Καλοκαιρινές σκηνές για πάντα #5 / «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 05 JUL 2014  /  Μανώλης Κρανάκης

Για κάθε μια μέρα του Ιουλίου, επιστρέφουμε σε αγαπημένες καλοκαιρινές σκηνές από την ιστορία του σινεμά. Ετσι όπως θα τις θυμόμαστε για πάντα.

«Ποτέ μου δεν ένιωσα έτσι, ακούς! Δεν θα 'θελα να μας καίει τέτοιος ήλιος.»

Ακριβώς τη στιγμή που η Στέλλα έχει πια παραδοθεί για πάντα στον Μίλτο, παραβαίνοντας κάθε κανόνα της ανεξάρτητης ηθικής της, μια βόλτα στην παραλία θα σφραγίζει οριστικά και αμετάκλητα τον έρωτά τους. Σε ένα φόρο τιμής στο φιλί του Μπαρτ Λάνκαστερ και της Ντέμπορα Καρ στο «From Here to Eternity», ο Κακογιάννης θα αφήσει τους εραστές του να καούν από τον αττικό ήλιο.

2

Οχι, η «Στέλλα» δεν είναι μια πολεμική ταινία με τον τρόπο που ήταν το φιλμ του Φρεντ Τσίνεμαν, αλλά τελικά είναι λίγα όσα χωρίζουν το ναρκοπέδιο της ελληνικής κοινωνίας που βράζει γύρω από τους δύο εραστές, την ετοιμοπόλεμη Στέλλα στα χαρακώματα της ελεύθερης ζωής της, τη μονομαχία που θα κλείσει για πάντα το άναρχο love story τους.

Για λίγα λεπτά σε εκείνη την παραλία, η Στέλλα θα αρνηθεί για τελευταία φορά πως ανήκει ψυχή και σώματι στον Μίλτο. Και στο δικό της «Δεν θα 'θελα να μας καίει τέτοιος ήλιος.», αυτός θα απαντήσει «Καίγε ρε ήλιε, ώσπου να μας κάψεις!». Ο ερωτισμός τους, τα γεμάτα έξαψη κορμιά τους, η άναρθρη ιαχή της αγάπης τους καίει - σε ακόμη μια κλασική σκηνή - το αριστούργημα του Κακογιάννη.

Και επιμηκύνει, παρά τη μικρή της διάρκεια, τη σημασία του να αφήνεις τον έρωτα να σε φυλακίσει.


«Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955)

Περισσότερες καλοκαιρινές σκηνές:

Διαβάστε ακόμη:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.