Κάννες 2015: Ο Ματέο Γκαρόνε ξεχνά τα μαγικά του στο «Παραμύθι των Παραμυθιών»

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 14 MAY 2015  /  Λήδα Γαλανού

Με το «Reality» να είχε περισσότερο μαγικό ρεαλισμό και το «Gomorra» περισσότερο σκοτάδι, ο Ματέο Γκαρόνε αφηγείται ιταλικά αναγεννησιακά παραμύθια ισοπεδώνοντας τη φαντασία με μια φλυαρία που μυρίζει ναφθαλίνη.

Ο Ματέο Γκαρόνε μάς είχε ενθουσιάσει (και παγώσει το αίμα ταυτόχρονα) το 2008 με το «Γόμορρα», άντε και μια πενταετία νωρίτερα με τον «Ταριχευτή» για δυνατούς λύτες. Αυτό δε σημαίνει ότι είναι ένας ικανός σκηνοθέτης για κάθε πρόκληση, όπως απέδειξε μόλις το 2012 με το σατιρικό «Reality». Οταν, λοιπόν, υπόσχεται μεγαλεπήβολα ότι θα παρουσιάσει στην οθόνη το «Παραμύθι των Παραμυθιών», η πτώση είναι ακόμα πιο απότομη και ηχηρή.

Δείτε και διαβάστε περισσότερα για το «Tale of Tales» εδώ.

tale of tales 607

Το «Tale of Tales» βασίζεται στα παραμύθια που έγραψε ο Ιταλός Τζιανμπατίστα Μπαζίλε τον 17ο αιώνα κι αυτά μοιάζουν πραγματικά συναρπαστικά: υδρόβιοι δράκοι και μοχθηρές βασίλισσες, περαστικές μάγισσες και ηδυπαθείς πρίγκηπες, μοιραίες θυσίες στην αιώνια νιότη και επικίνδυνα παζάρια με τους αγγελιοφόρους του θανάτου. Αναγεννησιακές ιστορίες, βίαιες, ερωτικές και λασπωμένες, κατακρίνουν τη διαφθορά της εξουσίας (των φεουδαρχών τότε, αλλά και των σημερινών πολιτικών αν το θες) και την ύβρη του ανθρώπου που τα βάζει με τη φύση, προσπαθώντας ν' ανατρέψει την προδιαγεγραμμένη πορεία της. Επίσης σκόπιμα, σ' έναν ίσως φόρο τιμής στον ιταλικό πολιτισμό, ο Γκαρόνε στήνει τις ιστορίες του μέσα σε αληθινά παλάτια της εποχής, στολισμένα με τα πραγματικά τους έπιπλα και έργα τέχνης, δίπλα στη σημερινή οργιαστική φύση που τα περικλείει.

Διαβάστε ακόμη: Απλά υπέροχη! Η Κατρίν Ντενέβ απαντά από τις Κάννες στη σκληρή σάτιρα του Charlie Hebdo!

tale of tales 607

Κι εκεί περίπου τελειώνει το ενδιαφέρον της ταινίας. Ο Γκαρόνε χρησιμοποιεί... το βάρος του σε χρυσό, σε μια πολυτελή παραγωγή με τα θαυμάσια κοστούμια και locations και τα ειδικά εφέ της (το τέρας-αλμπίνο του βυθού είναι πραγματικά υπέροχο, αν και το βλέπουμε τόσο λίγο) και μ' ένα επώνυμο καστ που, εκτός ίσως από τη Σάλμα Χάγιεκ, μένει απόλυτα αναξιοποίητο (Βενσάν Κασέλ, Τζον Σι Ράιλι, Τόμπι Τζόουνς, η Στέισι Μάρτιν του «Nymp()maniac») και ενώνεται με την κοινή χρήση των αγγλικών και μένει απλώς εκεί. Η ταινία του δεν έχει ούτε τη φαντασιακή δύναμη ν' απογειώσει τους μύθους σ' ένα εφιαλτικό, ονειρικό, παραμυθένιο τέλος πάντων σύμπαν που θα έκανε το μυαλό να ταξιδέψει στα σκοτάδια. Ούτε να φέρει τα αιωνόβια παραμύθια, που πάντα έχουν έναν κλασικό μίτο, στη σημερινή εποχή. Αλλά ούτε και να τούς δώσει έναν διαφορετικό, πιο σκληρό, πιο άμεσο κινηματογραφικό χαρακτήρα, παρά την «αφηγηματική» μουσική του Αλεξάντρ Ντεσπλά.

Διαβάστε ακόμη: Κάννες 2015: Επίσημη έναρξη «Με το Κεφάλι Ψηλά»

tale of tales 607

Ούτε κρύο, ούτε ζέστη το «Παραμύθι των Παραμυθιών», παρά μια ελαφρώς αλαζονική παρέλαση από καρικατούρες, εικαστικά επίπεδη και νοηματικά μονοδιάστατη. Την εποχή που στην τηλεόραση, ένα «Game of Thrones» ή ένα «Hannibal» μπορεί να μας κάνει να πιστέψουμε στη μητέρα των δράκων ή στην τακτική σοφιστικέ ανθρωποφαγία, ο Γκαρόνε δεν καταφέρνει, παρά τα μέσα που έχει στη διάθεσή του, ν' απογειώσει ένα υλικό που προσφέρεται για υπερβατικό σινεμά, μένοντας πιο κοντά στον στόμφο ενός Γιάννη Σμαραγδή.

To 68o Φεστιβάλ Καννών διεξάγεται από τις 13 έως τις 24 Μαΐου. Τo Flix βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει ζωντανά όλα όσα συμβαίνουν, τη στιγμή που συμβαίνουν στο ειδικό τμήμα του Flix που ανανεώνεται συνεχώς.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.