«Twin Peaks» #5 / Η ζωή δεν είναι άλγεβρα

TV 14 NOV 2014  /  Θοδωρής Δημητρόπουλος

Με αφορμή την επιστροφή της σειράς που άλλαξε την τηλεόραση, το Flix βλέπει ξανά τα κλασικά επεισόδια. Συνεχίζουμε με το «Episode 4» και τον άντρα με το ένα χέρι.

Κάθε εβδομάδα στο Flix θα μιλάμε για ένα επεισόδιο της κλασικής σειράς «Twin Peaks». Εξυπακούεται πως ακολουθούν spoilers για το επεισόδιο. Αυτή την εβδομάδα, το 4ο επεισόδιο.

Το κείμενο γράφτηκε υπό την επήρεια υψηλού πυρετού.


tp105_07

Και τώρα θα μιλήσουμε επιτέλους για μια από τις αγαπημένες μου σκηνές όλης της σειράς. Δεν είναι μια σκηνή όπου συμβαίνει απαραιτήτως κάτι πολύ σημαντικό, μιας και απλώς αραδιάζονται πληροφορίες που γνωρίζαμε, από έναν χαρακτήρα στον άλλον. Oμως έτσι κι αλλιώς δεν είμαστε στου Τουίν Πικς για τις πληροφορίες. Οι πληροφορίες έρχονται μέσα από τυχαία όνειρα- είμαστε εδώ για όλα τα υπόλοιπα.

Η σκηνή είναι στις τουαλέτες του σχολείου, ανάμεσα στην Ντόνα και την Oντρεϊ. Ξεκινάει με έναν περίεργο, ονειρικά «Twin Peaks»-ικό διάλογο, με την Oντρεϊ να λέει στη Ντόνα πως στην αληθινή ζωή δεν υπάρχει άλγεβρα και την Ντόνα να της απαντά πως ίσως θα ήταν καλύτερα αν το έσκαγε και δούλευε σε κάποιο τσίρκο. Είναι ξεκάθαρα από τα πράγματα που ονειρεύεσαι όταν το υποσυνείδητό σου προσπαθεί να σου πει κάτι, εν προκειμένω πιθανώς το πόσο ανεξάρτητο και ξεχωριστό πνεύμα είναι η Οντρεϊ.

Η οποία αφού παραδέχεται την έλξη της προς τον Κούπερ, προχωρά παραθέτοντας το ένα μετά το άλλο όλα τα στοιχεία για το φόνο της Λόρα που έχει συλλέξει, ως μικρή ‘Σέρλοκ’, όπως περιπαικτικά την χαρακτηρίζει η Ντόνα προτού εντυπωσιαστεί με τα όσα η ‘Σέρλοκ’ μη-φίλη της έχει όντως ανακαλύψει. Η Οντρεϊ τα κάνει όλα αυτά, λέει, για να κερδίσει τον πράκτορα Κούπερ- οποία ειρωνία, που ενώ εκείνος ονειρεύεται και πετά πετραδάκια σε μπουκάλια αφήνοντας το ένστικτο και την κοσμική ενέργεια να τον κατευθύνει, εκείνη ενώνει τις τελείες σαν αληθινός ντετέκτιβ.

Η Λόρα έβλεπε τον Τζέιμς πίσω από την πλάτη του Μπόμπι, το οποίο η Οντρεϊ επιβεβαιώνει εδώ και τώρα. Η Λόρα έπαιρνε ναρκωτικά. Η Λόρα ήταν άγρια. Η Λόρα έβλεπε τον Δρ. Τζακόμπι, κάτι που η Οντρεϊ ξέρει επειδή τον κρυφάκουσε από μια μυστική τρύπα στους τοίχους του σπιτιού της το πρωί πριν την κηδεία. Η Λόρα… ίσως ήταν ένα από τα κορίτσια του One-Eyed Jacks, του καζίνο πέρα από τα σύνορα που επισκέφθηκε ο Μπέντζαμιν Χορν στο προηγούμενο επεισόδιο, συμπεραίνει η Οντρεϊ και η Ντόνα ξαφνικά είναι μέσα στο κόλπο. «Αν ήταν δε θα ήθελες να το ξέρεις;»

tp105_10

Στο μεταξύ ο Τιμ Χάντερ, σκηνοθέτης του φανταστικού «River’s Edge» έχει σκηνοθετήσει τις κάλτσες του σε αυτό το επεισόδιο, στην πιο εντυπωσιακή δουλειά που έχουμε δει στη σειρά πέραν των κεφαλαίων που έχει γυρίσει ο ίδιος ο Λιντς. Ο Χάντερ έχει δηλώσει επανηλειμμένως πως έχει εμπνευστεί από τις τεχνικές του Οτο Πρέμινγκερ για να γυρίσει αυτό το επεισόδιο, κυρίως δουλεύοντας σε μικρά σκηνικά. Αυτή είναι μια σκηνή διαλόγου μέσα σε μια μικρή τουαλέτα και ο Χάντερ την έχει ντύσει οπτικά σαν επιβλητικό όνειρο.

Εκμεταλλεύεται κάθε όριο του σκηνικού του, κάθε οπτικό μοτίβο, κάθε καθρέφτη, κάθε γραμμή. Δεν επαναλαμβάνει πλάνα, δεν ξεμένει από γωνίες λήψης, δεν αφήνει το βαριεστημένο τηλεοπτικό ρυθμό του διαλόγου (κόβοντας από πρόσωπο σε πρόσωπο με τις ίδιες λήψεις) να τον παρασύρει. Μαγεία.

tp105_08

tp105_09

tp105_11

Η σφραγίδα του Χάντερ γίνεται εμφανής σε πολλά ακόμα σημεία του επεισοδίου, το οποίο μας φέρνει και αρκετές επιμέρους εξελίξεις στην πλοκή.

Ας πούμε στο φινάλε, είναι ο μόνος σκηνοθέτης της σειράς που έπαιξε με την γκροτέσκα εφιαλτική πλάγια λήψη την ώρα που η Τζόζι σήκωνε το τηλέφωνο για να αποκαλυφθεί πως στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Χανκ. Ταιριάζει τέλεια στη στιγμή, αλλά μάλλον βιαζόμαστε γιατί δεν έχουμε πει καν ποιος είναι ο Χανκ, οπότε ας κάνουμε λίγο πίσω και να τα πάρουμε από την αρχή.

tp105_20

Η Νόρμα σε αυτό το επεισόδιο φτάνει η ώρα που θα πρέπει να εγγυηθεί για τον σύζυγό της, Χανκ, ώστε να αποφυλακιστεί. Παρότι θέλει να τον χωρίσει για να είναι με τον Εντ, εξηγεί πως θα του δώσει δουλειά στο diner της, κι έτσι εκείνος πράγματι αποφυλακίζεται. Τι είναι αυτό που κάνει τη Νόρμα να μην μπορεί να τον αφήσει να λιώσει πίσω από τις μπάρες της φυλακής και αντ’αυτού τον σώζει;

Η πρώτη πράξη του Χανκ με το που μαθαίνουμε τα νέα, είναι να τον δούμε να τηλεφωνεί στην Τζόζι, υπονοώντας μια προηγούμενη σύνδεση ανάμεσα στους δύο. Η Τζόζι εν τω μεταξύ (αφού είχε προηγουμένως συμφωνήσει να συμμετάσχει σε ένα διαγωνισμό ψαρέματος με τον Μαρτέλ, ο οποίος σε αυτό το σημείο είναι αξιαγάπητα κωμικό παραφούσκωμα στη σειρά) ακολούθησε τον Μπεν Χορν και την Κάθριν Μαρτέλ πιθανώς προσπαθώντας να μάθει κάτι που θα τη βοηθήσει σχετικά με το εργοστάσιο. (Η Κάθριν θα δει μια μάρκα από το One-Eyed Jacks στην τσέπη του. Ουπς.)

Μόνο που στο μοτέλ εκείνο συμπτωματικά βρίσκεται και ο μονόχειρας άνδρας που αναζητούσαν ο Κούπερ και ο Τρούμαν, οπότε καταφθάνουν και ο Τρούμαν αμέσως καταλαβαίνει πως η Τζόζι ήταν εκεί. Οταν τη ρωτάει στο τηλέφωνο, εκείνη του το κλείνει. Αβολο.

