Πέντρο Νούλα

του Κάρολου Ζωναρά

ΚΡΙΤΙΚΗ 17 APR

4 στα 10

Ο Κάρολος Ζωναράς επιστρέφει μετά το «Μπιγκ Χιτ» στις αθέατες γωνιές μιας πόλης που αναζητά την ταυτότητά της σε ένα νεο-νουάρ φτιαγμένο από νύχτα, femmes fatales και εφιάλτες που βλέπεις όταν είσαι ξύπνιος.

«Ουρανία, λες να είμαι επικίνδυνος;» Αυτή η εκπληκτική ατάκα βρίσκεται στο επίκεντρο της νέας ταινίας του Κάρολου Ζωναρά, που ακολουθεί το «Μπιγκ Χιτ» του 2012, και καθορίζει την πλοκή και το ύφος του.

Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο φιλμ νουάρ, πράγμα που γίνεται σαφές και συμβολικά από τα πρώτα πλάνα της ταινίας, όταν ο ήρωας που ταξιδεύει με ΚΤΕΛ, διαβάζει το «Out of the Past», ενώ ο άγνωστος κι ενοχλητικός συνταξιδιώτης του μιλά οργισμένος για την Ελλάδα της κρίσης. Φιλμ νουάρ, με ελαφρύ πολιτικό σχολιασμό και μια διάθεση σατιρικού χιούμορ.

Ενας νεαρός άνδρας σώζεται ως εκ θαύματος μετά από ένα θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα στην Εθνική Οδό. Όταν όμως συνέρχεται δεν ξέρει πλέον ποιος είναι. Με βάση αυτά, θα επιχειρήσει την αναζήτηση της ταυτότητάς του, για να βρεθεί μπλεγμένος σε μια εφιαλτική περιπέτεια.

Ο «Πέντρο Νούλα» του τίτλου, που ενσαρκώνει ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης, χτυπά όταν το λεωφορείο τρακάρει και συνέρχεται στο νοσοκομείο χωρίς μνήμη. Στις αποσκευές του βρίσκει ένα ιταλικό διαβατήριο που δηλώνει το υποτιθέμενο όνομά του, Πέντρο Νούλα, ένα σπασμένο κινητό, μια επιταγή και τη φωτογραφία μιας γυναίκας. Στοιχεία που θα τον οδηγήσουν σε μια αγωνιώδη αναζήτηση ταυτότητας: της δικής του. Στη διαδρομή του θα συναντήσει έναν κλοιό υποκόσμου, μυστικά του παρελθόντος, τη σκοτεινή πλευρά της Αθήνας και μια τραγουδίστρια που θα ερωτευτεί.

Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης στον κεντρικό ρόλο είναι πετυχημένα «αταίριαστος» μέσα στο υπόλοιπο καστ, η σκηνοθεσία έχει γίνει με κέφι και με σεβασμό στο είδος, η μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη βοηθά στην υπονομευτική ατμόσφαιρα. Ακόμα περισσότερο, ο Κάρολος Ζωναράς αποδεικνύει πια, με κάθε νέα ταινία του, ότι έχει μια ξεχωριστή και σημαντική θέση στο σινεμά κι ότι ανοίγει την πόρτα σ' ένα αναγνωρίσιμο και γοητευτικό σύμπαν, που είναι ολόδικό του.

Ωστόσο το προφανώς περιορισμένο budget, η φωτογραφία που μοιάζει πολύ πιο επίπεδη από του «Μπιγκ Χιτ», η ίδια η προφανής πλοκή του σεναρίου και κορύφωση του δράματος, συνθέτουν μια ταινία πιο συμβατική και περιορισμένη, σε έμπνευση και σε τόλμη, από την προηγούμενη: όχι αρκετά διαβρωτική, όχι αρκετά mainstream.

Που Παίζεται

Δες τις αίθουσες

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας.