Τα κτίρια έχουν τη δική τους ιστορία κι αυτή του εργοστασίου της ΠΥΡ.ΚΑΛ. είναι γεμάτη αντιθέσεις: βιομηχανία και χειρονακτική εργασία, δυστυχήματα και βιοπορισμός, ένα ολοζώντανο παρελθόν κι ένα σταμάτημα του χρόνου, τρόμος και γέλιο, ζωή και θάνατος.

Μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της Ελλάδας και της γειτονικής περιοχής στεγάστηκε εδώ, καταστράφηκε και ξαναγεννήθηκε, κατασκευάζοντας «εργαλεία» πολέμου, μέσα από μια ανθρώπινη παραγωγή που ντύθηκε με μικρές ιστορίες τρυφερής καθημερινότητας.

Μπορεί ένα εργοστάσιο που παράγει όπλα θανάτου να στεγάσει χαρά, ζωή και δημιουργικότητα; Φυσικά και μπορεί, όπως θα περιγράψουν στο ντοκιμαντέρ της Ηούς Χαβιαρά και του Μιχάλη Καστανίδη τέσσερις πρώην εργαζόμενες/οι, σε μια αφήγηση που διαπερνά την ιστορία της Ελλάδας και, να τολμήσουμε να πούμε, την ιστορία του ανθρώπου από τη γέννησή του ως το μέλλον του, πάντα και ειδικά σήμερα ανάμεσα στον πόλεμο και τη ζωή.

Γλυκόπικρο και μαζί ανησυχητικό, με ένα λεπτό χιούμορ και μια χαρά στην αφήγηση που φοβάσαι να νιώσεις, με υπομονετική κάμερα, επιβλητική μουσική και δυσοίωνες σιωπές, το ντοκιμαντέρ για την ΠΥΡ.ΚΑΛ. γίνεται εύκολα βίωμα, καθώς καταπιάνεται με μια γνώριμη Ελλάδα και πανανθρώπινα διλήμματα, με τον πιο... αφοπλιστικό τρόπο, αυτόν της κοινοτοπίας του κακού και της λήθης που φέρνει η συνήθεια.»

Τρία συστατικά συνδυάζει η ταινία, ανθρώπινες αφηγήσεις μαγνητικές και πολυδιάστατες, από αυτές που ανασυνθέτουν το εξαιρετικό σε κανονικότητα, καταπληκτικό υλικό αρχείου και μια παράλληλη δράση στο εργοστάσιο σήμερα, όπου επιχειρείται η «απορρύπανσή» του, δίνοντας στο όλο μια αίσθηση μεταποκαλυπτικής ταινίας, καθώς άνθρωποι με προστατευτικές στολές καθαρίζουν θανατηφόρα υλικά ή απομακρύνουν με τη χειρουργική ακρίβεια και ψυχραιμία του ναρκαλιευτή, βόμβες από τον προαύλιο χώρο του εργοστασίου.

Ενα κτίριο που παλιά κατασκεύαζε όπλα που σκόρπιζαν τον θάνατο στους πολέμους, σήμερα έχει μετατραπεί το ίδιο, το τραυματισμένο σκαρί του, σε θανατηφόρο υλικό, την ώρα που άλλοι, νέοι πόλεμοι καθορίζουν τη δική μας ιστορία.

Γλυκόπικρο και μαζί ανησυχητικό, με ένα λεπτό χιούμορ και μια χαρά στην αφήγηση που φοβάσαι να νιώσεις, με υπομονετική κάμερα, επιβλητική μουσική και δυσοίωνες σιωπές, το ντοκιμαντέρ για την ΠΥΡ.ΚΑΛ. γίνεται εύκολα βίωμα, καθώς καταπιάνεται με μια γνώριμη Ελλάδα και πανανθρώπινα διλήμματα, με τον πιο... αφοπλιστικό τρόπο, αυτόν της κοινοτοπίας του κακού και της λήθης που φέρνει η συνήθεια.

Η ταινία θα προβληθεί τις Δευτέρες 14 και 21 Σεπτεμβρίου στο Στέλλα, τις Παρασκευές 18 και 25 Σεπτεμβρίου στο Κάρμεν και τις Τρίτες 15 και 22 Σεπτεμβρίου στο Δάφνη. Οι προβολές θα γίνουν παρουσία των συντελεστών και εκλεκτών προσκεκλημένων που θα συζητήσουν με το κοινό. Ανάμεσα τους η σκηνοθέτρια Εύα Στεφανή, ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Παναγιώτης Ευαγγελίδης, ο κριτικός κινηματογράφου, επιμελητής εκδόσεων και αντιπρόεδρος της ΠΕΚΚ Χρήστος Σκυλλάκος, ο κριτικός κινηματογράφου Αλέξανδρος Παπαγεωργίου και η θεωρητικός κινηματογράφου Γκέλυ Μαδεμλή.