«Ας είμαστε ατρόμητοι!» Η Τζέιν Φόντα έγινε 80 κι έχει ένα μήνυμα για εμάς, για το 2018

BUZZ 04 JAN 2018  /  Λήδα Γαλανού

Η Τζέιν Φόντα αγκαλιάζει την ηλικία της. Και μαζί, σε μια επιστολή στο site της, δίνει συμβουλές και εντολές, με σοφία, μπρίο και πάθος, για έναν καλύτερο κόσμο που ελπίζει να δει.

Πολλοί ευχόμαστε να είμαστε σαν την Τζέιν Φόντα στα 80 μας! Η Τζέιν Φόντα, από την άλλη, που έγινε 80 στις 21 Δεκεμβρίου (ενώ φέτος παρουσίασε στη Βενετία το «Our Souls at Night» με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ κι ετοιμάζεται για το «Book Club» και τον νέο κύκλο του «Grace and Frankie» μέσα στο 2018), εύχεται ο κόσμος να είναι καλύτερος όταν γίνουμε 80 κι εμείς. Στο προσωπικό site της, εκεί ακριβώς όπου πωλούνται και συλλεκτικές κούπες με τη φωτογραφία της σύλληψής της το 1970 (mug shot σε mug, χαριτωμένο), μαζί με τα βιβλία της, τις ταινίες της, τα προγράμματα γυμναστικής, εκεί όπου συγκεντρώνεται η κοινότητα των θαυμαστών της, η Τζέιν Φόντα δημοσίευσε ένα κείμενο, με τον τίτλο «The New Year and being 80», κάτω ακριβώς από μια φωτογραφία της με τα δυο εγγόνια της ανήμερα στα γενέθλιά της, σ' ένα σαλόνι όπου μοιάζουν να συμβαίνουν ενδιαφέροντα πράγματα! Φέρνοντας κοντά σε ύφος τη Νόρα Εφρον με τον αποχαιρετιστήριο λόγο του Μπαράκ Ομπάμα, η Τζέιν Φόντα γράφει με πάθος και μαχητικότητα και με τη σοφία της ηλικίας της, εναλλάσσοντας το τέμπο από το γέλιο, στο δάκρυ, στην έμπνευση για δράση. Διαβάστε την επιστολή της στο janefonda.com ή ολόκληρη στα ελληνικά παρακάτω.

Δείτε ακόμη: Ελεν Μίρεν, Τζέιν Φόντα, τώρα και supermodels

τζέιν φόντα 607 Εγώ και τα εγγόνια στα γενέθλιά μου

(Δεν είμαι ηλικιωμένη, είμαι πολυετής)

Είναι η τελευταία ημέρα του 2017 κι είμαι 80 εδώ και 10 μέρες. Να τα κακά του να είσαι 80:
Δεν μπορώ να τρέξω
Δεν μπορώ να κάνω σκι
Είναι δύσκολο να γράφω ευχαριστήρια γράμματα με το χέρι, που είναι ο ευγενικός τρόπος να το κάνεις
(η οστεοαρθρίτιδα ευθύνεται για όλα τα παραπάνω)

Να τα καλά του να είσαι 80:
Οι άνθρωποι είναι περιποιητικοί, ρωτούν αν θέλω να καθίσω.
Μου ανοίγουν τα μπουκάλια και μ' αφήνουν να σερβιριστώ πρώτη.
Δεν με χουφτώνουν ή παρενοχλούν
Μπορώ να χρησιμοποιήσω το «Ε, είμαι ηλικιωμένη», για να δικαιολογήσω λάθη
Οι δυνατοί μύες μου που πάντα βρίσκονταν εκεί, ξαφνικά γίνονται μια αξιοσημείωτη ανωμαλία για τους ανθρώπους που με αγκαλιάζουν
Με αντιμετωπίζουν ως γηραιά (παρότι νιώθω σαν πρωτάρα)
Μπορώ να κάνω αναδρομή σε 8 δεκαετίες κι έτσι μπορώ να θυμηθώ:
Οταν τα πουλιά που κελαηδούσαν και οι άδειες εκτάσεις αφθονούσαν
Οταν υπήρχαν μόνο 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο και συνεπώς λιγότερο άγχος, καθαρός αέρας και νερό, πολύ λιγότερη κίνηση, περισσότερες ευκαιρίες να τα καταφέρεις μόνος σου
Οταν ήταν ασφαλές να παίζει ένα παιδί μόνο του, έξω, στο δρόμο ή στο δάσος
Ολες τις προκλήσεις και τις τραγωδίες από τις οποίες επιβίωσα (κι έτσι, ξέρω ότι μπορώ ξανά)
Πώς να κάνω τα λεμόνια λεμονάδα & να μη σκοτίζομαι για τα μικρά πράγματα

