Ενημέρωση

Φεστιβάλ Δράμας 2021: «Στο Αεροδρόμιο» του Μιχάλη Μαθιουδάκη

στα 10

Εν αναμονή του 44ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, γνωρίζουμε καλύτερα τις ταινίες του ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος και τους δημιουργούς τους.

Φεστιβάλ Δράμας 2021: «Στο Αεροδρόμιο» του Μιχάλη Μαθιουδάκη

Η ταινία

Σε ένα μικρό ελληνικό νησί, ο Προκόπης είναι ο μοναδικός υπάλληλος του τοπικού αεροδρομίου.

Ο σκηνοθέτης

Ο Μιχάλης Μαθιουδάκης γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα και σπούδασε Φυσική στο Ηράκλειο Κρήτης και Κινηματογράφο στην Αθήνα. Ασχολείται με τον κινηματογράφο επαγγελματικά από το 2016 και είναι ιδρυτής της Αμπαζούρ Φιλμς. Εργάζεται ως Σκηνοθέτης, Σεναριογράφος και Παραγωγός και είναι λάτρης του ελληνικού σινεμά. Τρία σενάρια του έχουν χρηματοδοτηθεί από κρατικούς οργανισμούς της χώρας, όπως το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και η ΕΡΤ. Έχει σκηνοθετήσει 4 ταινίες μικρού μήκους. Η τελευταία του ταινία έχει τίτλο «Στο Αεροδρόμιο» (2021) και έγινε με την υποστήρiξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της ΕΡΤ και του Δήμου Πάρου. Το 2021 ήταν ο παραγωγός της μικρού μήκους ταινίας Short Draft (2022), του Σπύρου Παπασπύρου. Μία ταινία που έγινε με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και του ΕΚΚ μέσω του ειδικού προγράμματος χρηματοδότησης στήριξης της κινηματογραφικής κοινότητας. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως Script Doctor κάνοντας επιμέλεια σε σενάρια και φακέλους παραγωγής.

Στο Αεροδρόμιο

4 ερωτήσεις για το «Στο Αεροδρόμιο»

Γιατί κάνατε αυτήν την ταινία τώρα;

Γιατί έκανα αυτήν την ταινία τώρα. Το τώρα, σαν λέξη, όταν κάνεις σινεμά έχει διαφορετική διάρκεια σε σχέση με άλλα μέσα έκφρασης.
Θέλω να κάνω μία ταινία τώρα. Αυτό το τώρα μπορεί να έχει μία διάρκεια από μερικούς μήνες μέχρι 5 ή και περισσότερα χρόνια.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μία ταινία που ήθελα να την κάνω το 2016, με το πως ήμουν εγώ προσωπικά το 2016. Και τελικά είναι μία ταινία που γυρίστηκε τον Ιούνιο του 2020, αμέσως μετά την πρώτη καραντίνα, σε ένα περίεργο τώρα.
Τον Σεπτέμβρη του 2021 θα είναι το τώρα της ταινίας για όσους βρεθούμε στη Δράμα.
Αλλά το πιο ωραίο πράγμα όταν κάνεις κινηματογράφο, είναι ότι το τώρα είναι κάτι οργανικό. Αλλάζει συνεχώς και δεν μπορεί να προσδιοριστεί.
Ενα «τώρα» προσωπικό και εξατομικευμένο για τον κάθε θεατή εκεί έξω.
Για να απαντήσω και στην ερώτηση, η ταινία έγινε τώρα για να μπορέσω να προχωρήσω παρακάτω. Παραγωγικά με βασάνιζε πολλά χρόνια. Εκ του αποτελέσματος το να κάνεις μία μικρού μήκους στην Ελλάδα, σε νησί, σε αεροδρόμιο, με αεροπλάνο, είναι κάτι τελείως παράλογο. Αν γύριζα το χρόνο πίσω δεν ξέρω αν θα έγραφα ξανά αυτό το σενάριο.

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θελήσετε να αφηγηθείτε αυτήν την ιστορία;

Μου αρέσουν οι ιστορίες που ξεκινάνε από έναν χαρακτήρα.
Σε αυτήν την ταινία θέλω να πω την ιστορία του Προκόπη. Ο Προκόπης αντιπροσωπεύει ανθρώπους που θαυμάζω. Που είναι πραγματικά καλοί σε αυτό που κάνουν, είναι αφανείς ήρωες και θα ήθελα να έχουν μία μεγαλύτερη εξωστρέφεια, ώστε και άλλοι άνθρωποι να τους γνωρίσουν και να μπορέσουν να εμπνευστούν από αυτούς.
Σε έναν ιδανικό κόσμο θα ήθελα αυτοί οι άνθρωποι να πολεμήσουν τις φοβίες τους και να κυνηγήσουν τα όνειρα τους. Να κατακτήσουν τα απωθημένα τους.
Και έτσι ήταν και το σενάριο. Ένα σενάριο με το δικό μου θέλω, ώστε αυτός ο ήρωας να πολεμήσει τις φοβίες του.
Ωστόσο η ίδια η ζωή με ταρακούνησε με ένα μικρό χαστούκι και μου άλλαξε το τέλος του σεναρίου και της ταινίας.
Κάποιες φορές στη ζωή, το θέλω δεν μπορεί να συμβαδίσει με την πραγματικότητα. Και είναι ακόμα πιο περίεργο κάποιες φορές να μην μπορείς να το καταφέρεις ούτε σε μία ταινία μυθοπλασίας.
Γιατί η ζωή ξέρει.

