Η Χίλντα Παπαδημητρίου επιλέγει τα 5 αγαπημένα της κινηματογραφικά νουάρ

BUZZ 13 DEC 2016  /  Πόλυ Λυκούργου

Zητήσαμε από τη Χίλντα Παπαδημητρίου, συγγραφέα αστυνομικών βιβλίων, να μας παρουσιάσει την πεντάδα των αγαπημένων της φιλμ νουάρ. Και δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από τις επιλογές της...

Οι μεγάλες αγάπες της Χίλντας Παπαδημητρίου είναι από τα υλικά που φτιάχνονται τα όνειρα (για να παραφράσουμε τον ήρωα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο «Γεράκι της Μάλτας» του Τζον Χιούστον). Μουσικές, συναυλίες, βινύλια (για χρόνια ιδιοκτήτρια κεντρικού δισκάδικου στην πλατεία της Νέας Σμύρνης), ταινίες, φεστιβάλ και... βιβλία, βιβλία, βιβλία.

Μεταφράστρια με εμπειρία χρόνων, το 2011 αποφάσισε να γράψει το πρώτο της βιβλίο, επιλέγοντας να μιλήσει για αυτά που γνωρίζει καλύτερα και αγαπά αθεράπευτα. Ετσι, οι μουσικές συνάντησαν το μυστήριο σύμπαν της αστυνομικής λογοτεχνίας στο πρώτο της μυθιστόρημα, το «Για μια Χούφτα Βινύλια», το οποίο μάς σύστησε τον κεντρικό ήρωά της, τον αστυνόμο Χάρη Νικολόπουλο, τον οποίο ξανασυναντήσαμε δύο χρόνια μετά, το 2013, στο «Εχουνε Ολοι Κακούς Σκοπούς».

Η Συχνότητα του Θανάτου 607

Σήμερα, στο Polis Art Cafe στις 19.30, η Χίλντα Παπαδημητρίου θα παρουσιάσει το τρίτο της βιβλίο, τη «Συχνότητα του Θανάτου», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

Με αφορμή τις νέες περιπέτειες του Χάρη λοιπόν, το Flix της ζήτησε να μας επιλέξει την πεντάδα των αγαπημένων της φιλμ νουάρ.

Για να απαντήσω στην ερώτηση ποιες είναι οι αγαπημένες μου αστυνομικές ταινίες, θα έπρεπε να μπορώ να ξεδιαλύνω το δίλημμα που προηγείται: τι ήρθε πρώτο, τα αστυνομικά βιβλία ή οι νουάρ ταινίες (για να παραφράσω τον Νικ Χόρνμπι). Αδυνατώ να αποφασίσω, ξέρω όμως ότι έχω κληρονομήσει την ασπρόμαυρη αισθητική των νουάρ, λατρεύω τη μόδα των 40ς και 50ς και οι ήρωες μου υποδύονταν τους ρόλους που έγραφαν ο Τσάντλερ και ο Ρος Μακντόναλντ, η Βέρα Κάσπαρι και η Ντόροθι Χιούζ.

Θα προσπαθήσω να καταλήξω σε μια πεντάδα - αναμενόμενη μετά απ' όσα έγραψα πιο πάνω.


Νο1: «Laura» (1944) του Οτο Πρέμινγκερ

Ή πώς μια γυναίκα συγγραφέας, η Βέρα Κάσπαρι, καταφέρνει να ανατρέψει τα στερεότυπα περί femme fatale. Η Τζιν Τίρνεϊ ήταν η ιδανική επιλογή για το ρόλο της απελευθερωμένης και δυνατής γυναίκας, που δεν περίμενε από κανέναν ιππότη-μπάτσο να την ξελασπώσει.


Νο2: «Oι Δολοφόνοι» (1946) του Ρόμπερτ Σιόντμακ

Βασισμένη σ' ένα διήγημα του Ερνεστ Χέμινγουεϊ, η ταινία έχει ένα πρωταγωνιστικό δίδυμο απίστευτης ομορφιάς και ταλέντου: στο ρόλο του πρώην μποξέρ ο Μπαρτ Λάνκαστερ, και στο ρόλο της θανάσιμης γυναίκας η Αβα Γκάρντνερ Μια σπουδή στην προδοσία.


Νο3: «In a Lonely Place» (1950) του Νίκολας Ρέι

Μια άλλη εξαιρετική αλλά ξεχασμένη συγγραφέας, η Ντόροθι Χιουζ, έστησε με μαεστρία το ψυχολογικό πορτρέτο ενός βετεράνου του πολέμου και έθιξε με οξυδέρκεια το θέμα-ταμπού του μισογυνισμού στις ΗΠΑ. Ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ σ' ένα ρόλο τελείως κόντρα σε ό,τι είχαμε συνηθίσει.


Νο4: «Double Indemnity» (1944) του Μπίλι Γουάιλντερ

Από μια νουβέλα του Τζέιμς Κέιν και σε σενάριο Ρέιμοντ Τσάντλερ, η ταινία αποτελεί την επιτομή της νουάρ αισθητικής και θεματολογίας. Τις κλειστοφοβικές λήψεις επιτείνει το voice-over του βασικού ήρωα, τον οποίο ερμηνεύει ο ξεχασμένος Φρεντ ΜακΜάρεϊ. Δίπλα του, στο ρόλο του παθιασμένου με τη δουλειά του ασφαλιστικού πράκτορα, ο Eντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον.


Νο5: «Το Γεράκι της Μάλτας» (1941) του Τζον Χιούστον

Η ταινία που έβγαλε τον Μπόγκαρτ από το σωρό και τον έκανε σούπερ σταρ, χάρη στο ρόλο του Σαμ Σπέιντ, ενός ντετέκτιβ που μιλάει με ατάκες από τον Σαίξπηρ: [το αγαλματίδιο του γερακιού] είναι φτιαγμένο από το υλικό των ονείρων. Ο Ντάσιελ Χάμετ έγραψε μια άψογη πραγματεία για την απληστία, ο Τζον Χιούστον τη μετέφερε στην οθόνη και την απαθανάτισε χρησιμοποιώντας ένα θίασο σπουδαίων δευτερορολάδων της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Διαβάστε περισσότερα για τη Χίλντα Παπαδημητρίου στην επίσημη ιστοσελίδα της

Η Συχνότητα του Θανάτου 607 2

Διαβάστε περισσότερα:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.