s3.amazonaws.com/cache/6f/b2/6fb246413591db707f550b8b9718479e.jpg)
Η ταινία
Αθήνα, 2022. Μετά από μια σειρά φυσικών καταστροφών, ο φόβος έχει κυριεύσει τους Αθηναίους. Οι περισσότεροι έχουν χάσει τον ύπνο τους. Κάποιοι λένε ότι τα βράδια, στους άδειους δρόμους της πόλης ακούγεται ένας παράξενος ήχος. Aλλοι πιστεύουν ότι κυκλοφορεί ένα πλάσμα της νύχτας, που βοηθάει όσους έχουν ανάγκη. Είναι αστικός μύθος ή υπάρχει στ’ αλήθεια; Στη διάρκεια μιας νύχτας, οι χαρακτήρες που θα διασταυρωθούν μαζί του, θα πλησιάσουν ο ένας τον άλλο και για πρώτη φορά μετά από καιρό, θα κοιμηθούν.
Η σκηνοθέτης
Γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Εχει εργαστεί για πολλά χρόνια ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός στη διαφήμιση. Εχει σκηνοθετήσει μουσικά βίντεο, corporate videos, πειραματικές ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ μικρού μήκους και έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις ως video artist. Από το 2016, γράφει και σκηνοθετεί ταινίες μικρού μήκους μυθοπλασίας και, παράλληλα, ετοιμάζει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της.
4 ερωτήσεις για το «Ολα τα Πλάσματα της Νύχτας»
Γιατί κάνατε αυτήν την ταινία τώρα; Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θελήσετε να αφηγηθείτε αυτήν την ιστορία; Πώς θα περιγράφατε την ταινία σας σ' έναν υποψήφιο θεατή;
Η ταινία «Creatures of the night / Ολα τα πλάσματα της νύχτας» γράφτηκε στο ξέσπασμα της πανδημίας. Σε κάθε πρωτόγνωρη κατάσταση, νιώθω ότι αναπόφευκτα επαναπροσδιορίζεται η σχέση μας με το Ετερον, καθώς κλονίζονται τα θεμέλια του κόσμου μας όπως τον ξέραμε. Στη διάρκεια της προηγούμενης κρίσης, γίναμε μάρτυρες σε εκφάνσεις μίσους απέναντι στη διαφορετικότητα και σε πρωτοφανές έλλειμα ανθρωπιάς απέναντι στους ευάλωτους. Γι' αυτό, σε αυτή τη νέα κρίση, ένιωσα την ανάγκη να κάνω μια ταινία για τη θέληση και την ικανότητα να συνυπάρχουμε. Προσπάθησα να επουλώσω τα τραύματα που κουβαλούσαμε από την προηγούμενη, με μικρές τρυφερές χειρονομίες και ψίθυρους μέσα στο σκοτάδι της αθηναϊκής νύχτας και να κλείσω το κενό που μας χωρίζει με χαμόγελο, αυτοσαρκασμό και κλείσιμο του ματιού στο camp.
Θα περιέγραφα αυτή την ταινία ως ένα σουρεαλιστικό δράμα που καταλήγει σαν ερωτική επιστολή στην Αθήνα, στη νύχτα, στα πατίνια, στο ροζ, στο queer. Μια ταινία γι' αυτό το μικρό, το σπάνιο που κυκλοφορεί εκεί έξω, αλλά δεν είναι ορατό σε όλους. Πρέπει να είσαι πλάσμα της νύχτας για να το διακρίνεις στο σκοτάδι.
Πώς είναι να κάνεις σινεμά (στην Ελλάδα) σήμερα; Τι σας δίδαξε ή τι κρατάτε από την εμπειρία;
Ειδικά σήμερα, πιστεύω ότι βρισκόμαστε σ’ ένα μεταίχμιο όπου διαφορετικές συγκυρίες - άλλες σε εθνικό κι άλλες σε παγκόσμιο επίπεδο - αλλάζουν οριστικά τον τρόπο που κάνουμε σινεμά στην Ελλάδα. Για καλό και για κακό. Βιώνουμε κοσμογονικές αλλαγές. Αποχαιρετάμε ίσως το ρομαντισμό του métier, αλλά και την εσωστρέφεια του ελληνικού σινεμά και γινόμαστε πιο ανταγωνιστικοί, ξεπερνάμε τα σύνορα της χώρας μας επιτέλους και απευθυνόμαστε σε νέα κοινά. Παράλληλα, ξένες παραγωγές κατακλύζουν την εγχώρια αγορά και ενδεχομένως, δυσχεραίνουν τις συνθήκες για τις ελληνικές παραγωγές. Η εξέλιξη και η ανάπτυξη είναι μονόδρομος, αλλά οι πολιτικοί και τα αρμόδια υπουργεία πρέπει να διαχειριστούν με σοφία τις συνθήκες που καλλιέργησαν. Θα συμβεί; Πιστεύω ότι σήμερα κανείς μας δε μπορεί να πει με βεβαιότητα πώς θα είναι να κάνεις σινεμά στην Ελλάδα του 2022.
Οπως κάθε φορά, κρατάω τη συνενοχή με τους συνεργάτες μου, την αγάπη μας για το σινεμά, την κοινή αναζήτηση της «ποίησης» μέσα σε κάθε τι που συμβαίνει μπροστά και πίσω απ’ την κάμερα, στο γύρισμα, στο μοντάζ, στο στούντιο μουσικής, στο post. Κρατάω επίσης τη συνεργασία με τους ηθοποιούς, που σε μια τόσο δύσκολη γι' αυτούς συγκυρία, χωρίς στήριξη από πουθενά, είχαν το πάθος και την όρεξη να συμμετέχουν στη δημιουργία και στα ξενύχτια της ταινίας :) Τους ευχαριστώ όλους και τους παίρνω μια μεγάλη αγκαλιά.