Επίσης,
Φοβάμαι λιγότερο να ενστερνιστώ την αβεβαιότητα
Είχα χρόνο να μάθω να συγχωρώ και το χρόνο ν' αναλογιστώ και να μάθω από τις εμπειρίες μου
Ξέρω τι χρειάζομαι άρα μπορώ να πετάξω ό,τι περιττό
Είμαι λιγότερο ευάλωτη στο στρες («Και αυτό θα παρέλθει»)
Δεν κρατάω πια κακίες (με την εξαίρεση του Χένρι Κίσιντζερ και του Ντικ Τσέινι που πιστεύω ακόμη πως αμφότεροι θα έπρεπε να δικαστούν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας)
Εχω μάθει πώς να είμαι πιο ανεκτική κι υπομονετική
Εχω λιγότερο εγωισμό στο διακύβευμα αποτελεσμάτων
Ξέρω ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν θα ξανακάνω ποτέ ή που θα ξανακάνω και δεν έχει σημασία (να ξεκινήσω μια καινούρια επιχείρηση, να πάω στη Μιανμάρ, να οδηγήσω Φεράρι, να μάθω ιστιοπλοΐα, να παντρευτώ κτλ)

Οπότε, για μένα, υπάρχουν πολύ περισσότερα θετικά παρά αρνητικά στο να βρίσκεσαι στην καρδιά της τρίτης ηλικίας. Βέβαια, από την άλλη, είμαι υγιής.

Και κάτι ακόμα: Δεν υπήρξε ποτέ εποχή στα 80 χρόνια μου που να έχω νιώσει αυτό που νιώθω σήμερα: απόλυτο τρόμο ότι η χώρα μας προσχωρεί σε μια πιθανή δικτατορία, με μυστικές υπηρεσίες και παρακολούθηση αλά KGB. Οτι οι άνθρωποι που είναι φτωχοί, οι άνθρωποι που δεν είναι λευκοί, οι άνθρωποι της πρώην καλοπληρωμένης εργατικής τάξης, δεν θα μπορέσουν ποτέ ξανά να πληρώσουν για καλή εκπαίδευση, ένα σπίτι, νοσηλεία, ελευθερία από τη βία και το άγχος κι ότι πάρα πολλοί δεν θα μάθουν καν ότι συμβαίνει γιατί δεν λαμβάνουν τις πραγματικές ειδήσεις/γεγονότα.

Το 2017 μάς έδειξε - τουλάχιστον σε όσους από εμάς ακόμα μπορούμε και θέλουμε να έχουμε πρόσβαση στις πραγματικές ειδήσεις - ότι οι απειλές για τη δημοκρατία μας και το περιβάλλον μας είναι πολύ χειρότερες απ' όσο είχαμε τολμήσει να φανταστούμε. Οι σπόροι του φασισμού υπάρχουν παντού γύρω μας.

Ετσι, η παράκλησή μου προς όσους με ακολουθούν στα social media είναι να αξιοποιήσετε κάθε γραμμάριο των ικανοτήτων σας, της φαντασίας και του θάρρους σας για να κάνετε ό,τι μπορείτε, σε συνεργασία με άλλους, ώστε να εμποδίσετε την καταστροφή της Δημοκρατίας και της κοινωνίας των πολιτών. Συνταχθείτε με άλλους σε μη-βίαιες προσπάθειες όχι μόνο για ν' αντισταθείτε, αλλά για να μεταμορφώσετε το κοινωνικό και πολιτικό τοπίο. Εγώ το κάνω δουλεύοντας με ομάδες σε διάφορα μέρη της χώρας που πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα, διαπιστώνουν για ποια θέματα ανησυχεί ο κόσμος και τους βοηθούν να καταλάβουν γιατί εκείνοι που έχουν τώρα την εξουσία δεν σκοπεύουν να τους βοηθήσουν. Μάλλον το αντίθετο. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι και οργανώσεις εκεί έξω που εργάζονται για να εκπαιδεύσουν πιθανούς ψηφοφόρους και να χτίσουν μακροχρόνια κινήματα πολιτών με στόχο να επιβάλλουν μια ζωντανή, δημοκρατική κοινωνία των πολιτών. Πρέπει να φροντίσουμε να είναι εφικτό οι ανύπαντρες μητέρες να παίρνουν έναν βιώσιμο μισθό και να έχουν πρόσβαση σε προσιτούς παιδικούς σταθμούς. Να διαγράψουμε τις μαζικές φυλακίσεις και την ιδιωτικοποίηση των φυλακών. Η σεξουαλική παρενόχληση και η βία κατά των γυναικών πρέπει να σταματήσει. Οι εργάτες που ήταν οργανωμένοι σε συνδικάτα πρέπει να επανεκπαιδευτούν με τα δεδομένα της νέας οικονομίας και να τους δοθούν δουλειές, όχι υποσχέσεις. Τα φοιτητικά χρέη πρέπει να παραγραφούν και τα σχολεία να βελτιωθούν για όλους τους νέους. Τα δημόσια εδάφη μας πρέπει να προστατευθούν και να πάψει κάθε είδους εξόρυξη. Ο ρατσισμός πρέπει να γίνει ένα επονείδιστο (κι αναγνωρισμένο) κομμάτι του παρελθόντος μας. Υπάρχουν τόσα που πρέπει να γίνουν κι όλα είναι εφικτά εάν όλοι μας επιστρατεύσουμε την πρόθεση και την αποφασιστικότητα ν' αντεπιτεθούμε σ' αυτό που συμβαίνει.

Η απληστία και ο εγωισμός δεν είναι οι πυλώνες μιας σταθερής κοινωνίας, γι' αυτό ας είμαστε ατρόμητοι αυτή τη νέα χρονιά.

τζέιν φόντα 607

Διαβάστε ακόμη:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.