Η κάμερα αποκλειστικά πάνω σ' ένα πρόσωπο, το πρόσωπο αποκλειστικά μιλά στο τηλέφωνο κι ένα... τηλεφωνικό θρίλερ ξετυλίγεται. Στη γραμμή ταινιών σαν τον «Ενοχο» και το «Locke», χτίζει με ενδιαφέρον το φιλμ του το Γαλλο-Τουρκικό δημιουργικό δίδυμο, στην τέταρτη κοινή δουλειά τους, από τις οποίες δεν έχει προβληθεί καμία άλλη στην Ελλάδα.
Στο επίκεντρο της ιστορίας η Σαμπιχά, μια γυναίκα 40χρονη, με μια ανπηρία στο πόδι, η οποία έχει πάρει διαζύγιο και διεκδικεί την κηδεμονία του γιου τους. Ζει στην Αγκυρα και με το ψευδώνυμο Αρζού δουλεύει σε ροζ τηλέφωνο, μ' ένα κακοποιητικό αφεντικό και, ουσιαστικά, φυλακισμένη στον χώρο εργασίας της.
Η Αρζού έχει μόνιμους πελάτες, για τους οποίους κρατά σημειώσει σ' ένα τετράδιο. Το όνομα που δίνουν, το τηλέφωνό τους, τι τους αρέσει, τι τους ανέβει, πώς θέλουν να τους μιλάει. Μ' έναν πελάτη μιλά κι όταν, στην Κωνσταντινούπολη, γίνεται ο μεγάλος σεισμός του 1999. Ο πελάτης θα βρεθεί εγκλωβισμένος και η Αρζού θ' αποφασίσει να χρησιμοποιήσει την ατζέντα της για να βρει κάποιον ιθύνοντα να βοηθήσει, διαπιστώνοντας με κάθε κλήση και κάθε κουβέντα τη διαφθορά της εξουσίας - αλλά κι αξιοποιώντας τις επαφές της για όφελός της.
Δυο τα μεγάλα πλεονεκτήματα της ταινίας, η μικρή της διάρκεια - μόνο 76 λεπτά - που δεν επιτρέπει στη μία και μοναδική ιδέα να εξαντληθεί και να κουράσει και η ερμηνεία της εκπάγλου καλλονής αλλά και συναισθηματικής δύναμης Σααντέτ Ισουλ Ακσόι που καταφέρνει χωρίς παραπάνω εργαλεία παρά το πρόσωπο και τη φωνή της να χτίσει χαρακτήρα και ένταση. Σ' αυτό φυσικά βοηθά και η φωτογραφία της ταινίας που δίνει επίπεδα, ποικιλία και ατμόσφαιρα στον κλειστό χώρο και το ευκίνητο μοντάζ.
Γυναικεία χειραφέτηση και διεκδίκηση των αυτονόητων δικαιωμάτων, σ' ένα θρίλερ που, παρά το εύκολο και μάλλον κακοστημένο φινάλε του, δεν χάνει την τόλμη και το ρυθμό του.