Η ταινία σας θα κάνει πρεμιέρα εν μέσω μιας πρωτόγνωρης συνθήκης για τον κόσμο του σινεμά αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για την κατάσταση αυτή τη στιγμή αλλά και το μέλλον του σινεμά;
Σκέφτομαι ότι η εμπειρία της προβολής μέσα σε μια αίθουσα είναι κάτι τόσο μοναδικό που δε γίνεται να εκλείψει οριστικά από τη ζωή μας. Πιστεύω ότι οι θεατές θα επιστρέψουν στις αίθουσες όταν τελειώσουμε με αυτή την πανδημία και πρίν εμφανιστεί η επόμενη... Με ανησυχεί πολύ περισσότερο η μετεξέλιξη του σινεμά σαν προϊόν marketing στο ράφι, σαν content δηλαδή μιας πλατφόρμας με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πώς θα διαφυλάξουμε την καλλιτεχνική αξία, διαχωρίζοντάς την από την εμπορική; Είναι κι αυτή μια πρόκληση σε ένα ψηφιακό κόσμο όπου όλα ξαναγράφονται απ’ την αρχή.
Τι σημαίνει το Φεστιβάλ Δράμας για σας, αλλά και για το σημερινό ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο; Τι σημαίνουν οι συνεχείς επιτυχίες της ελληνικής ταινίας μικρού μήκους στο διεθνές τοπίο;
Το Φεστιβάλ Δράμας είναι διαχρονικά ένας πολύ ουσιαστικός θεσμός για τη μικρού μήκους και η πλήρης αναγέννηση του από τη νέα Διοίκηση με γεμίζει αισιοδοξία. Επρεπε να συμβεί και σήμερα πια, βλέπω ότι γίνεται με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που βλέπουμε κάτι θεσμικό να εξελίσσεται τόσο θετικά και με τέτοια δυναμική.
Οι νεότεροι Έλληνες κινηματογραφιστές συνομιλούν ισάξια με το διεθνές κοινό και τη διεθνή κινηματογραφική βιομηχανία. Ας μάθουμε όλοι ό,τι μπορούμε από αυτούς χωρίς κόμπλεξ. Υπάρχουν πλέον και αρκετοί Ελληνες παραγωγοί που έχουν την εμπειρία των διεθνών συμπαραγωγών και την ικανότητα να οδηγούν το ελληνικό σινεμά, εκτός συνόρων. Οι επιτυχίες σημαίνουν επίσης ότι δεν υπάρχει περιθώριο για καμμία δικαιολογία και αναβολή εκ μέρους της πολιτείας - πρέπει να συμβούν επειγόντως οι συστημικές αλλαγές που θα στηρίξουν το νέο ελληνικό σινεμά. Ηρθε η ώρα για εμπνευσμένη, μακρόπνοη κινηματογραφική πολιτική.
Ολα τα Πλάσματα της Νύχτας | Σκηνοθεσία - Σενάριο: Μέμη Κούπα | Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ολυμπία Μυτιληναίου GSC | Μουσική: Kid Moxie | Μοντάζ: Μυρτώ Καρρά | Ηχοληψία: Στέφανος Ευθυμίου | Σκηνογραφία: Δανάη Ελευσινιώτη | Ενδυματολόγος: Ελεάνα Θαλασσούδη | Μακιγιάζ: Αλεξάνδρα Μυτά | Σκριπτ: Αννα Σύρρου | Βοηθός Σκηνοθέτη: Τζω Καπράλου | Casting Director: Ακης Γουρζουλίδης | Sound design & Μίξη ήχου: Γιώργος Μικρογιαννάκης | VFX artist: Νίκος Πίττας | Ηθοποιοί: Κώστας Μπερικόπουλος, Αννα Καλαϊτζίδου, Ορέστης Τζιόβας, Νάσια Συντέτα, Αναστάσης Λαουλάκος, Χρήστος Κραγιόπουλος, Λουκάς Θεοδωσόπουλος, Παναγιώτης Αδάμ και ο Βασίλης Καραμπούλας | Guest: Μάνος Νιφλής | Παραγωγός: Φένια Κοσσοβίτσα | Διευθυντής Παραγωγής: Βαγγέλης Φακίνος | Βοηθός Δ. Παραγωγής: Ελλη Παπαδιαμάντη | Β Βοηθός Σκηνοθέτη: Κίττυ Κεντέζη | Focus Puller: Αλέξης Σταυρόπουλος | Οπερατέρ: Βαγγέλης Κασαπάκης | Βοηθός Κάμερας - DIT: Ελένη Λόλα | Steadicam: Γιώργος Πετράκης | Gaffer: Πάνος Μουσαφιράκης | Color grading: Γρηγόρης Αρβανίτης | Παραγωγή: Blonde | Σε Συμπαραγωγή με: Arctos films, KENT Films | Με τη χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (ειδικό πρόγραμμα Covid-19 για την ενίσχυση της ελληνικής κινηματογραφικής κοινότητας) | Με την υποστήριξη: Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Athens Film Office
Δείτε παρακάτω το τρέιλερ και την αφίσα της ταινίας «Ολα τα Πλάσματα της Νύχτας», αλλά και ολόκληρη την παλαιότερη μικρού μήκους της Μέμης Κούπα, «A Patch of Blue».