Η τέχνη του loser: ένα video essay για το σινεμά του Αλεξάντερ Πέιν

BUZZ 13 APR 2016  /  Πόλυ Λυκούργου 0 Σχόλια

Δεν είναι εύκολο να γράψεις ήρωες στην πιο αδύναμη στιγμή της ζωής τους και να δημιουργήσεις ένα σινεμά ειλικρινές και δυνατό κι όχι αδιάφορο ή μίζερο. Δείτε πώς τα καταφέρνει ο Αλεξάντερ Πέιν...

Μέχρι τη δεκαετία του 70 που το αμερικανικό σινεμά ξέφυγε από τους «ήρωες» και με σκηνοθέτες σαν τον Πέκινπα, τον Σκορσέζε, τον Κόπολα, τον Λιούμετ πέρασε στους «αντιήρωες», ο θεατής ήταν προγραμματισμένος να συμπάσχει, να συμμετέχει, να αγαπά αυτόν που θαυμάζει. Πρωταγωνιστής ήταν κάποιος με καθαρά χέρια, βλέμμα, συνείδηση. Οι ιστορικές συγκυρίες μιας χώρας που τσαλάκωσε ανεπιστρεπτί την πλάνη της Γης της Επαγγελίας, οδήγησε σε κάτι πιο σκοτεινό, δύσκολο και... ειλικρινές.

Σαράντα χρόνια μετά, υπάρχει χώρος για τα πάντα. Ο «quirky», ο «loser» μπορούν να είναι πια πρωταγωνιστές. Αρκεί να τους γράψεις έξυπνα και να τους σκηνοθετήσεις με ανθρωπιά και κατανόηση. Κι αυτό δεν σημαίνει να τους χαριστείς. Είναι γνωστή η παροιμία - ή αν θέλετε η παραίνεση ανάμεσα σε συγγραφείς- για το πώς δημιουργείς έναν αληθινό ήρωα: «τον λιθοβολείς».

Alexander Payne Failure 607

Οπως μάς εξηγεί ο Ντέιλι Νίξον που μάς ξεναγεί στο video essay του «A Thousand Words» εκπαιδευτικού προγράμματος, ο Αλεξάντερ Πέιν, όχι απλά παίρνει πολύ στα σοβαρά αυτή τη συμβουλή, αλλά την έχει αναγάγει σε άλλα επίπεδα: δεν πετάει πέτρες στον ήρωά του. Πετά χειροβομβίδες.

Δείτε με αυτό το πρίσμα τους ήρωες της φιλμογραφίας του:

.

Δείτε κι αυτά:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας.