![«Ο Φίλος μου κι Εγώ». Μια συνάντηση μετά από χρόνια με μια αγαπημένη ταινία](https://media-flix-gr.s3.amazonaws.com/cache/6d/42/6d429ce35ac3734a346ac692172c0c7e.jpg)
Γυρισμένο το 1987, δοξασμένο από τους κριτικούς, δεν έγινε ποτέ η εμπορική επιτυχία που θα μπορούσε στην εποχή του, αλλά πήρε πολύ γρήγορα την εκδίκησή του. Απέκτησε από την αρχή κι όλας ένα αληθινά αφοσιωμένο κοινό που επαναλάμβανε μερικές από τις αξέχαστες ατάκες του, έβλεπε την ταινία ξανά και ξανά στις προβολές της ή σε βιντεοκασέτες.
Οι ήρωες του φιλμ είναι ο Γουιδνέιλ τον οποίο υποδύεται στην καλύτερη ίσως ερμηνεία της καριέρας του ο Ρίτσαρντ Ε Γκραντ και ο Μάργουντ (ο οποίος δεν ονοματίζεται ποτέ στην ταινία) του Πολ ΜακΓκάν, δυο άνεργοι ηθοποιοί που φυτοζωούν στο Λονδίνο, πίνοντας και καπνίζοντας τεράστιες ποσότητες χόρτου, προσπαθώντας να βρουν δουλεία και να επιβιώσουν στο άθλιο διαμέρισμα που μοιράζονται.
Οταν ο θείος του Γουιδνέιλ Μόντι τους προσκαλεί να περάσουν μερικές μέρες στο εξοχικό τους οι δυο τους θα δεχτούν μόνο και μόνο για να ανακαλύψουν ότι ο καιρός θα είναι φριχτός, οι ντόπιοι όχι ακριβώς φιλικοί και πως ο θείος Μόντι, έχει κάτι βρώμικο στο μυαλό του σε σχέση με τον Μάργουντ.
Το αποτέλεσμα είναι απολαυστικά αστείο, όσο κυνικό μπορείτε να φανταστείτε, αλλά και αληθινά τρυφερό, μια βαθιά βρετανική ταινία που αν δεν έχετε δει, οφείλετε να δείτε το συντομότερο δυνατόν.
Κι αν βρεθείτε στο Λονδίνο από τις 20 Ιουνίου και μέχρι τον Σεπτέμβρη, μπορείτε να επισκεφτείτε την Proud Gallery στην οποία, ο φωτογράφος Μάρεϊ Κλόους, εκθέτει μια σειρά από φωτογραφίες που τράβηξε στην διάρκεια των γυρισμάτων και που σύμφωνα με τον ίδιο, σου δείχνουν «την βαθιά αίσθηση συντροφικότητας που υπήρχε στα γυρίσματα» και μας θυμίζουν με τον καλύτερο τρόπο μια βαθιά αγαπημένη ταινία.
Δείτε τες πιο κάτω, μαζί με ένα βίντεο με μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το φιλμ.