Ανάμεσα στις ταινίες που διαγωνίστηκαν στις περσινές Κάννες, υπήρξε μία που δεν αρκέστηκε στο να ξεχωρίσει, αλλά επέβαλε την παρουσία της με τρόπο σχεδόν εκκωφαντικό. Το «Sirat» του Ολιβερ Λάσε δεν λειτούργησε απλώς ως ακόμη μία φεστιβαλική πρόταση υψηλής αισθητικής, αλλά ως μια εμπειρία που έμοιαζε να αναμετριέται με τα ίδια τα όρια της κινηματογραφικής γλώσσας. Με φόντο την ωμή ενέργεια ενός rave στο Μαρόκο και με άξονα τη γνώριμη εμμονή του σκηνοθέτη στον μυστικισμό και στα σκοτεινά τοπία της ανθρώπινης ψυχής, η ταινία επιβεβαίωσε ότι ο Λαξ δεν ενδιαφέρεται να υπηρετήσει συμβάσεις, αλλά να τις ανατρέψει.
Οποιος παρακολουθεί την πορεία του από το «Mimosas» μέχρι το βραβευμένο με τον Χρυσό Αλέξανδρο στη Θεσσαλονίκης «Θα Ερθει η Φωτιά» έχει διαπιστώσει ότι ο Ισπανός δημιουργός χτίζει μεθοδικά ένα σινεμά που ακουμπά το μεταφυσικό χωρίς να αποκόπτεται από το σωματικό και το γήινο. Με το «Sirat» ωστόσο, η καλλιτεχνική του ταυτότητα μοιάζει να περνά σε μια νέα, πιο άγρια και απρόβλεπτη φάση. Η αναγνώριση υπήρξε άμεση και εκτεταμένη, με την ταινία να φιγουράρει σε δεκάδες λίστες της χρονιάς και να φτάνει μέχρι την οσκαρική υποψηφιότητα για την Καλύτερη Διεθνή Ταινία (και ακόμη μια προφανής για τον Καλύτερο Ηχο), επιβεβαιώνοντας ότι η φήμη του Λάσε δεν περιορίζεται πλέον στους κύκλους των φεστιβάλ.
Διαβάστε ακόμα: Ολιβερ Λάσε & Σερζί Λοπέζ: «Το ακούγαμε, το βλέπαμε, το νιώθαμε: ο κόσμος μας οδηγείται σε reset.»
Κι όμως, ο ίδιος δεν δείχνει διατεθειμένος να επαναπαυθεί. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ScreenRant αποκάλυψε ότι σκοπεύει να «διπλασιάσει το στοίχημα» και να δημιουργήσει «το δικό του 2001». Διευκρίνισε μάλιστα ότι δεν εννοεί μια κυριολεκτική «Οδύσσεια του Διαστήματος», αλλά «μια συμφωνία, κάτι πραγματικά σαν ταξίδι, κάτι υπνωτιστικό». Με έμφαση στην καθαρή δύναμη της εικόνας και του ήχου, δήλωσε ότι «θα εμπιστευτούμε τους θεατές, θα εμπιστευτούμε το σινεμά, τις εικόνες, τον ήχο, τις αίθουσες» και ότι στόχος του είναι να καλέσει το κοινό να βιώσει μια μορφή κάθαρσης.
«Οχι απαραίτητα μια κυριολεκτική "Οδύσσεια του Διαστήματος", αλλά μια συμφωνία. Κάτι που να είναι πραγματικά ένα ταξίδι, πραγματικά υπνωτιστικό. Θα εμπιστευτούμε τους θεατές. Θα εμπιστευτούμε το σινεμά. Θα εμπιστευτούμε τις εικόνες, τον ήχο. Θα εμπιστευτούμε τις αίθουσες. Θα καλέσουμε τους θεατές να βιώσουν την κάθαρση», δήλωσε συγκεκριμένα.
Αν το «Sirat» ήταν η απόδειξη ότι διαθέτει το θάρρος και τη φαντασία για να βαδίσει σε αχαρτογράφητα μονοπάτια, το επόμενο έργο του προμηνύεται ως η πιο φιλόδοξη κατάθεση της μέχρι τώρα πορείας του και ίσως ως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες κινηματογραφικές αναμετρήσεις των επόμενων ετών.