Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Δεν νομίζω ότι είμαι ιδιαίτερα καλός στο να παίζω φυσιολογικούς ανθρώπους.»
Ισως κανείς άλλος ηθοποιός δεν θα μπορούσε να συνοψίσει τόσο εύστοχα την καριέρα του με μια τέτοια φράση. Ο Τιμ Κάρι, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, δεν υπήρξε ποτέ ένας συμβατικός πρωταγωνιστής. Δεν είχε ανάγκη να χωρέσει στο καλούπι του κλασικού σταρ, ούτε να κυνηγήσει ρόλους που θα τον έκαναν απλώς αρεστό. Αντίθετα, έχτισε μια ολόκληρη καριέρα πάνω στο παράξενο, το εκκεντρικό, το σκοτεινό και το θεατρικό, μετατρέποντας κάθε εμφάνισή του σε κάτι που δύσκολα μπορούσες να ξεχάσεις. Από τον Δρ. Φρανκ Ν. Φέρτερ του «The Rocky Horror Picture Show» μέχρι τον Πένιγουαϊζ του «It», ο Κάρι άφησε πίσω του μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της κινηματογραφικής και τηλεοπτικής ποπ κουλτούρας.
Γεννημένος στις 19 Απριλίου 1946 στο Τσέσαϊρ της Αγγλίας ως Τίμοθι Τζέιμς Κάρι, μεγάλωσε σε μια οικογένεια που δεν είχε καμία σχέση με τον κόσμο του θεάματος. Ο πατέρας του ήταν ιερέας του Βασιλικού Ναυτικού και ο ίδιος πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του μετακινούμενος διαρκώς, πριν στραφεί τελικά προς το θέατρο και σπουδάσει Δράμα και Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. Η πρώτη του μεγάλη επαγγελματική ευκαιρία ήρθε το 1968 με τη λονδρέζικη παραγωγή του μιούζικαλ «Hair», όμως η στιγμή που θα καθόριζε ολόκληρη τη διαδρομή του βρισκόταν ακόμη μπροστά του.
Το 1973, ο Ρίτσαρντ Ο’Μπράιεν τον κάλεσε να περάσει από οντισιόν για ένα καινούργιο, παράξενο και απολύτως αντισυμβατικό μιούζικαλ που ετοίμαζε. Ο ρόλος ήταν ο Δρ. Φρανκ Ν. Φέρτερ και το έργο λεγόταν «The Rocky Horror Show». Ο Κάρι δεν βρήκε απλώς έναν χαρακτήρα που του ταίριαζε. Τον έκανε δικό του. Με την εκρηκτική σεξουαλικότητα, την ειρωνεία, τη θεατρικότητα και εκείνη τη μοναδική ικανότητά του να μετατρέπει την υπερβολή σε κάτι απολύτως αληθινό, δημιούργησε έναν ήρωα που έμελλε να ξεπεράσει τα όρια της σκηνής.
Δύο χρόνια αργότερα, επέστρεψε στον ίδιο ρόλο για το «The Rocky Horror Picture Show» και η κινηματογραφική ιστορία του Φρανκ Ν. Φέρτερ ξεκίνησε. Η ταινία δεν γνώρισε εξαρχής τη θριαμβευτική υποδοχή που θα περίμενε κανείς, όμως σταδιακά μετατράπηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα cult φαινόμενα όλων των εποχών. Οι μεταμεσονύκτιες προβολές, η συμμετοχή του κοινού και η αφοσίωση των θαυμαστών έδωσαν στην ταινία μια ζωή που συνεχίστηκε για δεκαετίες, ενώ ο Κάρι βρέθηκε για πάντα συνδεδεμένος με έναν χαρακτήρα που έγινε σύμβολο ελευθερίας, διαφορετικότητας και κινηματογραφικής ανατροπής.
«The Rocky Horror Picture Show»
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, ήταν ότι ο ίδιος δεν εγκλωβίστηκε ποτέ σε αυτή την επιτυχία. Η εμφάνισή του στο «The Shout», δίπλα στους Αλαν Μπέιτς και Τζον Χερτ, έδειξε από νωρίς ότι μπορούσε να κινηθεί και σε πολύ διαφορετικά κινηματογραφικά πεδία, ενώ στα χρόνια που ακολούθησαν έχτισε μια φιλμογραφία γεμάτη χαρακτήρες οι οποίοι, όσο διαφορετικοί κι αν ήταν μεταξύ τους, έμοιαζαν να έχουν όλοι κάτι από την ιδιαίτερη ενέργεια του ίδιου του Κάρι.
Στο «Legend» του Ρίντλεϊ Σκοτ, απέναντι στον νεαρό τότε Τομ Κρουζ, μεταμορφώθηκε στον σατανικό Darkness, κάτω από ένα εντυπωσιακό στρώμα προσθετικού μακιγιάζ που έκρυβε σχεδόν κάθε γνώριμο χαρακτηριστικό του προσώπου του. Κι όμως, ακόμη και εκεί, ο Κάρι κατάφερε να κυριαρχήσει στην οθόνη. Η φωνή του, βαθιά και βελούδινη, αλλά και η σχεδόν αισθησιακή απειλή που απέπνεε ο χαρακτήρας του, δημιούργησαν έναν από τους πιο αξέχαστους κακούς της κινηματογραφικής φαντασίας. Λίγο αργότερα, στο «Clue», αποκάλυψε μια διαφορετική πλευρά του ταλέντου του ως ο Γουάντσγουορθ, ο μπάτλερ που βρίσκεται στο κέντρο μιας ξέφρενης κινηματογραφικής φάρσας. Η ταινία απέκτησε επίσης με τα χρόνια cult φήμη και η ερμηνεία του Κάρι παραμένει ένα από τα στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει.