Στο Αεροδρόμιο

Πώς θα περιγράφατε την ταινία σας σ' έναν υποψήφιο θεατή;

Eνα μικρό ταξίδι σε ένα μικρό ελληνικό νησί, με λίγο άρωμα από παλιό ελληνικό σινεμά.

Πώς είναι να κάνεις σινεμά (στην Ελλάδα) σήμερα; Τι σας δίδαξε ή τι κρατάτε από την εμπειρία;

Το σινεμά στην Ελλάδα μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Είτε με αμεσότητα και φίλους είτε με υπομονή και κυνήγι. Δεν ξέρω αν πραγματικά αξίζει κάποιος από τους δύο αυτούς τρόπους. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στο τέλος της μέρας κάνουμε ταινίες, τις επικοινωνούμε και αν υπάρχει έστω ένα μόνο μικρό χαμόγελο στην σκοτεινή αίθουσα, τότε σκέφτεσαι ότι μάλλον αξίζει.

Η ταινία σας θα κάνει πρεμιέρα εν μέσω μιας πρωτόγνωρης συνθήκης για τον κόσμο του σινεμά αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για την κατάσταση αυτή τη στιγμή αλλά και το μέλλον του σινεμά;

Το σινεμά έχει μία παρακαταθήκη. Έχει ανθρώπους που το αγαπάνε και για αυτόν το λόγο θα ξαναβρει τα πατήματα του. Το παρελθόν και η ιστορία δείχνουν το δρόμο. Θα έρθουν καλύτερες μέρες.
Θέλει απλά λίγη υπομονή. Το καλό είναι ότι όσοι ασχολούμαστε με τον κινηματογράφο, ξέρουμε καλά τι σημαίνει αυτή η λέξή.
Οι κινηματογραφιστές έχουμε μπολιαστεί με μπόλικη υπομονή.

Τι σημαίνει το Φεστιβάλ Δράμας για σας, αλλά και για το σημερινό ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο; Τι σημαίνουν οι συνεχείς επιτυχίες της ελληνικής ταινίας μικρού μήκους στο διεθνές τοπίο;

Το Φεστιβάλ Δράμας είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα από την μουντή καθημερινότητα της Αθήνας. Σε ένα γραφικό και γλυκό τόπο, παρέα με φίλους που μας ενώνει η ίδια αγάπη για ένα μέσο έκφρασης που έχει τη δυναμική να προκαλέσει τόσα συναισθήματα.
Για τα συναισθήματα που αφήνει ανεξίτηλα πάνω μας και μέσα μας βρισκόμαστε εδώ.
Η διεθνής επιτυχία ας είναι για τους άλλους.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω τους φορείς που στήριξαν αυτήν την ιδέα. Την ΕΡΤ, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και τον Δήμο Πάρου. Και φυσικά θέλω να ευχαριστήσω τον κύριο Λεοντίδη, τον αερολιμενάρχη του αεροδρομίου της Πάρου, που από την πρώτη στιγμή, χωρίς να μας ξέρει, μας εμπιστεύτηκε, για να πραγματοποιήσουμε αυτήν την παράλογα δύσκολη ταινία.

Που βέβαια, στην αρχή όλες οι ταινίες φαντάζουν παράλογα δύσκολες.

Στο Αεροδρόμιο | Παίζουν: Θανάσης Ζερίτης, Λυδία Φωτοπούλου, Μανώλης Μαυροματάκης | Α’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Αλέξης Κουκιάς-Παντελής | Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Σελήνη Παπαγεωργίου | Διεύθυνση Παραγωγής: Τέτα Αποστολάκη | Location Manager: Τζίνα Παυλοπούλου | Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Μανιώρος | Οπερατέρ: Μάνος Αρμουτάκης | Ηχοληψία – Σχεδιασμός ήχου: Παναγιώτης Παπαγιαννόπουλος | Βοηθός Κάμερας: Πέγκυ Ζούτη | Βοηθός Ήχολήπτη: Δήμητρα Ξερούτσικου | Ντεκόρ – Κοστούμια: Rectifier | Φροντιστής: Λευτέρης Θεοδωρούδης | Βοηθός Δ. Παραγωγής: Ευτυχία Βαρδούλη | Βοηθός Παραγωγής: Νικόλας Κοράλλης | Ηλεκτρολόγος: Δημήτρης Κορονετόπουλος | Μακιγιάζ: Κατερίνα Μιχαλούτσου | Backstage: Βασίλης Καμινάρης | Υπότιτλοι: Αλεξάνδρα Δυράνη – Μαούνη | Πρωτότυπη Μουσική: Χρυσάνθη Τσουκαλά | Ψηφιακά Εφέ: Ίωνας Κατρακάζος | 3D Artist: Ανδρέας Χέλμης | Μοντάζ: Γιώργος Τσιρογιάννης | Χρωματική Διόρθωση: Δημήτρης Μανουσιάκης | Παραγωγή: Μιχάλης Μαθιουδάκης, Αμπαζούρ Φιλμς | Σενάριο: Μιχάλης Μαθιουδάκης | Σύμβουλοι Σεναρίου: Γιώργος Αγγελόπουλος, Σελήνη Παπαγεωργίου | Σκηνοθεσία: Μιχάλης Μαθιουδάκης

Στο Αεροδρόμιο

Δείτε εδώ την προηγούμενη ταινία του Μιχάλη Μαθιουδάκη με τίτλο «Το Μπάκπακ»:

Μάθετε πληροφορίες και δείτε υλικό των ταινιών όλων των φετινών υποψηφίων του Φεστιβάλ Δράμας εδώ. Κάθε μέρα το Flix θα παρουσιάζει κι από μία ταινία.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.