Φεστιβάλ Δράμας 2020: «Χάνσελ» της Βίβιαν Παπαγεωργίου

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 30 AUG  /  Flix Team

Εν αναμονή του 43ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, γνωρίζουμε καλύτερα τις ταινίες του ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος και τους δημιουργούς τους.

H ταινία

Ενα μικρό αγόρι βρίσκεται παγιδευμένο σ’ ένα Ζαχαρόσπιτο που κρύβει ένα ζοφερό κόσμο ενώ η μητέρα του προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει την πόρτα που θα το βγάλει από εκεί.

Η σκηνοθέτης

Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία (Αριστοτέλειο), Διακόσμηση (Σχολή Δημητρέλη), κινηματογράφο (Σχολή Σταυράκου), Master Οπτικοακουστικά Μέσα & Κινηματογράφος (Nouvelle Sorbonne Paris III) και είναι Δρ του ΕΚΠΑ. Το 2016 επιλέχθηκε στα Talents του Sarajevo Film Festival και το σενάριό της, «Χάνσελ», στο Pack & Pitch. Το 2018, το σενάριό της «Απολεσθέντα» κέρδισε τον διαγωνισμό Short Film Fund της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Χάνσελ, μυθοπλασία, 2020
Κρίση, πειραματικό, 2019
Με Ανοιχτά Φτερά, ντοκιμαντέρ, 2017
Inner Land, μυθοπλασία, 2015
Τελευταίο Περιστατικό, μυθοπλασία, 2003

Χάνσελ 607

4 ερωτήσεις για το «Χάνσελ»

Γιατί κάνατε αυτήν την ταινία τώρα; Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θελήσετε να αφηγηθείτε αυτήν την ιστορία; Πώς θα περιγράφατε την ταινία σας σ' έναν υποψήφιο θεατή;

Η ταινία αυτή έγινε τώρα, για τον πολύ απλό λόγο πως τώρα ήρθε επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου μετά από πολλά χρόνια προσπάθειας να βρω χρηματοδότηση και απόρριψη που πιο πολύ με πείσμωνε παρά με έκανε να υποχωρήσω. Είναι μια ιστορία που ήθελα πολύ να την αφηγηθώ γιατί έχει όλα όσα αγαπώ στις ταινίες: φαντασία, παραμυθένια ατμόσφαιρα, αγωνία, παράλληλες πραγματικότητες αλλά όλα αυτά μου αρέσει να οδηγούν κάπου, να έχουν κάτι να πούνε για να έχουν εντέλει λόγο ύπαρξης. Το Χάνσελ είναι ένα σκοτεινό παραμύθι που μιλάει για τον διαφορετικό κόσμο ενός παιδιού και ενός ενήλικα και -χωρίς να είναι ταινία καταγγελίας- το κεντρικό της θέμα είναι η παιδική κακοποίηση που γίνεται «κεκλεισμένων των θυρών». Γι’ αυτό και οι πόρτες που ανοίγουν και κλείνουν έχουν σημασία στην ταινία. Θέλω να πιστεύω πως υπάρχουν πολλά επίπεδα ανάγνωσης της ταινίας κι αν βέβαια ο θεατής δει κάτι διαφορετικό από αυτό που είχα εγώ στο μυαλό μου όταν την έφτιαχνα, πολύ θα με ενδιέφερε να το ακούσω.

Πώς είναι να κάνεις σινεμά (στην Ελλάδα) σήμερα; Τι σας δίδαξε ή τι κρατάτε από την εμπειρία;

Σινεμά στην Ελλάδα -αν και μάλλον όχι μόνο στην Ελλάδα- σημαίνει πόνος κι ένας ατελείωτος δρόμος από απογοητεύσεις. Από την άλλη όμως σημαίνει πολλή αγάπη και πάθος γι’ αυτό. Το σινεμά δίνει πολλές χαρές: γέλια στα γυρίσματα, αγάπη με τους συνεργάτες και ικανοποίηση όταν βλέπεις αυτό που φαντάστηκες να παίρνει σάρκα και οστά. Αυτά υποθέτω είναι που μας κάνουν να συνεχίζουμε κι ας καταλήγουμε τις περισσότερες φορές να βάζουμε λεφτά από την τσέπη μας. Ακόμη κι αν το σινεμά μου προσέφερε πίκρες και απογοητεύσεις δεν θα το άλλαζα με τίποτα και μόνο για τη χαρά της δημιουργίας και τους υπέροχους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στην πορεία. Μόνο λατρεία νιώθω για τους συνεργάτες μου και τους είμαι ευγνώμων για ό,τι κάνανε για μένα, ειδικά αυτούς που με βοήθησαν όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα και πίστεψαν σε μένα και φυσικά για την οικογένειά μου που είναι και οι πιο ένθερμοι υποστηριχτές μου!

