Πρώτες εικόνες από το «Forget Me Not» του Γιάννη Φάγκρα

ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ 05 MAY 2011  /  Μανώλης Κρανάκης

Δέκα χρόνια μετά το εντυπωσιακό ντεμπούτο του στη μεγάλου μήκους με το «Πες στη Μορφίνη Ακόμα την Ψάχνω», ο Γιάννης Φάγκρας αποκαλύπτει στο Flix τις πρώτες εικόνες από τη δεύτερή του ταινία και δηλώνει πως ο πραγματικός κίνδυνος της Τέχνης δεν είναι οι «καρχαρίες» αλλά οι «κοριοί».

Ακόμη και όσοι δεν έχουν ιδέα τι είναι το «Forget Me Not», γνωρίζουν ωστόσο καλά τις περιπέτειες που συνάντησε η ταινία του Γιάννη Φάγκρα από το 2005, όταν το σενάριο εγκρίθηκε από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, μέχρι και σήμερα που όλα δείχνουν πως η ταινία οδεύει προς την ολοκλήρωσή της.

Περνώντας από πολλές συμπληγάδες, το «Forget Me Not» κινδύνευσε πολλές φορές να μείνει ένα όνειρο για τον δημιουργό του, όχι τόσο εξαιτίας των δύσκολων γυρισμάτων στην Αλάσκα αλλά από τη δυσπραγία, τη δυσπιστία και την αναποφασιστικότητα με την οποία αντιμετωπίζεται ο ελληνικός κινηματογράφος στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα που, υποτίθεται, το ελληνικό σινεμά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των γεγονότων.

Τίποτε, όμως, από όλα αυτά δεν εμπόδισε τον Γιάννη Φάγκρα να επενδύσει πέντε χρόνια από τη ζωή του, αρκετά χρήματα και προσωπικό κόπο για να βρίσκεται σήμερα το «Forget Me Not» στη λίστα με τις πιο πολυαναμενόμενες ελληνικές ταινίες της χρονιάς. Ισως γι'αυτό και η κυνική απάντησή του στην ερώτηση για το «ελληνικό σινεμά της μόδας» μοιάζει με την πιο ειλικρινή δήλωση που έγινε πρόσφατα για το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου.

Πως θα περιέγραφες το «Forget Me Not»; Ενα road movie στη θάλασσα. Μια ναυτική περιπέτεια στην άκρη του κόσμου και μια ερωτική ιστορία μαζί. Το «ρομαντικός ρεαλισμός» μπορεί να ακούγεται σαν οξύμωρο, αλλά νομίζω ότι σ' αυτή την ταινία ταιριάζει.

Πόσο δύσκολα ήταν τελικά τα γυρίσματα της ταινίας; Oταν τελειώσαμε τα γυρίσματα έπεσα σχεδόν σε κατάθλιψη. Αν και για εμένα τα γυρίσματα ήταν ένα συνεχές άγχος και αβεβαιότητα για το αν θα μπορέσει να γίνει η επόμενη σκηνή, η επιστροφή στον «κανονικό» κόσμο και στις ανέσεις του γρήγορα έγινε βαρετή και ανούσια. Στα γυρίσματα δεν κατασκευάζαμε μια ταινία, αλλά ζούσαμε την περιπέτειά της με τα σώματά μας. Είναι μια ιστορία στην άκρη του κόσμου και εκεί πήγαμε να τη γυρίσουμε. Τη νύχτα που μείναμε ακυβέρνητοι πλέοντας προς το Unimac Pass, εκεί που ξεθυμαίνει ο Βόρειος Ειρηνικός, τα κύματα που πλαγιοκοπούσαν το καράβι μας ήταν αληθινά και όχι βγαλμένα από ένα μυθιστόρημα του Τζόζεφ Κόνραντ. Οπως και οι μικροί Εσκιμώοι στο St. Paul Island, όπως και η φάλαινα με το μωρό της που, σερφάροντας τα κύματα, ήρθε να μας τσεκάρει στη μέση της θάλασσας Μπέρινγκ. Η κάθε μέρα και ο κάθε άνθρωπος που συνάντησα έχουν μείνει πολύ ζωντανά στη μνήμη μου. Αν και τα γυρίσματα φάνταζαν σαν η μεγάλη δυσκολία αυτής της ταινίας, τελικά αποδείχτηκε ότι αυτό που προηγήθηκε και κυρίως αυτό που ακολούθησε, δηλαδή η γραφειοκρατία, θα ήταν δυσκολότερο. Νομίζω ο Μπρεχτ ήταν που το είπε κάπως έτσι: «Γλυτώσαμε από τις τίγρεις και τους καρχαρίες και μας καταβρόχθισαν οι κοριοί». Πολλές φορές το σκέφτομαι αυτό.

Γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να φτάσει το «Forget Me Not» στην ολοκλήρωση του; Γιατί αυτοί που πίστεψαν σε αυτό μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού ενός δυναμιτιστή. Και επίσης γιατί είναι μια δύσκολη ταινία και για να γίνει όπως πρέπει χρειάζεται χρόνος. Το σενάριο ολοκληρώθηκε το 2004 και εγκρίθηκε, ανέλπιστα, από το ΕΚΚ (επί διοικήσεως Θανάση Βαλτινού), στις αρχές του 2005. Πολύ σύντομα ο Βαλτινός έφυγε, και από τότε τα επόμενα Διοικητικά Συμβούλια του Κέντρου έδειξαν μια δυσπραγία σε ότι είχε να κάνει με την ταινία, αλλά πάντα με έναν εύσχημο τρόπο, σφάζοντας με το γάντι. Μου έλεγαν ότι αυτό που θέλω να κάνω δε γίνεται, που πάω στο Βόρειο Πόλο και άλλα τέτοια, κατηγορούσαν τον παραγωγό και καθυστερούσαν, μέχρι που τελικά έφτασε το 2008 για να υπογράψουν το συμβόλαιο. Το Κέντρο είναι βασικός συμπαραγωγός της ταινίας κατέχοντας περίπου το 1/3 αυτής και η συμμετοχή του είναι καθοριστική. Ολες αυτές οι καθυστερήσεις πριν, αλλά και μετά την έναρξη των γυρισμάτων, δημιούργησαν δυσπιστία απέναντι στην παραγωγή και την έκαναν, σύμφωνα με τον παραγωγό, να βγει εκτός προϋπολογισμού. Εγώ από τη μεριά μου είδα πράγματα να μη γίνονται, μέρες προγραμματισμένων γυρισμάτων να κόβονται, μέχρι και το αρνητικό της ταινίας να μένει για μήνες σε ομηρία. Με την επιστροφή μου από την Αλάσκα οι επιστολές μου προς το ΕΚΚ που περιέγραφαν τα προβλήματα των γυρισμάτων και αναζητούσαν ευθύνες απαντήθηκαν (ποτέ γραπτά) με αδιαφορία και με την υπόνοια ότι τα λέω αυτά γιατί δεν υπάρχει ταινία (και ότι πήγαμε για διακοπές!). Αυτή η τακτική, που στην ουσία «τιμωρεί» την ταινία και τους συντελεστές της, συνεχίζεται μέχρι σήμερα που το «Forget Me Not» είναι τελειωμένο κατά 95%. Το γεγονός ότι το ΕΚΚ έχει εκταμιεύσει ένα αξιοσέβαστο ποσό και, παρανόμως, ακόμα δεν έχει παραλάβει τίποτα, δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν. Βεβαίως το ΕΚΚ δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος γι αυτή την κατάσταση, αλλά πιστεύω ότι έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη γιατί εκπροσωπεί το κράτος και γιατί ο σκοπός του είναι η προαγωγή της κινηματογραφικής τέχνης. Δηλαδή θα έπρεπε να συμπαρατάσσεται με την ταινία και τον σκηνοθέτη, κάτι που κατά τη γνώμη μου δεν κάνει.

Ποιά είναι η γνώμη σου για το γεγονός πως το ελληνικό σινεμά «είναι της μόδας»; Τέλεια. Τώρα όλα θα γίνουν ευκολότερα!

Forget Me Not/ Σενάριο – Σκηνοθεσία: Γιάννης Φάγκρας / Παραγωγή: Ντοκ ΕΠΕ, Γιάννης Φάγκρας, ΕΚΚ, Διεύθυνση Φωτογραφίας: Παναγιώτης Σαλαπάτας / Μοντάζ: Τσακ Φλάναγκαν / Ηχος: Λέανδρος Ντούνης / Σχεδιασμός Ηχου: Πάνος Τζελέκης / Μουσική: Ακης Καπράνος / Πρωταγωνιστούν: Γιάννης Στάνκογλου, Αλίκη Δανέζη – Κνούτσεν, Ηλίας Μωραΐτης, Θορ Γκούκερ, Μάικλ Χίλερ, Ματ Τούνσεθ, Μπρία Χόμπγκουντ, Αλτινάι Μπουρίνα

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.