Πέθανε ο Φράνσις Λε, συνθέτης του «Love Story» και του «Ενας Αντρας και Μια Γυναίκα»

BUZZ 09 NOV  /  Θανάσης Πατσαβός

Ενας από τους σημαντικότερους, πιο παραγωγικούς και αισθαντικούς Γάλλους συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής έφυγε σε ηλικία 86 ετών.

Ακόμα κι αν δεν γνωρίζει κανείς από πού προέρχονται, ή ποιος τα έχει γράψει, είναι μάλλον απίθανο να μην έχει ακούσει ή, ακόμα, σιγομουρμουρίσει, το «Where Do I Begin» ή το «Un Homme et Une Femme». Ομως τα δύο εξαιρετικά δημοφιλή αυτά κομμάτια, γραμμένα αντίστοιχα για το «Love Story» (1970) του Αρθουρ Χίλερ, ως ορχηστρικό, και το βραβευμένο με τον Χρυσό Φοίνικα «Ενας Αντρας και Μια Γυναίκα» (1966) του Κλοντ Λελούς, είναι μονάχα η κορυφή του παγόβουνου στην πληθωρική και αθεράπευτα ρομαντική μελωδική καριέρα του Γάλλου συνθέτη Φράνσις Λε.

Γεννημένος στη Νίκαια της Γαλλίας το 1932, ο Λε μετακόμισε πολύ νωρίς στο Παρίσι όπου ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας ακορντεόν και πιάνο, και συνοδεύοντας την Εντίθ Πιαφ, για την οποία θα άρχιζε αργότερα να γράφει και τραγούδια.

Η πληθωρική του καριέρα περιλαμβάνει πάνω από 600 τραγούδια και περισσότερα από 100 σάουντρακ για ταινίες. Περίπου 40 από αυτά θα υπέγραφε για λογαριασμό του Κλοντ Λελούς, με πιο διάσημο το σάουντρακ του «Ενας Αντρας και Μια Γυναίκα» (το πρώτο του σάουντρακ για μεγάλου μήκους ταινία), με τα εθιστικά αισθαντικά φωνητικά (χωρίς πραγματικούς στίχους) του θρυλικού πια βασικού μουσικού θέματος να αποδίδουν απόλυτα τη ρομαντική φύση του φιλμ, το οποίο πλέον παραμένει στη μνήμη περισσότερο λόγω της μουσικής του επένδυσης παρά για τους ξεπερασμένους της πειραματισμούς.

Francis Lai 607

Το σάουντρακ του «Love Story» (1970) χάρισε στον Λε τη μοναδική υποψηφιότητά του (και νίκη) για Οσκαρ, ενώ το βασικό μουσικό θέμα της ταινίας έγινε λίγο αργότερα τραγούδι που μετατράπηκε σε τεράστια επιτυχία, όπως τραγουδήθηκε πρώτα από τον Αντι Γουίλιαμς και στη συνέχεια από τη Σίρλεϊ Μπάσεϊ.

Από το τεράστιο σε έκταση κινηματογραφικό του έργο ξεχωρίζουν ακόμα οι συνθέσεις για τα «Mayerling» (1968) του Τέρενς Γιανγκ, «Three into Two Won’t Go» (1969) του Πίτερ Χολ, «Rider on the Rain» (1970) του Ρενέ Κλεμάν, «Τα Μαύρα Μάτια» (1987) του Νικίτα Μιχάλκοφ, «Les Cles du Paradis» (1991) του Φιλίπ ντε Μπροκά, καθώς και τα αισθησιακά «Emmanuelle II» (1975) και «Bilitis» (1977).

Το θάνατό του Λε ανακοίνωσε την Τετάρτη ο δήμαρχος της Νίκαιας, ενώ τα αίτια του θανάτου του δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά.




Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.