tp105_06

Ο Κούπερ κι ο Τρούμαν εντοπίζουν τον μονόχειρα μα προκύπτει πως είναι ένας εντελώς άκακος πλανόδιος πωλητής παπουτσιών. Η όλη σεκάνς είναι μαγνητική μόνο και μόνο για την παρατήρηση των τεχνικών που χρησιμοποιούνται ώστε ο άνδρας να φαίνεται πειστικά ως μονόχειρας- σχεδόν όλα τα πλάνα είναι είτε πλάγια είτε στατικά κοντινά. Τον ρωτάνε αν γνωρίζει κάποιον Μπομπ κι εκείνος παραδέχεται πως έχει κολλητό Μπομπ που βρίσκεται σε κώμα. Και επίσης, είναι γιατρός ζωων, κάτι που οδηγεί τους αστυνομικούς σε μια κλινική στην οποία ανακαλύπτουν ίχνη που συνδέονται με το πουλί που γρατζούνισε τη Λόρα Πάλμερ. Ψάχνουν να βρουν ποιοι από τους πελάτες έχουν τέτοιο πουλί και τι να δουν, το όνομα του Ζακ Ρενό.

Η πληροφορία για τον Μπομπ έχει προέλθει αφενός από τα όνειρα του Κούπερ, αφετέρου από το όραμα της μητέρας Πάλμερ, η οποία στην αρχή του επεισοδίου δίνει κατάθεση στον Αντι, ο οποίος σχεδιάζει. Περιγράφει τον άντρα που είδε πίσω από το κρεβάτι της Λόρα, ο οποίος αργότερα διαπιστώνουμε πως είναι ίδιος με αυτόν που ονειρεύτηκε ο Κούπερ. Από τις ανεκτίμητες στιγμές του επεισοδίου, όταν ο Κούπερ εξηγεί γιατί δεν πήγε να πάρει εκείνος την κατάθεση: Δεν ήθελε λέει να την επηρεάσει με την εικόνα του άντρα που είχε εκείνος μες στο μυαλό του. «I’m a big sender». Τον λατρεύω.

Η Πάλμερ εξηγεί και το άλλο όνειρο που είδε, για το χέρι με το γάντι που ξεθάβει το μεταγιόν της Λόρα (αμήχανο βλέμμα από την Ντόνα, ΚΑΜΙΑ ΕΝΟΧΗ) πάνω στην ώρα για την είσοδο του Κατεστραμμένου Λίλαντ που γρήγορα έχει γίνει από τις πιο δυσάρεστα απολαυστικές σταθερές της σειράς. Το να βλέπεις τον τρόπο με τον οποίο αυτός ο άντρας αποσυντίθεται, σκηνή με τη σκηνή, έχει κάτι από αυτοκινητιστικό στη γέφυρα του Σαν Φρανσίσκο ενώ αυτή καταρρέει επειδή, πχ, την ξεκόλλησε από το έδαφος ο Μαγκνίτο. Κι όλο αυτό να γίνεται σε αργή κίνηση. Με πένθιμη μουσική. Κι ενώ πέφτουν μετεωρίτες. Σκηνοθετημένοι από τον Μάικλ Μπέι. Αλλά τον Μάικλ Μπέι του «Pain & Gain».

tp105_02

Τελοσπάντων, ναι. Δεν μπορούμε να σταματήσουμε να τον βλέπουμε. Εδώ σκάει με ρόμπα και είναι σε φάση «αχαχού, παιδιά παιδιά να σας πει και το άλλο με το γάντι ΑΧΑΧΑΧ ΠΕΘΑΙΝΩ ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ». Τι φιγούρα ο Λίλαντ.

Ακολουθώντας το ντόμινο συνδέσεων και αποκαλύψεων του επεισοδίου, έχουμε τη Μάντι να μπαίνει στο diner της Νόρμα κι εκεί να συναντά τον Τζέιμς, ο οποίος με το που τη βλέπει χαζεύει και τη ρωτάει ένα υπνωτισμένο «ποια είσαι;». Εκείνη χαμογελάει, βγάζει τα γυαλιά σαν άλλος Κλαρκ Κεντ εποχής Κρίστοφερ Ριβ και ρωτάει αθώα, «μοιάζω στη Λόρα, ε;». Καλά θα πάει αυτό.

