Το «Calls» θα μπορούσε να είναι ένα «Twilight Zone» δίχως εικόνες

TV 22 MAR  /  Γιώργος Κρασσακόπουλος

Η σειρά του Apple TV+ διαδραματίζεται μέσω τηλεφωνικών συνομιλιών, την εικονογράφηση των οποίων κάνει μόνο το μυαλό μας.

Κάπου ανάμεσα σε ένα ραδιοφωνικό δράμα, σε ένα podcast μυθοπλασίας και σε μια τηλεοπτική ανθολογία του παράξενου, το «Calls» που μόλις ξεκίνησε να προβάλλεται στο Apple TV+, αποτελεί την αμερικάνικη μεταφορά της ομότιτλης σειράς του Τιμοτέ Χοσέ για το Canal+. Τα εννιά επεισόδια του «Calls», τα οποία είναι όλα διαθέσιμα ήδη στην πλατφόρμα της Apple (με ελληνικούς υπότιτλους) χτίζονται πάνω σε μια σειρά από συνομιλίες μεταξύ διαφορετικών χαρακτήρων, των οποίων τα λόγια εμφανίζονται στην οθόνη, με φόντο μια σειρά από γραφικά που δεν εικονογραφούν το τι συμβαίνει, αλλά που με τον τρόπο τους υπογραμμίζουν ή δημιουργούν μια ατμόσφαιρα.

Δείτε ακόμη: Η 19χρονη Ζέλντα Μπαρνζ εξηγεί πώς έκανε το «Genera+ion» της HBO Max, μαζί με τους δυο μπαμπάδες της

calls 607

Στην πραγματικότητα, κάθε επεισόδιο της σειράς που στην αμερικάνικη εκδοχή της επιμελήθηκε ο Φέντε Αλβαρεζ θα μπορούσε με μερικές αλλαγές να λειτουργήσει κι ως μια ακουστική μόνο αφήγηση, αλλά ακόμη κι έτσι το γραφικό περιβάλλον που κάθε επεισόδιο δημιουργεί ακόμη και ο ρυθμός ή ο τρόπος με τον οποίο οι λέξεις εμφανίζονται στην οθονη, επιτείνει την αγωνία και δημιουργεί μια στέρεη βάση πάνω στην οποία το μυαλό σου γεμίζει τα κενά που αφήνει η απουσία των εικόνων.

calls 607

Από αυτή την άποψη, κάθε επεισόδιο είναι σκηνοθετημένο εξαιρετικά πετυχημένο και δεδομένου ότι το απροσδόκητο, το μεταφυσικό ή το ανεξήγητο χρωματίζουν κάθε μια από τις ιστορίες της σειράς, το συγκεκριμένο φορμά δείχνει να λειτουργεί ξεκάθαρα υπέρ της. Το γεγονός ότι τα επεισόδια της διαρκούν είκοσι λεπτά κι ακολουθούν μια συγκεκριμένη φόρμα, εισάγοντας το στοιχείο του παραδόξου γρήγορα μα δίχως να οδηγούν την κορύφωση απαραίτητα προς το σημείο που περιμένεις, κάνουν κάθε ένα από αυτά τα τηλεφωνήματα να σε παρασύρει και να σε εμπλέκει.

calls 607

Πιθανότατα το «Calls» δεν είναι η καταλληλότερη σειρά για binge watching αφού το αρχικό εύρημα χάνει την δύναμή του στον χρόνο η προσοχή σου μπορεί να αποσπαστεί όταν στην οθόνη βλέπεις μόνο μερικά γραφικά και λέξεις, αλλά ως μεμονωμένα επεισόδια, λειτουργούν εξαιρετικά ως μικρές δόσεις του αλλόκοτου. Ειδικά σε μια πραγματικότητα που αυτό που θα θεωρούσαμε προϊόν μιας καλπάζουσας φαντασίας πριν από έναν χρόνο, μοιάζει σήμερα με τη νέα κανονικότητα.


Δείτε επίσης: Το «The Talisman» των Στίβεν Κινγκ και Πίτερ Στράουμπ έρχεται στο Netflix

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.