Χάνσελ 607

Η ταινία σας θα κάνει πρεμιέρα εν μέσω μιας πρωτόγνωρης συνθήκης για τον κόσμο του σινεμά αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για την κατάσταση αυτή τη στιγμή αλλά και το μέλλον του σινεμά και πώς θα μπορούσε κανείς να διαβάσει την ταινία σας υπό το πρίσμα της υγειονομικής κρίσης;

Το «Χάνσελ» είχε ολοκληρωθεί ήδη πριν το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης οπότε δεν εφάπτεται κάπου με αυτό το γεγονός. Μια παράμετρος της πανδημίας όμως που δείχνει να επηρεάζει την ταινία είναι πως έχει φτιαχτεί για κινηματογραφική αίθουσα και όσοι βρισκόμαστε στη θέση οι ταινίες μας να ξεκινάνε την πορεία τους αυτή την περίοδο, δεν ξέρουμε αν θα παρουσιαστεί στο φυσικό της χώρο ή αν θα παρουσιαστεί διαδικτυακά. Για μένα η μεγαλύτερη χαρά είναι να μπορώ να ταξιδεύω στα φεστιβάλ όπου παίζεται η ταινία μου και να νιώθω τον παλμό και την αγωνία της προβολής στην κινηματογραφική αίθουσα. Κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα κρατήσει αυτή η κατάσταση ή πώς θα εξελιχθεί. Αν και δεν φημίζομαι για την αισιοδοξία μου, εν τούτοις θέλω να πιστεύω πως αργά ή γρήγορα θα το ξεπεράσουμε και θα επανέλθουμε. Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που έχουν χάσει πολύ περισσότερα από κάποια φεστιβάλ που αναβλήθηκαν –θέσεις εργασίας, τους δικούς τους ανθρώπους και είναι πολύ θλιβερό να το σκέφτεσαι διπλά για να αγκαλιάσεις τους ανθρώπους που αγαπάς.

Τι σημαίνει το Φεστιβάλ Δράμας για σας, αλλά και για το σημερινό ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο; Τι περιμένετε από τη νέα διεύθυνσή του και τι έχετε να προτείνετε για τη βελτίωσή του;

Τα φεστιβάλ δεν είναι απλώς ένας χώρος όπου παίζουν τις ταινίες μας, είναι κυρίως τόπος συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων. Από την άλλη οι μικρού μήκους είναι εξαρτημένες απ' τα φεστιβάλ καθώς είναι σχεδόν ο μοναδικός τρόπος να συναντήσουν το κοινό τους. Είναι η τρίτη φορά που συμμετέχω στη Δράμα και είμαι φυσικά πολύ χαρούμενη και νιώθω πως είμαι στους τυχερούς που κατάφεραν και μπήκανε φέτος γιατί είμαι σίγουρη πως υπήρχαν πολλές ακόμη υπέροχες ταινίες που δεν τα κατάφεραν. Είμαι χαρούμενη που θα ξαναπάω γιατί στα προηγούμενα φεστιβάλ όπου συμμετείχα έκανα καλούς φίλους και η ατμόσφαιρα πριν και μετά τις προβολές είναι μοναδική. Νομίζω πως οι περισσότεροι θεωρούσαμε πως το Φεστιβάλ Δράμας χρειαζόταν μια ανανέωση αν και, από την άλλη, πιστεύω πως κανείς δεν ήθελε αυτή η αλλαγή να γίνει με τέτοιο δραματικό τρόπο, εννοώντας την απώλεια του προηγούμενου καλλιτεχνικού διευθυντή του κ. Παπαδόπουλου. Η δική μου πρόταση θα ήταν να δημιουργηθούν χωριστά τμήματα για τα άλλα είδη: ντοκιμαντέρ, animation και πειραματικό. Η μυθοπλασία προφανώς είναι η πιο δημοφιλής αλλά υπάρχουν πολλές διαφορετικές φωνές στο ελληνικό σινεμά και πιστεύω πως θα ήταν καλό να ακουστούν.

Δείτε εδώ το τρέιλερ του «Χανσελ»:

Χάνσελ | Σενάριο - Σκηνοθεσία: Βίβιαν Παπαγεωργίου | Ηθοποιοί: Ανδρομάχη Μακρίδου, Άγγελος Καραμηνάς, Νέστορας Κοψιδάς | Παραγωγή: Marni Films, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου | Παραγωγός: Μίνα Ντρέκι | Διεύθυνση Παραγωγής: Αχιλλέας Βιλλιώτης | Διεύθυνση Φωτογραφίας: Θρασύβουλος Μιταυτσής Second Unit D.o.P.: Πέτρος Νούσιας | Μοντάζ: Μαρία Κουνάβη | Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Κωνσταντίνος Χαλιάσας | Ήχος (ADR), Sound Design & Mix: Βάλια Τσέρου | Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη | Μακιγιάζ: Μαίρη Σταυρακάκη Color Grading / Visual Effects: Χρήστος Ζουμής | 3D Artist: Μιχάλης Γκιόκας | Video Game Animator: Γιώργος Μελισσαρόπουλος | Βοηθός Σκηνοθέτη: Ειρήνη Μπίτα Βοηθοί Κάμερας: Βασίλης Χριστοδούλου, Θέμις Κατσιμίχας | Βοηθός Σκηνογραφικού: Ελένη Φαρδελά | Βοηθός παραγωγής: Χρήστος Νικηταίδης | Σχεδιασμός αφίσας: Κωνσταντίνος Χαλιάσας

Χάνσελ αφίσα 607

Μάθετε πληροφορίες και δείτε υλικό των ταινιών όλων των φετινών υποψηφίων του Φεστιβάλ Δράμας εδώ. Κάθε μέρα το Flix θα παρουσιάζει κι από μία ταινία.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.