Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Ο Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ μπορεί να παρουσίασε δύο ταινίες μέσα στο 2025, τη «Nouvelle Vague» και το «Blue Moon», όμως η φετινή χρονιά τον βρίσκει χωρίς κάποια νέα κινηματογραφική κυκλοφορία. Για έναν δημιουργό που έχει συνηθίσει να δουλεύει με εντυπωσιακούς ρυθμούς, η συγκεκριμένη παύση μοιάζει κάπως ασυνήθιστη, ιδιαίτερα από τη στιγμή που τα τελευταία χρόνια είχε παραδώσει τέσσερις ταινίες μέσα σε διάστημα μόλις τεσσάρων ετών. Πίσω από αυτή την καθυστέρηση βρίσκεται ένα φιλόδοξο σχέδιο που ο Λίνκλεϊτερ κουβαλά μαζί του εδώ και περίπου δύο δεκαετίες και αφορά τους υπερβατιστές, ένα σημαντικό πνευματικό και λογοτεχνικό κίνημα του 19ου αιώνα, με κεντρικές μορφές τον Ραλφ Γουόλντο Εμερσον, τον Χένρι Ντέιβιντ Θορό και τη Μάργκαρετ Φούλερ.
Η ιδέα έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσε κανείς να περιμένει από μια ταινία του Λίνκλεϊτερ, καθώς ο σκηνοθέτης δεν ενδιαφέρεται τόσο για μια συμβατική ιστορική αναπαράσταση όσο για τη δημιουργία μιας κινηματογραφικής παρέας ανθρώπων που συζητούν, διαφωνούν, ερωτεύονται και διαμορφώνουν τις ιδέες τους μέσα σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο. Ο ίδιος έχει περιγράψει το πρότζεκτ ως μια ταινία παρέας τοποθετημένη στον 19ο αιώνα, με φόντο τις απαρχές του φεμινισμού, του περιβαλλοντικού κινήματος και του αγώνα κατά της δουλείας. Στους βασικούς ρόλους έχουν συνδεθεί ο Ιθαν Χοκ ως Ραλφ Γουόλντο Εμερσον, η Νάταλι Πόρτμαν ως Μάργκαρετ Φούλερ και ο Οσκαρ Aϊζακ ως Χένρι Ντέιβιντ Θορό, μια τριάδα που θα αποτελούσε και τη δέκατη κινηματογραφική συνεργασία του Χοκ με τον Λίνκλεϊτερ.
Διαβάστε ακόμα: Ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ και ο Γκλεν Πάουελ ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους
Για ένα διάστημα όλα έδειχναν πως η παραγωγή βρισκόταν πολύ κοντά στην έναρξη των γυρισμάτων. Ο Ιθαν Χοκ είχε δηλώσει πέρυσι πως η κάμερα θα άρχιζε να γράφει μέσα στο 2026, ενώ είχε μιλήσει με ενθουσιασμό για τη νέα συνεργασία του με τον σκηνοθέτη, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για μια ταινία που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κινηματογραφική χρονοκάψουλα. Τα σχέδια, ωστόσο, φαίνεται πως έχουν συναντήσει ένα σημαντικό εμπόδιο, καθώς ο ίδιος ο Λίνκλεϊτερ αποκάλυψε πρόσφατα πως η εξασφάλιση της απαραίτητης χρηματοδότησης έχει εξελιχθεί σε μεγάλη πρόκληση. Το εγχείρημα γίνεται ακόμη πιο απαιτητικό από τη στιγμή που ο σκηνοθέτης δεν σχεδιάζει μία ταινία, αλλά μια ολόκληρη τριλογία, γεγονός που αυξάνει σημαντικά το οικονομικό ρίσκο για τους πιθανούς χρηματοδότες.
Παρά τις δυσκολίες, ο Λίνκλεϊτερ δεν έχει εγκαταλείψει το σχέδιο. Μάλιστα, το 2025 είχε εμφανιστεί ιδιαίτερα αισιόδοξος, υποστηρίζοντας πως το πρότζεκτ άρχιζε επιτέλους να παίρνει μορφή, καθώς υπήρχε μεγαλύτερη διάθεση από ανθρώπους του χώρου να στηρίξουν την προσπάθεια. Από τότε, όμως, η κατάσταση φαίνεται να έχει αλλάξει και η αναζήτηση χρηματοδότησης συνεχίζεται. Πρόκειται για ένα πρότζεκτ που ο σκηνοθέτης επεξεργάζεται εδώ και περίπου 20 χρόνια, γεγονός που εξηγεί και τον προσωπικό χαρακτήρα που φαίνεται να έχει για τον ίδιο. Η ιστορία των Αμερικανών διανοουμένων του 1830 και του 1840 προσφέρει, άλλωστε, ένα ιδιαίτερα πλούσιο πεδίο για τον δημιουργό, ο οποίος έχει αποδείξει επανειλημμένα πως μπορεί να μετατρέπει τις συζητήσεις, τις ιδέες και τις καθημερινές σχέσεις των χαρακτήρων του σε κινηματογραφικό γεγονός.
Μέχρι να γίνει πραγματικότητα η συγκεκριμένη τριλογία, ο Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ έχει ήδη αφήσει ένα ξεχωριστό αποτύπωμα στο αμερικανικό σινεμά, με μια φιλμογραφία που εκτείνεται σε περισσότερα από 35 χρόνια και κινείται με χαρακτηριστική άνεση ανάμεσα στο νεανικό σινεμά, το δράμα, την κωμωδία και τις πιο πειραματικές μορφές αφήγησης, έχοντας δημιουργήσει ένα έργο όπου οι άνθρωποι και οι μεταξύ τους σχέσεις βρίσκονται σταθερά στο επίκεντρο. Η ιστορία των υπερβατιστών μοιάζει, επομένως, με ένα πρότζεκτ που ταιριάζει απόλυτα στη δημιουργική του πορεία, μένει πλέον να φανεί πότε θα καταφέρει να ξεπεράσει το οικονομικό εμπόδιο και να πάρει τελικά τον δρόμο προς την παραγωγή.