tp105_16

Η Σέλι στο μεταξύ πηγαινοέρχεται αλαφιασμένη από το diner στο σπίτι της ώστε να προλάβει να ξεκλέψει λίγο χρόνο με τον Πιο Βαρετό Κουλ Εφηβο Του Σύμπαντος, δηλαδή τον Μπόμπι, έναν εν δυνάμει homecoming king που ακόμα και η Queen βαριόταν τόσο ώστε να τον απατάει με τον Τζέιμς Χάρλεϊ, δηλαδή το Πιο Βαρετό Καλό Παιδί Του Σύμπαντος. Ο Μπόμπι φιλιέται στα γρήγορα με τη Σέλι μέχρι που εκείνη αναφέρει τον Ζακ Ρενό. Ο Μπόμπι φρικάρει λόγω της σύνδεσης με Λίο και κοκαΐνη (άρα και Λόρα) και της το αναφέρει. Εκείνη συνειδοποιει πως είναι μια καλή στιγμή να επαναφέρει το θέμα του ματωμένου πουκαμίσου του Λίο. Ο Μπόμπι το αρπάζει και της υπόσχεται πως ο Λίο δε θα είναι ποτέ ξανά πρόβλημα.

tp105_14

Το σχέδιό του δεν ολοκληρώνεται χωρίς απρόοπτα όμως, όταν πάει να το φυτέψει ως στοιχείο στο σπίτι του Ρενό αλλά ο Κούπερ με τον Τρούμαν τον προλαβαίνουν, έχοντας πάει εκεί να ψάξουν ύστερα από τα ευρήματά τους νωρίτερα. Ο Μπόμπι φεύγει γρήγορα από το σπίτι, όμως ο Κούπερ βρίσκει το πουκάμισο.

Το επεισόδιο ξεκάθαρα είναι στημένο ώστε να διανύσει μεγάλη απόσταση στην έρευνα για το δολοφόνο, πατώντας γκάζι σε σχέση με τους ρυθμούς των αμέσως προηγούμενων. Πλέον όλη η κοινότητα έχει φτάσει στο σημείο να συνδέεται σε έναν τεράστιο κύκλο αίματος και μυστικών, όπως φάνηκε κι από την όλη παραπάνω αφήγηση. Ομως παρόλ’αυτά, ποτέ δεν φαίνεται πως το επεισόδιο απλά μας ταΐζει πληροφορίες.

tp105_01

Είναι σίγουρα το στεγνό χιούμορ από απλές στιγμές όπως τον Τρούμαν που ρωτάει τη Λούσι τι νέο υπάρχει κι εκείνη αρχίζει να του λέει τι έγινε στη σαπουνόπερα που βλέπει (και λογικά είναι η ίδια που έβλεπε ο Λίλαντ την περασμένη βδομάδα) ή ο Τρούμαν και ο Αντι να δίνουν δυο εντελώς διαφορετικές απαντήσεις όταν ο Κούπερ ρωτάει πόσο μακριά είναι το μοτέλ («Μισή ώρα» - «Δέκα λεπτά» - κοιτάζονται - «Ε, ανάλογα το δρόμο που θα πάρεις») ή ο Δρ. Τζακόμπι να στέκεται μπροστά από το χάρτη του Θιβέτ ή ο ίδιος ο Ντέιβιντ Λιντς να ντεμπουτάρει (για την ώρα μόνο ως φωνή) μιλώντας με τον Κούπερ στην αρχή του επεισοδίου ή ο Κούπερ και ο Τρούμαν να μιλάνε για αποτρόπαια εγκλήματα μπροστά από έναν αξιαγάπητο, στρογγυλό, Χριστουγεννιάτικο χιονάνθρωπο.

tp105_15

Και κυρίως, είναι ο τρόπος που ο Χάντερ σκηνοθετεί μέσα στους κλειστούς χώρους (δες επίσης και την εκπληκτική σκηνή με την Οντρεϊ και τον πατέρα της προς το τέλος του επεισοδίου, όταν τον πείθει να εργαστεί στην επιχείρηση) αλλά και δίνει αίσθηση πινακογραφίας στα εξωτερικά του. Τα πάντα μοιάζουν με αυτό ακριβώς: Μικρούς ζωντανούς πίνακες που ο ένας δίπλα στον άλλον φτιάχνουν τον χάρτη του Τουίν Πικς. Εδώ, όλα συνδέονται- και σπάνια στην τηλεόραση αυτή η αίσθηση έχει αποδοθεί καλύτερα.

tp105_18

Στοιχεία

  • Τίτλος: «The One-Armed Man»
  • Σενάριο: Ρόμπερτ Ενγκελς
  • Σκηνοθεσία: Τιμ Χάντερ
  • Πρεμιέρα: 3 Μαΐου 1990
  • Θεαματικότητα: 17.4 εκατομμύρια

Perfect Shots

tp105_05

tp105_03

tp105_12

tp105_04

tp105_13

tp105_17

tp105_19


tp102_11

Περισσότερο «Twin Peaks»:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας.