Αμπρακατάμπρα

Abracadabra

του Πάμπλο Μπέργκερ

ΚΡΙΤΙΚΗ 08 JUL

4 στα 10

Η τρίτη -άνιση- ταινία του Πάμπλο Μπέργκερ, αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει καμιά μαγική λέξη για να πετύχεις τον συνδυασμό που θα γεννήσει μια αληθινά απολαυστική κωμωδία.

Η Κάρμεν ζει στα προάστια της Μαδρίτης με τον σύζυγο της, Κάρλος. Εκείνη είναι μια συνηθισμένη νοικοκυρά, αφοσιωμένη στην οικογένεια της. Εκείνος είναι ένας εργάτης οικοδομών και οπαδός του ποδοσφαίρου που ζει και αναπνέει για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Μια μέρα, όμως, η ρουτίνα θα σπάσει για πάντα. Στη δεξίωση του γάμου του ξαδέλφου της Κάρμεν, Πέπε, ένας ερασιτέχνης υπνωτιστής, κάνει επίδειξη στο κοινό. Ζητά έναν εθελοντή και ο επιφυλακτικός Κάρλος αποδέχεται την πρόσκληση του. Το επόμενο πρωί ο Κάρλος αρχίζει να συμπεριφέρεται παράξενα. Κάτι πήγε λάθος και τώρα ένα πνεύμα τον έχει στοιχειώσει. Τα ξαδέλφια ενώνουν τις δυνάμεις τους και ξεκινούν μία σουρεαλιστική έρευνα για να φέρουν τον Κάρλος πίσω, όσο η Κάρμεν αρχίζει να νιώθει μία αλλόκοτη έλξη για τον «νέο» της σύζυγο.

Η τρίτη μεγάλου μήκους του Πάμπλο Μπέργκερ μετά τα «Torremolinos 73», και το δικαίως δοξασμένο «Blancanieves», μοιάζει να ορίζει το σημείο που το ποπ συναντά το κιτς, η κωμωδία το κοινωνικό kitchen sink δράμα και ο ρομαντισμός το μεταφυσικό θρίλερ. Πασπαλισμένο γενναία με έναν ιδιαίτερο ιβηρικό σουρεαλισμό το «Αμπρακατάμπρα» είναι κατά στιγμές αστείο κατά στιγμές άτσαλο, υπερβολικά σίγουρο για τον εαυτό του μα στο συνολό του τελικά αμήχανο.

Με τους πάντα ικανούς Μαριμπέλ Βερντού και Αντόνιο Ντε Λα Τόρε στους πρωταγωνιστικούς ρόλους και την ευκαιρία να χτίσει δυο ενδιαφέροντες αντιθετικούς χαρακτήρες μέσα από μια ιστορία που μιλά και για την χειραφέτηση μιας τυπικά καταπιεσμένης γυναίκας, το φιλμ προτιμά να τους χρησιμοποιήσει ως τύπους αναλώνοντας τις ευκαιρίες του σε απόπειρες εύκολου γέλιου και χαριτωμένες εξυπνάδες.

Ομολογουμένως το φιλμ βλέπεται ευχάριστα, όντας σκηνοθετημένο με ενέργεια -ακόμη και στις στιγμές που το σενάριο σέρνει τα πόδια του- όμως θα περίμενε κανείς η ανατρεπτική του διάθεση στην μίξη των κινηματογραφικών ειδών να επεκταθεί πιο πετυχημενα και στην στερεοτυπική σχεδόν σκιαγράφηση των χαρακτήρων και στον ρυθμό του φιλμ που ως το τέλος δεν μπορεί να βρει την συχνότητα που θα το μεταμόρφωνε σε κάτι πιο συμπαγές και συνεπές στις φιλόδοξες προθέσεις του.

Που Παίζεται

Δες τις αίθουσες

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.