Το 1990 ήρθε ακόμη ένας ρόλος που θα έμενε χαραγμένος στη συλλογική μνήμη. Στην τηλεοπτική μεταφορά του «It» του Στίβεν Κινγκ, ο Κάρι έγινε ο Πένιγουαϊζ, ο κλόουν που στοίχειωσε μια ολόκληρη γενιά τηλεθεατών. Πριν ακόμη ο χαρακτήρας επιστρέψει στη μεγάλη οθόνη με τη μορφή που του έδωσε ο Μπιλ Σκάρσγκαρντ, ο Κάρι είχε ήδη καταφέρει να δημιουργήσει έναν Πένιγουαϊζ πολύ διαφορετικό από έναν συνηθισμένο κινηματογραφικό τέρας. Ηταν γελαστός, σχεδόν φιλικός στην επιφάνειά του, αλλά ακριβώς κάτω από αυτή την εικόνα έκρυβε κάτι βαθιά ανησυχητικό.
Στο «It»
Η δεκαετία του 1990 υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγική. Συμμετείχε στο «Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη» δίπλα στον Σον Κόνερι, στο «Oscar» με τον Σιλβέστερ Σταλόνε, ενώ το ευρύτερο κοινό τον γνώρισε και μέσα από το «Μόνος στο Σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη», όπου ως ο αυστηρός και εξαιρετικά αντιπαθητικός υπάλληλος του ξενοδοχείου Plaza απέδειξε ότι μπορούσε να κλέψει μια σκηνή ακόμη και μέσα σε μια καθαρόαιμη οικογενειακή κωμωδία. Στο «Τρεις Σωματοφύλακες» έγινε ο καρδινάλιος Ρισελιέ, στο «The Shadow» συνέχισε την κινηματογραφική του πορεία μέσα σε κόσμους γεμάτους υπερβολή και φαντασία, ενώ στο «Muppet Treasure Island» έδωσε στον Λονγκ Τζον Σίλβερ μια από τις πιο απολαυστικές ερμηνείες της καριέρας του.
Η τηλεόραση, όμως, υπήρξε εξίσου σημαντικό κομμάτι της διαδρομής του. Εκτός από το «It», ο Κάρι εμφανίστηκε σε σειρές και τηλεοπτικές παραγωγές που του επέτρεπαν να αλλάζει διαρκώς πρόσωπο, από το «The Life and Times of William Shakespeare» μέχρι το «Tales from the Crypt», όπου υποδύθηκε όχι έναν αλλά τρεις διαφορετικούς χαρακτήρες στην ίδια ιστορία και κέρδισε υποψηφιότητα για Primetime Emmy, ενώ αργότερα εμφανίστηκε σε σειρές όπως το «Monk», το «Will & Grace» και το «Criminal Minds».
Στο «Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη»
Στο «Will & Grace»
Παράλληλα, υπήρξε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς φωνής της εποχής του. Η χαρακτηριστική χροιά του έγινε αναπόσπαστο κομμάτι σειρών κινουμένων σχεδίων και ταινιών, με πιο γνωστούς ρόλους τον Νάιτζελ Θόρνμπερι στο «The Wild Thornberrys» και τον Κάπτεν Χουκ στο «Peter Pan and the Pirates», έναν ρόλο για τον οποίο κέρδισε βραβείο Emmy. Δάνεισε επίσης τη φωνή του σε ταινίες, σειρές, βιντεοπαιχνίδια, όπως στο εμβληματικό «Gabriel Knight» της Sierra, και ηχητικά βιβλία, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και όταν δεν υπήρχε η φυσική του παρουσία στην οθόνη, η φωνή του αρκούσε για να αναγνωρίσεις αμέσως ποιος βρισκόταν πίσω από τον χαρακτήρα.
Η ζωή του άλλαξε δραματικά το 2012, όταν υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η αποκατάστασή του ήταν μακρά και δύσκολη και η κινητικότητά του επηρεάστηκε σοβαρά, όμως ο Κάρι δεν εξαφανίστηκε εντελώς από τον χώρο. Συνέχισε να εργάζεται κυρίως με τη φωνή του και να διατηρεί την επαφή του με το κοινό, ενώ το 2016 επέστρεψε συμβολικά στον κόσμο του «Rocky Horror» ως ο Κριμινολόγος στο τηλεοπτικό «The Rocky Horror Picture Show: Let's Do the Time Warp Again».
Ο Τιμ Κάρι έφυγε αφήνοντας πίσω του μια καριέρα που δεν μπορεί να χωρέσει εύκολα σε μία κατηγορία. Hταν πρωταγωνιστής, χαρακτήρας ηθοποιός, κακός, κωμικός, τραγουδιστής και σπουδαίος performer, ένας καλλιτέχνης που δεν φοβήθηκε ποτέ την υπερβολή και που κατάφερε να την κάνει προσωπικό του όπλο. Οι καλύτερες ερμηνείες του δεν βασίζονταν στην προσπάθεια να μοιάσει σε κάποιον συνηθισμένο άνθρωπο. Αντίθετα, έμοιαζαν να γεννιούνται ακριβώς από την ανάγκη του να αναζητά εκείνο που βρισκόταν έξω από το συνηθισμένο.
Ο Τιμ Κάρι δεν ήταν ιδιαίτερα καλός στο να παίζει «φυσιολογικούς ανθρώπους», όπως είχε πει κάποτε. Ευτυχώς για το σινεμά και την τηλεόραση, δεν προσπάθησε ποτέ πραγματικά να γίνει.